Κι όμως ο αθλητισμός… αφαιρεί ανθρώπινες ζωές!

Τι και αν έχουν γίνει αρκετές εκστρατείες κατά της βίας; Τι και αν η Αστυνομία και οι αρμόδιοι φορείς κάνουν μια υπέρτατη προσπάθεια να αυξήσουν τα μέτρα ασφαλείας για να περιοριστούν τα επεισόδια στους αγωνιστικούς χώρους; Για μια ακόμα φορά ο «αθλητισμός» έδειξε το πιο σκληρό του πρόσωπο…

Είναι 14 Σεπτεμβρίου του 2014 και το παιχνίδι μεταξύ του Ηροδότου και του Εθνικού διακόπτεται στο 75ο λεπτό της αναμέτρησης εξαιτίας επεισοδίων στις εξέδρες του γηπέδου. Για 20 λεπτά οι εξέδρες μετατρέπονται σε πεδίο μάχης, με αποτέλεσμα τον άδικο χαμό του 46χρονου οπαδού του Εθνικού, Κωνσταντίνου Κατσούλη. Η αντίδραση της Γενικής Γραμματείας Αθλητισμού(ΓΓΑ) υπήρξε άμεση με την αναβολή όλων των αθλητικών διοργανώσεων για το πρώτο Σαββατοκύριακο του Οκτωβρίου.

Πέρα από την τεράστια θλίψη όμως που σκόρπισε στην ελληνική κοινωνία το τραγικό αυτό γεγονός, αναζωπυρώνεται για μια ακόμα φορά ο προβληματισμός για το τι άλλο ενδέχεται να συμβεί στη χώρα μας. Κάθε εβδομάδα και ένα νέο περιστατικό απογυμνώνει και εκθέτει, ίσως και ανεπανόρθωτα, την Ελλάδα σε παγκόσμιο επίπεδο. Σε μια εποχή που ο ελληνικός αθλητισμός φθείρεται όλο και περισσότερο, είναι καιρός ο καθένας να αναλάβει τις ευθύνες του και να κινηθεί δραστικά κατά των φαινομένων βίας.

Στον οργανωμένο μαζικό αθλητισμό κυριαρχεί η ψυχολογία της μάζας. Ο καθένας κρύβεται πίσω από έναν όχλο και επιδίδεται σε βάναυσες συμπεριφορές. Ο καθένας είναι ικανός να τραυματίσει ακόμα και θανάσιμα αυτόν που υποτιμά ή βωμολοχεί κατά της ομάδας του. Λάθος νοοτροπία; Λάθος ανθρωπιστική παιδεία; Υπερβολικός φανατισμός; Πιθανώς να μην έχει και τόση σημασία… Σημασία έχει πως οικογένειες και αληθινοί φίλαθλοι και λάτρεις του αθλητισμού απομακρύνονται όλο και περισσότερα από αυτόν. Γίνονται καθημερινά θεατές ενός εμπορευματοποιημένου προϊόντος, στο βωμό του οποίου θυσιάζονται άνθρωποι…

Η συνεχής έκπτωση αξιών δυναμιτίζει ακόμα περισσότερο το κλίμα. Όλοι, θέλοντας να μεταθέσουν τις ευθύνες τους, διογκώνουν το πρόβλημα της βίας. Οι οπαδοί είναι χαμένοι στον κλοιό του φανατισμού, οι παράγοντες αδυνατούν να βρουν κοινή συναινέσει μια λύση και η Αστυνομία δεν δύναται να αποτρέπει πάντα τα επεισόδια. Μάλιστα, με τα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης να αναλώνονται σε μια διαρκή αποδοκιμασία για τα αθλητικά τεκταινόμενα, το χάος πάνω από τον αθλητικό κόσμο βασιλεύει. Το θέαμα μειώνεται στα γήπεδα και αντικαθίσταται από άγονες και μαύρες συγκρούσεις οπαδών.

Έτσι, καθίσταται εύκολα αντιληπτό πως αν η χώρα η οποία γέννησε τον αθλητισμό δεν μπορεί να τον υποστηρίξει, τότε αυτός βαδίζει στην παρακμή. Ο αθλητισμός, άλλωστε, είναι ο αντίκτυπος μιας ολόκληρης κοινωνίας: Οργισμένοι άνθρωποι, οι οποίοι θέλοντας να εκτονωθούν, διογκώνουν τα ήδη υπάρχοντα κοινωνικοοικονομικά προβλήματα. Το ζητούμενο, συνεπώς, είναι να δοθεί έγκαιρα λύση σ’ αυτό που ονομάζεται βία. Μόνο έτσι ο ελληνικός αθλητισμός θα μπορέσει να επανέλθει στα υψηλά επίπεδα που του αρμόζουν και να προσφέρει τα εχέγγυα για ένα καλύτερο μέλλον στους νέους αθλητές.

No related posts.