Lou Reed: «κάνεις μουσική επειδή σου αρέσει, επειδή πιστεύεις ότι αυτό που κάνεις είναι υπέροχο!»

27 Οκτωβρίου 2013: ένα ακόμη μυθικό πρόσωπο της μουσικής ξεκίνησε το ταξίδι του προς την ιστορία και την αιωνιότητα. Η ανακοίνωση του θανάτου του Lou Reed (71 ετών) προκάλεσε αναμφισβήτητα μεγάλη έκπληξη και θλίψη στο παγκόσμιο καλλιτεχνικό στερέωμα και στους fans του εξαιρετικού μουσικού. Χαρακτηριστικές είναι οι δηλώσεις του Iggy Pop «devastating news (καταστροφικά νέα)» αλλά και του David Bowie «he was a master (υπήρξε ένας master)».

2 Μαρτίου 1942 γεννιέται από οικογένεια Εβραίων στο Brooklyn της Νέας Υόρκης ο Lewis Allan Reed. Σε μικρή ακόμα ηλικία μαθαίνει κιθάρα και συμμετέχει σε διάφορα σχολικά συγκροτήματα. Στη συνέχεια φοιτεί στο Syracuse University, όπου και έρχεται σε επαφή για πρώτη φορά με τις καταχρήσεις. Μετά την αποφοίτησή του, εργάζεται για ένα χρόνο στη δισκογραφική Pickwick Records ως συνθέτης και κάπου εκεί γνωρίζει τον John Cale. Κάπως έτσι, λοιπόν, ξεκινά η ιστορία του master Reed.

Η μακροχρόνια καριέρα του Lou Reed, είτε ως ιδρυτικό μέλος των Velvet Underground είτε solo, είναι γεμάτη με ευρηματικά τραγούδια και συνεργασίες, πειραματικούς ήχους, πολλές επιτυχίες αλλά και κάποιες αποτυχίες, όπως είναι φυσικό. Η απαρχή της μουσικής του πορείας έγινε κάπου στο 1964, όταν ο Lou γνώρισε τον John Cale και ίδρυσαν τους ιστορικούς σήμερα Velvet Underground. Το συγκρότημα ωστόσο δεν γνώρισε μεγάλη εμπορική  επιτυχία ενώ τα μέλη του δεν ήταν σταθερά. Manager των VU υπήρξε ο θρυλικός Andy Warhol, ο οποίος  δημιούργησε και τη φήμη γύρω από το συγκρότημα.

Έμβλημα και σήμα κατατεθέν των Velvet Underground υπήρξε η art pop μπανάνα, στο σχεδιασμό της οποίας φαίνεται ξεκάθαρα η επιροή του Warhol. Το κλασικό σήμερα album τους «The velvet Underground and Nico» θεωρήθηκε μεγάλη επιτυχία, καθώς διαμόρφωσε τον ήχο της εποχής ένω εξακολουθεί να ασκεί καταλυτική επιρροή και να αποτελεί πηγή έμπνευσης για τους σύγχρονους καλλιτέχνες. Τραγούδια, όπως το Heroin, I’m waiting for my man, Pale blue eyes, Venus in furs, Sweet  Jane υπήρξαν καθοριστικά για τη μουσική, ένω η διαχρονικότητα τους είναι αναμφισβήτητη. Στους στίχους των τραγουδιών διακρίνεται μια πιο σκοτεινή πλευρά της κοινωνίας και υπάρχουν πολλές αναφορές στα ναρκωτικά και στο θάνατο. Ο Lou Reed αποχωρεί από τους VU το 1970.

Έτσι  το 1970 βρίσκει τον Lou Reed στο Λονδίνο. Στο Λονδίνο τη δεκαετία του ’70 μεσουρανούσε ο βασιλιάς της μεταμόρφωσης David Bowie, τον οποίο και γνωρίζει. Κομβικό σημείο στη solo καριέρα του Lou Reed υπήρξε το album Transformer το 1972, στην παραγωγή του οποίου σημαντικός παράγοντας υπήρξε ο Bowie. Στο εμβληματικό Transformer περιλαμβάνεται το θρυλικό «Walk on the wild side»,  το οποίο ο μουσικός εμπνεύστηκε από μια transsexual και στο οποίο γίνεται μια γενικότερη αναφορά στους απροσάρμοστους της εποχής. Στο album συμπεριλαμβάνεται και το Perfect day (χρησιμοποιήθηκε ως soundtrack στην ταινία Trainspotting) αλλά και το Satellite of Love.

Τη δεκαετία του ’80 ,την επιτυχία του Transformer διαδέχεται ένα και όχι-τόσο-επιτυχημένο album το Metal Machine Music. H μουσική πορεία του συνεχίζει και τη δεκαετία του 1990 με το album Magic and Loss, το οποίο έλαβε διφορούμενες κριτικές. Η αρχή του τέλους της δισκογραφικής του καριέρας έγινε το 2000, με το επιτυχημένο Ecstasy και τελικά το 2003, με το τελευταίο του album The Raven.

Tο γεγονός ότι ο Lou Reed υπήρξε ένα τόσο εμβληματικό και ευρηματικό πρόσωπο της μουσικής σκηνής δεν είναι τυχαίο. Η γνώση της τέχνης της μουσικής, η αρχικά διαφορετική εμφάνιση και τα χρόνια τριβής με πειραματικό ήχο δημιούργησαν αυτόν τον θρύλο. Ο ίδιος κάποτε δήλωσε: «κάνεις μουσική επειδή σου αρέσει, επειδή πιστεύεις ότι αυτό που κάνεις είναι υπέροχο. Και αν πιστεύεις εσύ ότι είναι υπέροχο, τότε ίσως το πιστέψουν και αυτοί». Αυτοί, λοιπόν, το πίστεψαν και πράγματι η μουσική του Lou Reed υπήρξε υπέροχη. Ευχαριστούμε κύριε Reed!

No related posts.