Βράδυ Σαββάτου κι η αυτοκριτική του…

Είναι κι αυτά τα βράδια του Σαββάτου που συνειδητοποιείς ότι μεγάλωσες και δεν σε «παίρνει» να βγεις. Τότε είναι που φιλοσοφείς και κάνεις μια ωραία μελαγχολική αναπόληση στο παρελθόν και το συγκρίνεις με το παρόν. Μην πέσεις στην παγίδα να συγκρίνεις το παρόν σου με το παρελθόν σου γιατί η κάθε μέρα έχει να σου χαρίσει κάτι κι ας μην είναι πάντα θετικό. Μην παραλείψεις όμως να κάνεις την καθιερωμένη αυτοκριτική σου.

Θα έπρεπε αρχικά να αναγνωρίζεις και να παραδέχεσαι πως όλοι έχουμε έναν κακό εαυτό. Κανείς δεν είναι τέλειος, αλλά σίγουρα γίνεται. Η λύση είναι η αυτοκριτική. Μη φοβηθείς να παραδεχτείς τα λάθη σου.

Αρχικά ένα χαρτί κι ένα στυλό θα σε βοηθήσουν να αποτυπωθούν όλες οι άσχημες σκέψεις που κάνεις για τον εαυτό σου, αν έχεις (γιατί υπάρχουν και άνθρωποι που πιστεύουν ότι είναι αλάνθαστοι). Μετά ξαναδιάβασε τα, σκέψου σκηνές από το παρελθόν σου και ψάξε να βρεις αν όντως αυτά τα χαρακτηριστικά είναι κομμάτι σου. Και φυσικά σβήσε τα χαρακτηριστικά που πραγματικά δεν σου ταιριάζουν. Αν κάνεις το ίδιο και για τα θετικά σου στοιχεία στο τέλος θα μείνουν αυτά τα χαρακτηριστικά που σε αντιπροσωπεύουν. Αυτό που είσαι κι αυτό που οι εμπειρίες σου σε έφτιαξαν.

Αυτή η διαδικασία δε θα σε βοηθήσει μόνο ν’ ανακαλύψεις ποιος πραγματικά είσαι αλλά και τι πρέπει να διορθώσεις. Δεν δηλώνει κάποιος την ήττα του με την παραδοχή της αλήθειας.

Α! Μην ξεχάσεις όλη αυτή η διαδικασία να γίνει με μια μουσική υπόκρουση “ταξιδιάρικη”. Εγώ προτείνω το “Fall in Love (Until the ribbon breaks re-imagination)” από του Phantogram.

P.S. Go all the way.

No related posts.