Χουάν Μάρτιν Ντελ Πότρο: ένας «Πύργος» σε εξέλιξη

Tο Ταντίλ, ένα χωριό της Αργεντινής, νοτιοδυτικά του Μπουένος Άιρες, έμελλε να συνδέσει το όνομά του, από τα μέσα της δεκαετίας του 2000 και εξής με το παγκόσμιο τένις. Ο Χουάν Μάρτιν Ντελ Πότρο είναι ένας αθλητής που μπορεί να μην συνοδεύεται με την αίγλη του Ρότζερ Φέντερερ, του Ράφαελ Ναδάλ ή του Νόβακ Τζόκοβιτς, όμως το ήθος και το πάθος που βγάζει στα court τον έχουν καθιερώσει ψηλά στις συνειδήσεις των φίλων της αντισφαίρισης.

Ο Χουάν Μάρτιν Ντελ Πότρο γεννήθηκε στο Ταντίλ της Αργεντινής, στις 23 Σεπτεμβρίου 1988, από τον Ντανιέλ και την Πατρίτσια Ντελ Πότρο. Ο πατέρας του αγωνιζόταν στο ημι-επαγγελματικό πρωτάθλημα ράγκμπι της Αργεντινής και είναι αυτός που προφανώς τού κληροδότησε το αθλητικό μικρόβιο, αφού η μητέρα του δεν σχετίζεται φανερά με τα σπορ, ούσα δασκάλα. Η οικογένεια Ντελ Πότρο είναι τετραμελής, με τον Χουάν Μάρτιν να έχει και μία μικρότερη αδερφή, την Τζουλιέτα.

Ο 25χρονος τενίστας είναι ιταλικής καταγωγής και το γεγονός αυτό τον έχει κάνει ένθερμο υποστηρικτή της Γιουβέντους, αλλά και του καλού του φίλου, πρώην ποδοσφαιριστή της «Μεγάλης Κυρίας», Μάουρο Καμορανέζι. Από τις ποδοσφαιρικές ομάδες της Αργεντινής, υποστηρίζει την Μπόκα Τζούνιορς, ενώ αυτό που αξίζει αναφοράς είναι το γεγονός πως στην παιδική του ηλικία αμφιταλαντεύτηκε αρκετά μέχρι να αποφασίσει ποιο εκ των αθλημάτων του ποδοσφαίρου ή του τένις θα ήθελε να ακολουθήσει επαγγελματικά. Τελικά, ευτυχώς επέλεξε το τένις και, έτσι, όλοι εμείς που αγαπάμε το άθλημα αυτό έχουμε τη δυνατότητα να τον απολαμβάνουμε, βλέποντας τον να δίνει ρέστα στις χωμάτινες, στις χορτάρινες, αλλά και στις σκληρές επιφάνειες.

Ο Χουάν Μάρτιν Ντελ Πότρο δεν είναι -τουλάχιστον με βάσει τα όσα έχει δείξει ως τώρα- ένας αθλητής που σαρώνει τα κύπελλα και αποτελεί τον φόβο και τον τρόμο των εκάστοτε αντιπάλων του. Γι’ αυτό, εδώ που τα λέμε, εξάλλου αγαπιέται και απ’ όλους όσους τον γνωρίζουν. Σκεφτείτε, επί παραδείγματι, να ήταν ο… Σεμπάστιαν Φέτελ του τένις… Θα είχε φίλους πολλούς, αλλά και άπειρους εχθρούς, αφού δεν θα ήταν λίγοι εκείνοι που θα επιθυμούσαν να τον δουν να παραπαίει και να εκθρονίζεται από την κορυφή. Βεβαίως, έχει ταλέντο και κατ’ εμέ σημαντικό, ενώ αυτό που τον κάνει να ξεχωρίζει από τους υπολοίπους απλώς καλούς τενίστες είναι η ψυχή που βγάζει όταν αγωνίζεται και το γεγονός ότι κυνηγά κάθε μπάλα, κάθε πόντου, κάθε σετ. Οι γνώστες της αντισφαίρισης λένε ασφαλώς ότι το συγκεκριμένο χαρακτηριστικό δεν είναι απαραίτητα καλό, διότι σου σπαταλά άσκοπα ενέργεια. Είναι όμως, αν μη τι άλλο, εντυπωσιακό και θελκτικό για όσους παρακολουθούν το τένις υπό το πρίσμα του αγνού φιλάθλου.

Όλα άρχισαν το 2002, με τον Ντελ Πότρο σε ηλικία 14 ετών να εμφανίζεται στα junior court και να κατακτά το Orange Bowl, ενώ στο τουρνουά επικράτησε, εκτός των υπολοίπων, και του… γνωστού Μάριν Τσίλιτς. Σε εφηβικό επίπεδο, έφτασε μέχρι το Νο3 της παγκόσμιας κατάταξης, για να γίνει εντέλει επαγγελματίας το 2005 και να ξεκινήσει, από εκείνο το σημείο και έπειτα, τη σταδιακή, όσο και ραγδαία, αναρρίχησή του στην παγκόσμια κατάταξη.

Ο Χουάν Μάρτιν Ντελ Πότρο μετρά συνολικά 17 τίτλους, με πιο σημαντικό απ’ όλους αυτόν του US Open, το 2009, όπου νίκησε στο τελικό τον Ρότζερ Φέντερερ (3-2 σετ), έπειτα από έναν αγώνα πολύ αμφίρροπο και στον οποίο ο Ελβετός απέκτησε δύο φορές το προβάδισμα, προτού δεχθεί την ολική ανατροπή. Μετά τη λήξη της αναμέτρησης, ο «Πύργος» του Ταντίλ δεν μπορούσε να κρύψει τη χαρά και τη συγκίνησή του, ενώ έκανε λόγο «για ένα παιδικό όνειρο που βγήκε αληθινό». Μία από τις πιο περίεργες χρονιές της καριέρας του ήταν το 2008, όταν ξεκίνησε τη σεζόν με δύο απανωτούς τραυματισμούς, άλλαξε προπονητή και απόλαυσε ένα θεσπέσιο καλοκαίρι, κερδίζοντας τέσσερις τίτλους στη σειρά (Mercedes Cup, Austrian Open, Countrywide Classic of Los Angeles, Legg Mason Tennis Classic of Washington). Μεγάλη διάκριση γι’ αυτόν αποτελεί φυσικά και το χάλκινο μετάλλιο στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Λονδίνου, το 2012, όπου στον μικρό τελικό επιβλήθηκε με 2-0 σετ (7-5, 6-4) του Νόβακ Τζόκοβιτς.

Φέτος, αν και δεν κατόρθωσε να πάρει κάποιο από τα Grand Slam ή εν γένει από τα μεγάλα τουρνουά, είχε μία σταθερά πολύ καλή απόδοση, που τον οδήγησε μέχρι τα ημιτελικά του Wimbledon (τον απέκλεισε ο Νόβακ Τζόκοβιτς με 3-2 σετ), αλλά και στο repeat στο Swiss Indoors, όπου στον τελικό, κατέβαλε την αντίσταση του γηπεδούχου Ρότζερ Φέντερερ με 2-1 σετ (7-6, 2-6, 6-4).

Το μόνο που θα πω εγώ στο φινάλε αυτού του αφιερώματος είναι πως του χρόνου περιμένω να είναι ακόμη πιο δυνατός, ακόμη πιο εντυπωσιακός, ακόμη πιο πιεστικός προς τους Ράφαελ Ναδάλ και Νόβακ Τζόκοβιτς που, αυτή τη στιγμή, μονοπωλούν -μιας και ο Ρότζερ Φέντερερ πλέον δεν μπορεί- την πρωτιά της ATP. Προσδοκώ να κερδίσει το δικαίωμα να θεωρείται ένας από τους τρεις κορυφαίους στον κόσμο, όχι απλώς ο καλύτερος μετά τους δύο κορυφαίους…

Τα σέβη μου και υγιαίνετε!

 

Πηγές:
Wikipedia (Juan Martin del Porto)
Wikipedia (2013 Swiss Indoors)
Wikipedia (Tennis at 2012 Summer Olympics)
Wikipedia (Juan Martin del Porto career statistics)

No related posts.