Ναταλία Λαμπροπούλου: Η νέα σκηνοθέτης μας ταξιδεύει με «το μπαλόνι» της

Πώς ξεπερνά κανείς το πένθος; Πώς βιώνει το θάνατο ένα παιδί; «Χάνονται» πράγματι οι άνθρωποι; Να τι σκέπτεται κανείς όταν, κόντρα στο κλίμα της εποχής, νέα άτομα δημιουργούν όμορφα πράγματα. Η Ναταλία Λαμπροπούλου σκηνοθετεί «το μπαλόνι» και μας μεταφέρει στον κόσμο της απώλειας αλλά και της παιδικότητας. «Το μπαλόνι» είναι μια ταινία μικρού μήκους με πρωταγωνιστές την Τζόυς Ευείδη, τον Δημήτρη Kολοβό και τη μικρή Δάφνη Μιχοπούλου. Το σενάριο της ταινίας υπoγράφει ο Σωτήρης Πετρίδης και την παραγωγή η Βίλη Κουτσουφλιανιώτη.

Η ταινία «μετρά» ήδη προβολές σε σημαντικά Διεθνή Φεστιβάλ σε Ελλάδα, Αυστραλία, Κύπρο και Σουηδία. Μάλιστα, όπως φαίνεται, το μπαλόνι θα συνεχίσει τη «βόλτα» του, αυτή τη φορά στη μικρή οθόνη! Το κανάλι Shorts TV, μέσω του δικτύου του, εξασφάλισε το δικαίωμα τηλεοπτικής προβολής της ταινίας σε χώρες της Ευρώπης, της Μέσης Ανατολής και της Βόρειας Αφρικής!  Το «εΜΜΕίς» βρήκε τη σκηνοθέτη και μίλησε μαζί της για την ταινία της, τον κινηματογράφο, όπως και για τα μελλοντικά σχέδιά της.

Ναταλία, πότε ξεκίνησες την ενασχόλησή σου με τον κινηματογράφο και τι είναι για σένα η 7η τέχνη;

Η ενασχόλησή μου με τον κινηματογράφο ξεκίνησε από πολύ μικρή ηλικία, αρχικά από την πλευρά του θεατή. Τότε η διασκέδαση για το Σάββατο ήταν μια ταινία στο σινεμά, και οι βιντεοκασέτες δεν έλειπαν από το κυριακάτικο διάλειμμα! Αργότερα, όταν μεγάλωσα και αποφάσισα τι ήθελα να «γίνω», έδωσα κατατακτήριες εξετάσεις για τη σχολή κινηματογράφου του Α.Π.Θ. Η ουσιαστική ενασχόλησή μου με τη δημιουργία ταινιών ξεκίνησε τότε. Για μένα ο κινηματογράφος είναι μία τέχνη που περιλαμβάνει όλες τις υπόλοιπες. Είναι και η πιο κοντινή στη ζωή, χωρίς βέβαια να είναι πάντα αυστηρά ρεαλιστική.

Έχεις κινηματογραφικά πρότυπα;

Έχω κινηματογραφικές αγάπες! Τον Κιούμπρικ (αυτός είναι και η μεγαλύτερη αγάπη μου), τον Τιμ Μπάρτον, τον Λούκας, τον Ταραντίνο, τον Ιναρίτου, τον Αλμοδόβαρ, τον Κάουφμαν (αγαπημένος σεναριογράφος) και πολλούς άλλους βέβαια!

Τι είναι αυτό που διαφοροποιεί μια ταινία μικρού μήκους από μια ταινία μεγαλύτερης διάρκειας; Με άλλα λόγια, τι πρέπει να προσέξει ο σκηνοθέτης που δημιουργεί μια τέτοια ταινία;

Μία ταινία μικρού μήκους πρέπει να πει μια ιστορία σε μικρότερη χρονική διάρκεια. Η ιστορία πρέπει πάλι να έχει αρχή, μέση και τέλος (όπως και μία ταινία μεγάλου μήκους) αλλά αναγκαστικά να είναι περισσότερο περιεκτική γιατί ο χρόνος είναι μικρότερος.

Μίλησέ μας για  «το μπαλόνι». Τι πραγματεύεται η ταινία;

«Το μπαλόνι» πραγματεύεται την απώλεια. Μιλάει για το θάνατο, από τα μάτια ενός μικρού κοριτσιού, της Δάφνης. Η Νικολέτα μόλις έχασε τον άντρα της. Η μικρή της κόρη, η Δάφνη, μη μπορώντας να συνειδητοποιήσει το τι γίνεται, πιστεύει ότι ο πατέρας της είναι ακόμη παρών. Το μπαλόνι είναι μία σύνδεση ανάμεσα στον πραγματικό και τον φανταστικό κόσμο που η Δάφνη δημιουργεί στο μυαλό της. Η οπτική ματιά του κοριτσιού απαλύνει αυτό το κατά τα άλλα «βαρύ» θέμα, αφήνοντας τελικά στο θεατή αισιοδοξία για το μέλλον.

Πώς πρόεκυψε, αρχικά, η ιδέα για την ταινία και πώς υλοποιήθηκε στη συνέχεια;

Η ιδέα και το σενάριο είναι του Σωτήρη Πετρίδη, ο οποίος και είχε δουλέψει το σενάριο πριν το συζητήσουμε μαζί. Μου το έστειλε να το διαβάσω -ήταν ένα γλυκό και τρυφερό σενάριο που αγάπησα αμέσως- και έπειτα συζητήσαμε πιθανές αλλαγές. Ακολούθησε η εύρεση των ηθοποιών, των χώρων και της προπαραγωγής γενικότερα.

«Το μπαλόνι» είναι το πρώτο σου σκηνοθετικό πόνημα. Πώς βίωσες αυτή την εμπειρία;

Ήταν μία πολύ ωραία και έντονη εμπειρία. Νομίζω ότι το πιο σημαντικό κομμάτι στη δημιουργία μιας ταινίας είναι η ύπαρξη καλών και υπεύθυνων συνεργατών στους οποίους μπορείς να βασιστείς. Η επαφή μεταξύ μας κατά τη διάρκεια των γυρισμάτων είναι τόσο συχνή και έντονη που δημιουργείται ένα είδος οικογένειας. Συχνά νιώθουμε ότι ο “έξω κόσμος” δε μας καταλαβαίνει! Η χαρά και η τύχη της συνεργασίας με δύο καταξιωμένους ηθοποιούς, τη Τζόυς Ευείδη και το Δημήτρη Κολοβό ήταν πολύ μεγάλη. Δούλεψα, επίσης, με τη μικρή Δάφνη- ένα πολύ ταλαντούχο παιδί- η οποία είχε τρομερή υπομονή και όρεξη! Όταν πια η εμπειρία ολοκληρώθηκε, με την ολοκλήρωση της ταινίας, υπήρξε το ανάμεικτο συναίσθημα της χαράς και της συγκίνησης.

Η ταινία συμμετείχε σε σημαντικά κινηματογραφικά φεστιβάλ. Τι σημαίνουν για σένα αυτές οι συμμετοχές;

Η χαρά ήταν πολύ μεγάλη κάθε φορά που ερχόταν μια θετική απάντηση από φεστιβάλ. Απίστευτο μου φαίνεται ότι άνθρωποι στην Αυστραλία και στη Σουηδία έχουν δει την ταινία!

Υπάρχει κάποιο νέο κινηματογραφικό εγχείρημα στα σκαριά;

Επειδή δεν μπορούμε να μείνουμε σε ησυχία, έχουμε ήδη ξεκινήσει την προπαραγωγή της επόμενης ταινίας μας. Είναι μία ταινία επιστημονικής φαντασίας (πάλι μικρού μήκους), η οποία αναφέρεται στο 2035! Μιλάει για έναν κόσμο όπου ολογράμματα ανθρώπων που έχουν πεθάνει, μπορούν να δημιουργηθούν με ένα είδος τεχνητής νοημοσύνης με βάσει τα στάτους και τη δραστηριότητα που είχαν στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης όσο ήταν εν ζωή. Η ταινία πραγματεύεται και πάλι την απώλεια, αλλά και την κοινωνική αποξένωση που έχει προκληθεί από τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης. Ο πρωταγωνιστικός ρόλος ανήκει στην Κλειώ – Δανάη Οθωναίου. Επίσης, θα συμμετέχει και η Τζόϋς Ευείδη, πρωταγωνίστρια του «μπαλονιού». Παράλληλα, έχουμε ετοιμάσει μία καμπάνια συμμετοχικής χρηματοδότησης στο indiegogo!

Μπορείτε να βρείτε τη σχετική facebook σελίδα για «το μπαλόνι» εδώ.

Για περισσότερες πληροφορίες για τη νέα ταινία που ετοιμάζει η ομάδα μπορεί να κάνει κλικ εδώ.

Τέλος, μιας και οι συντελεστές χρειάζονται τη βοήθειά μας για την ολοκλήρωση της ταινίας τους, μπορείτε κι εσείς να επισκεφτείτε την πλατφόρμα συμμετοχικής χρηματοδότησης Indiegogο πατώντας εδώ. Κάθε συνεισφορά μετράει!

No related posts.