Εσύ πόσα likes μάζεψες;

–          Πόσα megabytes έχεις στο κινητό; με ρωτά ένας συνάδελφος στη δουλειά

–          200megabytes, απαντώ

–          Και σου φτάνουν;

–          Ναι.

–          Εγώ έχω 1GB και τελειώνει σε μια εβδομάδα.

–          Γιατί;

–          Μα είμαι συνέχεια online και σχολιάζω, ανεβάζω διάφορα, φωτογραφίες, τραγούδια…

Κάνοντας μια βόλτα στα Μέσα Μεταφοράς της Αθήνας, θα διαπιστώσουμε το σύνηθες φαινόμενο oι περισσότεροι επιβάτες, νεαρής ηλικίας (18-40 ετών), να είναι με ένα  έξυπνο κινητό (smartphone)  στο χέρι, με τα ακουστικά στα αυτιά και να κάνουν παράλληλα τρία ταξίδια: α) το κανονικό, β) το μουσικό και γ) το διαδικτυακό.

Πιο συγκεκριμένα, η πλοήγηση γίνεται στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, όπως το Facebook, το Twiter, το Instagram και άλλα. Είναι συνδεδεμένοι συνεχώς ή, όπως συνηθίζεται να λέγεται, είναι συνεχώς online. Πιστεύω ότι είναι ελάχιστοι αυτοί που το χρησιμοποιούν για να ενημερωθούν αναφορικά με τις πολιτικές εξελίξεις ή για επαγγελματικούς λόγους.

Πολλές φορές, αναρωτιέμαι τι είναι αυτό που τους κάνει να θέλουν να είναι συνέχεια συνδεδεμένοι… Η ανάγκη για επικοινωνία; Η περιέργεια να δουν τι έχει ανεβάσει o φίλος, ο γνωστός ή κάποιος άλλος, τι τραγούδι, τι φωτογραφία, πόσα likes μάζεψε; Ή μήπως η ανάγκη να νιώθει μέλος μιας ομάδας; Ποιας ομάδας όμως;

Αυτό που με ξενίζει περισσότερο σε κάποιους (διαδικτυακά) γνωστούς μου είναι ότι κάθε τους ενέργεια, το πώς αισθάνονται, το πού βρίσκονται και τι κάνουν ακριβώς εκείνη τη στιγμή το ανεβάζουν σε facebook ή twitter.

Είτε έχουν βγει με παρέα για καφέ ή φαγητό είτε έχουν πάει σινεμά, αν κάποιος τους έκοβε τη σύνδεση έστω για μια μέρα ποια θα ήταν η αντίδρασή τους;

Αναρωτιέμαι αν μέσω της δημοσίευσης ψάχνουν την επιβεβαίωση από τα likes. Τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης έχουν προκαλέσει μια εξάρτηση σε πολλούς ανθρώπους και η διαπροσωπική επικοινωνία έχει ίσως χάσει τον πρωταρχικό της ρόλο στις ανθρώπινες σχέσεις.

Κάποιοι θα ισχυριστούν ότι οι μεγάλες αποστάσεις στις μεγαλουπόλεις είναι ένας αρνητικός παράγοντας στη σύσφιξη των σχέσεων. Το φαινόμενο όμως αυτό συμβαίνει και στις μικρές πόλεις της επαρχίας.

Αυτό που έχω διαπιστώσει σε πολλές παρέες όταν βγαίνουν για καφέ είναι ότι ο καθένας βγάζει το κινητό του και αρχίζει την πλοήγηση. Όποιος δεν έχει megabytes, αναζητά ασύρματα δίκτυα για να συνδεθεί. Και έτσι ο καθένας απομονώνεται. Ο πιο γρήγορος κάνει tag την τοποθεσία που βρίσκονται και οι υπόλοιποι της παρέας κάνουν σχόλιο ή like.

Στις μέρες μας, πολλοί είναι αυτοί που παραπονιούνται ότι δεν έχουν χρόνο να βγουν, όμως πού βρίσκουν το χρόνο να δημοσιεύουν κάθε λίγο και λιγάκι φωτογραφίες, τραγούδια ή να ανεβάζουν links από άλλους ιστότοπους;

Μήπως εντέλει έχουμε εξιδανικεύσει υπερβολικά την τεχνολογία; Εκτός από τα θετικά της έχει και τα αρνητικά της.

No related posts.