Στη λέ(αι)σχη του Α.Π.Θ.…

Δυσαρεστημένοι φαίνονται να είναι οι περισσότεροι φοιτητές του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης όσον αφορά στη γενικότερη λειτουργία της Φοιτητικής Λέσχης και τις υπηρεσίες που παρέχει.

«Tα προβλήματα είναι πολλά. Tα πιάτα και τα μαχαιροπήρουνα δεν είναι καθαρά και η ποιότητα του φαγητού πολλές φορές με τρομάζει. Έχω βρει ακόμα και τρίχα μέσα στο φαγητό», αναφέρει χαρακτηριστικά η Βάσια Μπάρμπα, φοιτήτρια του τμήματος Δημοσιογραφίας και Μέσων Μαζικής Επικοινωνίας του Α.Π.Θ.

Ένα από τα σημαντικότερα, λοιπόν, προβλήματα που αντιμετωπίζει η Λέσχη του Πανεπιστημίου είναι αυτό της καθαριότητας και της έλλειψης στοιχειωδών κανόνων υγιεινής. Πέρα λοιπόν από το γεγονός ότι σε αρκετές περιπτώσεις τα μαχαιροπίρουνα και τα πιάτα μπορεί να είναι βρώμικα, υπάρχουν και περιστατικά όπου οι φοιτητές που σιτίζονται εκεί βρίσκουν διάφορα αντικείμενα μέσα στο γεύμα τους (παραδείγματος χάρη τρίχα, μικρό κομμάτι νήμα κ.τ.λ.). Σε όλα τα παραπάνω έρχεται να προστεθεί και έλλειψη κάποιων σημαντικών στοιχείων από τις τουαλέτες μιας Λέσχης που σιτίζει μεγάλο αριθμό των φοιτητών του Αριστοτελείου. Η απουσία χαρτιού υγείας και σαπουνιού κάνουν τις τουαλέτες αρκετά δύσχρηστες για τους φοιτητές, αν και κατά γενική ομολογία, αυτές διατηρούνται αρκετά καθαρές. Πιθανώς για αυτό να ευθύνεται το ότι λόγω των ελλείψεων δεν τις χρησιμοποιούν και πάρα πολλά άτομα.

Ένα άλλο θέμα που απασχολεί αρκετά τη φοιτητική κοινότητα του Α.Π.Θ. και έχει να κάνει με τη Λέσχη είναι αυτό της ποιότητας και της ποσότητας του φαγητού που διανέμεται. Πέρα από τα όσα ήδη αναφέρθηκαν περί υγιεινής, το φαγητό μπορεί να χαρακτηριστεί μέτριο προς καλό. Όπως μάλιστα δηλώνει και ο Σωτήρης Βενέτης, φοιτητής στο τμήμα της Φαρμακευτικής Σχολής, το φαγητό μπορεί να χαρακτηριστεί καλό, εφόσον βέβαια μιλάμε για τη λέσχη και όχι για κάποιο εστιατόριο. Μεγάλο θέμα εντούτοις υπάρχει με την ποσότητα φαγητού που σερβίρεται, αφού σχεδόν όλοι οι φοιτητές έχουν κάποιο παράπονο σχετικά μ’ αυτό. «Δεν έχω (σχεδόν) κανένα παράπονο με την ποιότητα, πράγμα που δεν μπορώ να πω και για την ποσότητα που σε συνδυασμό με το γεγονός ότι δεν επιτρέπεται να πάρουμε και δεύτερη μερίδα, αποτελεί ένα μεγάλο αρνητικό», δηλώνει ο Νικήτας Μαραγκός, φοιτητής στο τμήμα του Μαθηματικού.

Οι μικρές μερίδες, λοιπόν, σε συνδυασμό με την απαγόρευση του να πάρει κανείς δεύτερο δίσκο (αυτό πλέον βέβαια έχει πάψει σχεδόν να ισχύει) αποτελεί σημαντικό πρόβλημα απ’ ότι φαίνεται για όσους σιτίζονται στη Λέσχη, μιας και δεν τους αρκεί η ποσότητα του ενός δίσκου.

Στα αρνητικά, επίσης, που έχουν σχέση τόσο με το φαγητό όσο και με τη διανομή του μπορούν να συμπεριληφθούν δύο ακόμη στοιχεία. Το πρώτο έχει να κάνει με τις συνήθως τεράστιες ουρές που συναντάει κανείς στις διανομές, με αποτέλεσμα να περιμένει αρκετή ώρα μέχρι να πάρει φαγητό. «Οι δύο διανομές δεν αρκούν και έτσι περιμένουμε για αρκετή ώρα», υποστηρίζει η Γεωργία Πορφύρη, φοιτήτρια της Ιατρικής. Το δεύτερο έχει να κάνει με την έλλειψη λεμονιού, ξυδιού ή αλατιού στα τραπέζια, γεγονός που οδηγεί τους φοιτητές είτε να τρώνε το φαγητό τους χωρίς αυτά είτε να τα ψάχνουν, λες και αναζητούν πολύτιμους λίθους. «Είναι συχνή η απουσία λεμονιού ή ξυδιού από τα τραπέζια, με αποτέλεσμα να παίζουμε το κυνήγι του θησαυρού για να τα βρούμε», δηλώνει αφοπλιστικά ο Θωμάς Καλπάκογλου από τη σχολή των Μηχανολόγων Μηχανικών.

Τελευταίο αλλά αρκετά μείζονος σημασίας θέμα σχετικό με την Πανεπιστημιακή Λέσχη είναι αυτό που προέκυψε το φετινό ακαδημαϊκό έτος και έχει να κάνει με τον έλεγχο που γίνεται στην είσοδο της Λέσχης. Η κίνηση αυτή, ενώ αρχικά απέκλειε αρκετούς φοιτητές από τη δωρεάν σίτιση λόγω εισοδηματικών κριτηρίων, στη συνέχεια άλλαξε και δεχόταν ΜΟΝΟ όλους τους φοιτητές του Α.Π.Θ., αποκλείοντας οποιονδήποτε άλλον από ένα δωρεάν πιάτο φαγητό. Το γεγονός αυτό έχει προκαλέσει αρκετή συζήτηση ανάμεσα στους φοιτητές, για το αν δηλαδή η Λέσχη θα πρέπει να είναι ανοιχτή σε όλους ενώ κάποιοι θεωρούν ότι ο έλεγχος αυτός προμηνύει ακόμη αυστηρότερα κριτήρια από τις επόμενες χρονιές, με σκοπό τον περιορισμό των φοιτητών που θα έχουν τη δυνατότητα να σιτίζονται δωρεάν. «Αυτός ο σκληρός έλεγχος είναι απαράδεκτος γιατί η φοιτητική Λέσχη πρέπει να είναι ανοικτή για όλους τους φοιτητές… Επίσης πολύ φοβάμαι πως σταδιακά θα θέσουν ακόμα πιο συγκεκριμένες προδιαγραφές και σιγά – σιγά η Λέσχη θα προσφέρεται για ελάχιστους φοιτητές», δηλώνει ο Κωστής Πορφύρης, φοιτητής στο Τμήμα Δημοσιογραφίας του Α.Π.Θ.

Ίσως αυτό να είναι η αρχή ενός απαράδεκτου αποκλεισμού μεγάλης μερίδας των φοιτητών από το δικαίωμα της δωρεάν σίτισης. Ίσως πάλι να θέλουν να «καθαρίσουν» τη Λέσχη από κάθε μη πανεπιστημιακό. Αν ισχύει το πρώτο, τότε δυστυχώς αρκετά παιδιά θα πρέπει να επιβαρυνθούν με το υψηλότατο κόστος της διατροφής τους ή διαφορετικά να διεκδικήσουν αυτό που τους ανήκει. Εάν όμως ισχύει το δεύτερο, τότε μάλλον κάτι δεν πάει καλά. Γιατί το να στερείς ένα πιάτο φαγητό από κάποιον που δεν ανήκει στην «οικογένεια» του Α.Π.Θ., ακόμη κι αν το έχει μεγάλη ανάγκη δε λύνεις κανένα πρόβλημα σχετικό με τους έξω-πανεπιστημιακούς, τη στιγμή μάλιστα που άτομα εντελώς άσχετα του Πανεπιστημίου έχουν κάνει «γκέτο» κομμάτια της Πανεπιστημιούπολης και κάνουν ακόμη και εμπόριο ναρκωτικών.

Γι’ αυτό, λοιπόν, πριν από κάθε έλεγχο για το ποιος μπαίνει στη Λέσχη, ας γίνει και κανένας έλεγχος που να έχει κάποιο νόημα και δεν έχει αποκλειστικό στόχο τον περιορισμό των εξόδων του Αριστοτελείου… Γιατί δυστυχώς ο έλεγχος στη Λέσχη μάλλον εκεί αποσκοπεί…

No related posts.