Η Ελλάδα μέσα από τα μάτια τρίτων…

Όλοι κάποια στιγμή στην ζωή μας έχουμε αναρωτηθεί, τι σκέφτονται για εμάς άλλα άτομα. Η επιβεβαίωση και η εκτίμηση που δεχόμαστε απο τους υπολοιπους ανθρώπους μπορεί να θεωρηθεί ως μια απο τις βασικότερες ανάγκες μας. Για τις περισσότερες πράξεις μας ή γεγονότα που συμβαίνουν στη ζωή μας, αναρωτιόμαστε τι γνώμη να έχουν περί αυτών κάποιοι «άλλοι», συνήθως άνθρωποι από το στενό μας περιβάλλον. Το ενδιαφέρον μας για τη γνώμη των άλλων είναι σαφώς δικαιολογημένο. Η γνώμη των τρίτων αποτελεί ένα είδος καθρέφτη και καθορίζει εν μέρει την εικόνα που έχουμε οι ίδιοι για τον εαυτό μας. Φυσικά, δεν μπορεί κάθε άποψη τρίτου να είναι αντικειμενική ούτε απαραίτητα πιο σωστή από αυτή που έχουμε εμείς οι ίδιοι για τον εαυτό μας.

Γενικεύοντας και περνώντας από το ατομικό στο συλλογικό επίπεδο, παρατηρείται πολλές φορές οι πολίτες μιας χώρας να ενδιαφέρονται για το πώς παρουσιάζεται η χώρα τους από τα ξένα Μέσα και τί γνώμη έχουν οι πολίτες άλλων χωρών για τη χώρα τους. Κανείς δεν μπορεί να αρνηθεί για παράδειγμα το ενδιαφέρον που δείχνουν τα ελληνικά Μέσα για το πώς παρουσίασαν τα γεγονότα που συμβαίνουν στην Ελλάδα τα μέσα άλλων χωρών.

Αλήθεια, πώς άραγε βλέπουν την Ελλάδα οι πολίτες των άλλων χωρών; Είμαστε οι φιλόξενοι, οι «έξω καρδία» άνθρωποι και η χώρα που γέννησε την δημοκρατία και τον πολιτισμό ή οι τεμπέληδες που απειλούν τη συνοχή της Ευρώπης;

Tί είναι αυτό που έρχεται  πρώτο στο μυαλό των ξένων όταν ακούν περί Ελλάδας και πριν την επισκεφθούν; «Καταγάλανες θάλασσες και τοπία με βράχια, πάνω στα οποία χτυπάνε κύματα, ήλιος και παραλίες. Γενικά, όλες οι εικόνες που υπάρχουν στις postcards», λέει η Maria, 30 ετών, από την Εσθονία, η οποία βρίσκεται στη χώρα μας με το πρόγραμμα ανταλλαγής φοιτητών.

«Χαλαρά!», απάντησε σε άπταιστα ελληνικά, η Joanna, 23 ετών, από την Πολωνία, η οποία επίσης βρίσκεται στην Ελλάδα με το προγραμμα Erasmus.  «Η αλήθεια είναι οτι είχα έρθει και για διακοπές πριν έρθω με το πρόγραμμα Εrasmus και είναι πολύ χαρακτηριστική αυτή η λέξη για μένα, όταν σκέφτομαι την Ελλάδα. Όπως, επίσης, και οι παραλίες της!», επισημαίνει η ίδια.

Παρόμοια σκέφτονται και οι Ισπανοί όπως φαίνεται. «Μπλέ, άσπρο, νησιά, θάλασσα, ήλιος, χαλαρά», λέει ο Ruben, από την Βαλένθια που μένει εδώ και ένα χρόνο στη χώρα μας και την επισκέφτηκε πρώτη φορά με το πρόγραμμα Erasmus, το 2009. «Όλα αυτά βέβαια, τα περίμενα. Πολύ καθαρές εικόνες, πολύ παραδοσιακά… Τελικά, ήταν κάπως έτσι», εξηγεί ο ίδιος. Ο Javi, 24 ετών που βρίσκεται ένα εξάμηνο στην Θεσσαλονίκη, υποστηρίζει: «Πάντα μου άρεσε η μυθολογία και από μικρός ήθελα να έρθω στην Ελλάδα, ήταν ένα όνειρο. Είχα δηλαδή μια εικόνα στο μυαλό μου. Όπως και όλα αυτά που έδειχναν στις ταινίες, η κουλτούρα της. Μου άρεσε η Ελλάδα και ήξερα πράγματα για αυτήν!».

Συνοψίζονται, λοιπόν, τα σήματα – κατατεθέν που έχει η Ελλάδα, δηλαδή τη θάλασσα, τον ήλιο, το γαλάζιο και τη χαλαρή ζωή. Ίσχυαν, τελικα, όλα αυτά; Ποιά είναι τα πρώτα πράγματα που σκέφτονται για την Ελλάδα, έχοντας ζήσει εδώ;

«Νομίζω οτι το πρώτο πράγμα που θα σκεφτώ, έχοντας μείνει εδώ, είναι όλοι αυτοί οι δύσκολοι δρόμοι και οι καφετέρειες, τα μπάρ, όπως και οι ταβέρνες στις οποίες όλες τις ώρες της ημέρας, βλέπεις άντρες όλων των ηλικιών με μούσια και μουστάκι, να κάθονται και να πίνουν το φραπεδάκι τους…», σημειώνει η Μaria. «Τον τρόπο ζωής, γενικά. Όλο αυτό το «χαλαρά!». Άνθρωποι χωρίς άγχος να κάνουν βόλτες ή να βρίσκονται σε καφετέρειες. Μου αρέσει πολύ η ζωή στην Ελλάδα. Νιώθω οτι είναι η χώρα, στην οποία έπρεπε να είχα γεννηθεί, αλλά γεννήθηκα στην Πολωνία», υπογραμμίζει η Joanna.

Ο Ruben, έχοντας ζήσει περισσότερο εδώ, φαίνεται να σκέφτεται και άλλα πράγματα, όπως η κίνηση, η μόλυνση και οι πολλές φωνές! «Οι Ισπανοί μοιάζουν με τους Έλληνες, ίσως στην Νότια Ισπανία να είναι πιο φωνακλάδες αλλά πολλές φωνές! Η καλή πλευρά βέβαια είναι οτι συναντάς παντού κουλτούρα και νέους. Στην Ισπανία ακόμη και στις φοιτητουπόλεις δεν υπάρχουν τόσοι νέοι, είμαστε όμως πολύ πιο οργανωμένοι. Εδώ στο σύστημα υγείας και εκπαίδευσης επικρατεί το χάος. Το ελληνικό σημαίνει χάος! Θέλει υπομονή…αλλιώς θα φύγεις ή θα τρελαθείς!», επισημαίνει ο ίδιος.  «Νομίζω ότι μόλις φύγω από εδώ, αυτό που θα σκεφτώ είναι ότι θέλω να ξαναγυρίσω. Μου αρέσουν οι άνθρωποι, όταν θυμώνουν. Είναι πολύ έντονοι, πολύ θερμοί! Επίσης, μου αρέσουν τα φρούτα εδώ. Ειδικά, τα κεράσια σας! Είμαι πολύ ευχαριστημένος από τη ζωή μου εδώ. Αλλά, η Ελλάδα σίγουρα δεν είναι οργανωμένη & το πανεπιστήμιο (Α.Π.Θ) δεν είναι καθόλου καθαρό κάτι που για τα δεδομένα της Ισπανίας είναι πρωτάκουστο!», προσθέτει ο Ruben.

Την Ελλάδα ως τόπο διακοπών και καλοπέρασης, την ξέρουμε και οι περισσότεροι την συστήνουν ανεπιφύλακτα. Τι γίνεται όμως με την Ελλάδα της κρίσης; Είναι πράγματι μεγάλο ζητημα για τις υπόλοιπες χώρες; Και ποιά η γνώμη των πολιτών των αλλων χωρών για τους Έλληνες; «Για εμάς στην Εσθονία, όχι δεν είναι», υποστηρίζει η Maria. «Δεν παρακολουθώ ιδιαίτερα τηλεόραση και τα νέα αλλά η Ελλάδα αναφέρεται ελάχιστα. Τους Έλληνες, επίσης, δεν τους θεωρούμε τεμπέληδες αλλά δεν ξέρουμε και πολλά για αυτούς! Τους έχουμε στο μυαλό μας περισσότερο ως ανοιχτούς, χαμογελαστούς και ομιλητικούς ανθρώπους. Αλλά και πάλι όλα αυτα μέσω αυτών που διαβάζουμε στα περιοδικά και στις εφημερίδες. Επίσης, είχαμε και εμείς μια παρόμοια κρίση πριν κάποια χρόνια, οπότε νομίζω αν είναι να ασχοληθούμε με κάποια, θα ασχοληθούμε με την δική μας», εξηγεί η Maria.

«Στην Πολωνία, η Ελλάδα δεν αποτελεί ιδιαίτερο ζήτημα», λέει η Joanna, συμφωνόντας. «Έχουμε φυσικά κάποιες πληροφορίες και γνωρίζουμε πως ό,τι συμβαίνει έχει μια κάποια επιρροή στη χώρα μας αλλά δεν το θεωρώ πραγματικό ζήτημα! Η αλήθεια είναι οτι η Πολωνία με την Ελλάδα δεν εχουν και ιδιαίτερη σχέση. Σχετικά με τους Έλληνες, οι Πολωνοί δεν γνωρίζουν και πολλά.Περισσότερο τους γνωρίζουν σαν οικοδεσπότες, όταν έρχονται για τουρισμό και αυτή είναι σίγουρα μια καλή πλευρά των Ελλήνων», ισχυρίζεται η ίδια.

O Ruben και ο Javi συμφωνούν ότι η κρίση της Ελλάδας δεν είναι μεγάλο ζήτημα για τις χώρες τους, καθώς και ότι οι Ισπανοί αγαπούν πολύ τους Έλληνες. «Γενικά δεν ασχολούνται ιδιαίτερα με την κρίση, δεν εστιάζουν σε αυτήν αλλά πιστεύω ότι τα Μ.Μ.Ε στην Ισπανία θεωρούν ότι όλες οι χώρες είναι στην ίδια κατάσταση. Εξηγούν πολύ καλά τα προβλήματα και ξέρουμε ότι σε αυτήν την κρίση δεν είμαστε οι μόνοι. Οι εφημερίδες γράφουν για την Ελλάδα αλλά για διαφορετκά θέματα. Μπορεί να έχουν και αφιερώματα στα νησιά, στην κουλτούρα… Σε όλους τους Ισπανούς αρέσει η θάλασσα, ο τουρισμός και τα νησιά της Ελλάδας.Όπως και η γλώσσα. Τα γράμματα δεν είναι λατινογενή και φαίνονται εξωτικά σε εμάς», λέει ο Javi. Ο Ruben επισημαίνει σχετικά με τους συμπολίτες του: «Οι Ισπανοί αγαπάνε τους Έλληνες. Δεν τους ξέρουν αλλά τους αγαπούν. Το ελληνικό σημαίνει για αυτούς κάτι καλό. Βέβαια γνωρίζουν την τουριστική πλευρά των Ελλήνων».

Στην ερώτηση εάν απ’ όταν ήρθαν στην Ελλάδα βλέπουν την κρίση γύρω τους ή περισσότερο ακούνε για αυτήν, η Joanna και η Maria συμφωνούν πως είναι κάτι που ακούνε περισσότερο. «Δεν έχω μέτρο σύγκρισης γιατί δεν γνωρίζω την Ελλάδα προ κρίσης. Βλέπω αρκετούς άστεγους και ζητιάνους και φυσικά αυτο είναι κάτι που συσχετίζω με την κρίση. Υποθέτω πως κάποιοι απο αυτούς θα έχουν χάσει τις δουλειές τους και θα κατέληξαν εκεί. Αλλά επίσης βλέπω και πολλούς ανθρώπους έξω, οι καφετέρειες, τα μπάρ και διάφορα μαγαζιά έχουν συνέχεια κόσμο, κάτι που δεν αποτελεί εικόνα για μια χώρα σε κρίση. Ακούω περισσότερο απ’οσο βλέπω», λεει η Joanna. «Δεν ήξερα τον τρόπο ζωής πριν αλλά μόνο ακούω, δεν βλέπω κάτι που να κάνει ολοφάνερη την κρίση. Όλοι πάντως μιλάνε για αυτήν συνέχεια. Οι καθηγητές, οι συμφοιτητές, κόσμος στον δρόμο, όλοι. Αλλά ο τρόπος ζωης δείχνει κάτι διαφορετικό. Βλέπω συνέχεια κόσμο έξω, σε καφετέρειες, μπάρ, ταβέρνες, στην αγορά. Όλα αυτά απαιτούν χρήματα. Δεν ξέρω εάν ο κόσμος έχει λίγα χρήματα όντως ή περισσότερα. Ίσως θέλουν να «γιορτάσουν» τα λίγα που τους περίσσεψαν», σημειώνει η Maria.

Τέλικα, έαν ένας ξένος έρθει στην Ελλάδα μένει ευχαριστημένος; Θα επέστρεφε ή θα μπορούσε να μείνει εδώ για πάντα;

«Ήρθα για μικρό χρόνικο διάστημα εδώ και σε σχέση με αυτά που περίμενα, είμαι πολύ ευχαριστημένη. Πήρα μάλιστα πολύ περισσότερα. Είδα πολλά πράγματα, πήγα σε πολλά μέρη. Η Θεσσαλονίκη είναι καλό μέρος για εκδρομές. Βεργίνα, Έδεσσα, Χαλκιδική. Όλα πολύ ωραία μέρη. Είμαι πολύ χαρούμενη που βρίσκομαι εδώ. Είναι τέλεια! Δεν θα μπορούσα να μείνω εδώ για πάντα, δεν μπορώ να πω ακριβώς τί είναι αυτό που δεν μου αρέσει αλλά δεν έχω μάθει σε αυτόν τον τρόπο ζωής. Όμως, σίγουρα θα επέστρεφα και αυτό που θα με έκανε να ξαναέρθω είναι οτι στην Ελλάδα μπορείς να δεις πάρα πολλά πράγματα διαφορετικά. Η φύση είναι απίστευτη, τα τοπία πανέμορφα. Η Ελλάδα είναι κατά κάποιο τρόπο σαν ένα μεγάλο υπαίθριο μουσείο», υποστηρίζει η Μaria.

Η Joanna συμφωνεί με την παραπάνω άποψη. «Είμαι πολύ ευχαριστημένη από τη ζωή μου εδώ, αν και δεν περίμενα τόσα προβλήματα με το πανεπιστήμιο. Αν βρισκόμουν στην Πολωνία θα ήμουν πολύ θυμωμένη με αυτά αλλά τώρα δεν με ενοχλεί. Μου αρέσει πολύ εδώ. Θα μπορούσα να μείνω και για πάντα. Θα προσπαθήσω αφού γυρίσω πίσω να επιστρέψω εδώ με το πρόγραμμα internship Erasmus. Μου αρέσουν οι άνθρωποι, μου αρέσει ο καιρός, ο τρόπος ζωής ενώ μου αρέσει πολύ το φαγητό. Όχι ως γεύση αλλά ως διαδικασία. Οι Έλληνες τρώνε όλοι μαζί σε παρέες με φίλους, με οικογένεια σαν να γιορτάζουν το φαγητό!», τονίζει η Joanna.

Ο Ruben λέει: «Δεν ξέρω, δεν ξέρω πώς θα είναι η Ελλάδα μετά από χρόνια, αν και θέλω να πιστεύω ότι η οικονομική κατάσταση θα βελτιωθεί. Για μερικά χρόνια ακόμη θα μπορούσα να μείνω σίγουρα… αλλά για πάντα, δεν ξέρω! Σίγουρα θα μπορούσα να επιστρέψω, μου αρέσει η ζωή εδώ, η νοοτροπία, ο λαός, είναι όλοι ανοιχτόκαρδοι αλλά ισως και αγενείς μερικές φορές». Κοντά στην άποψή του και ο Javi: «Δεν είμαι σίγουρος αλλα νομίζω πως θα έμενα. Γενικά μου αρέσει η οργάνωση και εδώ δεν έχει. Αλλά το συνηθίζεις. Στην αρχή δεν μου άρεσε καθόλου αλλά νομίζω ότι τώρα κάνω και εγώ τα ίδια».

Φαίνεται πως όσο και αν πολλοί απο εμάς – με την υπερβολή που μας χαρακτηρίζει ως Έλληνες – θέλουμε να φέρουμε την καταστροφή, ο κόσμος δεν είναι εναντίον μας. Η Ελλάδα εξακολουθεί να είναι αγαπημένος προορισμός των επισκεπτών. Η κρίση, όπως και οι δυσλειτουργίες της, δεν αλλάζει την φιλοξενία και την ευγένεια που χαρακτηρίζει τους κατοίκους, ούτε αυτά που μπορεί να προσφέρει η Ελλάδα. Ίσως ελάχιστα υλικά αλλά πολλά πνευματικά.
Αν και οι Έλληνες έχουν αρχίσει μαζικά να μεταναστεύουν για ευνόητους και κατανοητούς λόγους, υπάρχουν και αυτοί που έρχονται… Και θέλουν να μείνουν. Κάτι πρέπει να μάθουμε και από αυτούς!

No related posts.