Φεστιβάλ Τρόμου: A Little Bit Zombie

 Επισκόπηση

Σκηνοθέτης: Casey Walker, Ηθοποιοί: Kristopher Turner, Crystal Lowe, Shawn Roberts, Kristen Hager, 2012

Η θεματολογία των ταινιών “ζομπολογίας” είναι σχεδόν πάντοτε η ίδια: επιδημία ή ιός, κλειστοφοβικά πλάνα, διαμάχη χαρακτήρων, αγώνας για επιβίωση, γενναιόδωρες ποσότητες αίματος. Ο Casey Walker θα προσεγγίσει κάπως διαφορετικά το όλο ζήτημα.

Οι κυνηγοί zombie Max και Penelope Pendleton ασχολούνται εδώ και καιρό με το κυνήγι των ανίερων ζωντανών-νεκρών, βρίσκοντας και εξοντώνοντας όσα βραδυκίνητα κουφάρια μπορούν. Όταν όμως η μαγική σφαίρα της Penelope εντοπίσει την παρουσία ενός όντος που είναι και δεν είναι zombie, τότε η ομάδα θα προχωρήσει σε αναζήτηση του ατόμου αυτού με την ελπίδα εύρεσης μιας θεραπείας.

Ο Steve (Kristopher Turner), μαζί με την μέλλουσα γυναίκα του Tina (Crystal Lowe), την αδελφή του Sarah (Kristen Hager) και τον σύζυγο της Craig (Shawn Roberts) αποφασίζουν να περάσουν τις διακοπές τους στο εξοχικό της οικογένειας του Steve, χαλαρώνοντας λίγο πριν τη μεγάλη μέρα. Κανείς τους όμως δεν περίμενε την κατάληξη του ταξιδιού τους, όταν ένα κουνούπι που μεταφέρει αίμα zombie τσιμπά τον Steve, μετατρέποντάς τον σε κάτι που ακροβατεί μεταξύ zombie και ανθρώπου. Το υπόλοιπο της ταινίας εξιστορεί τον αγώνα του Steve να παραμείνει όσο περισσότερο ανθρώπινος μπορεί, την ακόρεστη όρεξη του για μυαλά και την ακλόνητη πίστη της Tina πως ακόμη και αν γίνει zombie, ο γάμος θα πραγματοποιηθεί.

Ο Walker επιχειρεί να διακωμωδήσει τη σοβαρότητα και το ύφος των ταινιών του είδους, παρουσιάζοντας μια σατυρική εκδοχή των συγκεκριμένων έργων με μπόλικη δόση αμερικανικού χιούμορ. Επιστρατεύοντας όσα περισσότερα κλισέ μπορεί να ανασύρει από το πίσω μέρος του μυαλού του, ο Walker επικεντρώνεται περισσότερο στην ψυχολογία ενός μόλις ατόμου και του στενού του κοινωνικού περίγυρου, χτίζοντας ένα τυποποιημένο σενάριο με στοιχεία splatter, μαύρης κωμωδίας και ήπιας δράσης. Αν και προβλέψιμες, οι ανατροπές είναι αρκετές και προσθέτουν στην ατμόσφαιρα τυχαίων περιστατικών που κάνουν τους θεατές να ανταλλάσσουν απορημένες ματιές. Αυτό που καταφέρνει η εν λόγω ταινία είναι να διαφοροποιηθεί (αν και όχι αρκετά) από παρόμοιες προσπάθειες, αφού εμβαθύνει στην ιστορία ενός zombie με ανθρώπινες ανησυχίες και υποχρεώσεις, υποχρεώσεις που θα τον ακολουθήσουν εώς την υγρή ζεστασιά του τάφου.

No related posts.