Ράμπα…; Ανάπηρη πόλη

Ομάδα προσβασιμότητας Α.Π.Θ.: Διεκδικώντας τα αυτονόητα

Περπατάς κατά μήκος της Εγνατίας οδού προς το πανεπιστήμιο και βλέπεις παντού στο τέλος των πεζοδρομίων, στο πέρασμα στον δρόμο, στις ανύπαρκτες ράμπες γραμμένα με μαύρο σπρέι συνθήματα. Διαβάζεις μερικά: «Προσοχή χαντάκι!», «Παντού σκαλιά, ράμπες πουθενά!», «Ανάπηρη πόλη… Είναι κάθε εμπόδιο για καλό;», «Αγνοείται η ράμπα» κ.ά. Λίγο πιο κάτω βλέπεις κολλημένο σ’ ένα αυτοκίνητο ένα χαρτόνι που λέει: «Εγώ από πού θα περάσω;».

Μέρες τα προσπερνάς χωρίς να δώσεις σημασία. Δε σε ενδιαφέρει και στρέφεις αλλού το βλέμμα σου. Μα φυσικά… Εσύ θα κοιτάξεις κάτω; Ένα ωραίο πρωινό, όμως, είδες μπροστά σε μια τέτοια «ράμπα» τον Άγγελο, έναν συμφοιτητή σου που κινείται με αμαξίδιο. Παιδευόταν να ανεβεί στο πεζοδρόμιο, μα δεν τα κατάφερνε. Ξαφνικά χτύπησε μέσα σου ένα καμπανάκι. Τον βοήθησες και τότε κατάλαβες για πρώτη φορά το μήνυμα.

Η παραπάνω ιστορία δεν είναι αληθινή, αλλά θα μπορούσε κάλλιστα να είναι.

Η τελευταία αισθητή δράση της ομάδας προσβασιμότητας του Α.Π.Θ. είναι η αναγραφή σε υποτιθέμενες ράμπες του κέντρου της Θεσσαλονίκης φράσεων όπως «Ράμπα…; ανάπηρη πόλη» για την ευαισθητοποίηση της κοινής γνώμης. «Η Θεσσαλονίκη είναι μια πόλη ακατάλληλη για άτομα με ειδικές ανάγκες, γιατί οι ράμπες, αν υπάρχουν, είναι είτε κατεστραμμένες είτε παρκάρουν αυτοκίνητα από μπροστά, οπότε είναι ακόμη πιο δύσκολο. Οι δρόμοι είναι ακατάλληλοι ακόμη και για τους πεζούς, ειδικότερα μάλιστα για κάποιον που βρίσκεται σε αναπηρικό αμαξίδιο», δηλώνει η Αθηνά Πετικοπούλου, φοιτήτρια του τμήματος Δημοσιογραφίας και ΜΜΕ και μέλος της ομάδας.

Ο λόγος για την ομάδα προσβασιμότητας του Α.Π.Θ. που συγκροτείται από εθελοντές φοιτητές και πολίτες, οι οποίοι διεκδικούν πρόσβαση σε δημόσιους χώρους, ένα θεμελιώδες ανθρώπινο δικαίωμα. Δεν κρύβονται και δεν μένουν απαθείς. Αντίθετα, βγαίνουν μπροστά και υλοποιούν δράσεις. Αγωνίζονται για μια πόλη ελεύθερη και προσπελάσιμη από όλους. Αντιτίθενται στον συμβιβασμό,  στην περιθωριοποίηση και στη φιλανθρωπία.

Εξόρμηση στην πόλη με στόχο την αφύπνιση

Στο πλαίσιο των δραστηριοτήτων τους εντάσσεταικαι η παραπάνω: η εξόρμηση στους κεντρικούς δρόμους της πόλης. Αυτή έχει σκοπό να αναδείξει το μέγεθος του προβλήματος της προσβασιμότητας ,είτε λόγω έλλειψης ραμπών είτε λόγω λάθους κατασκευής τους είτε επειδή αυτοκίνητα κλείνουν τις διεξόδους για τα αμαξίδια. Μέχρι σήμερα στη δράση αυτή, που στην ουσία λειτούργησε σαν ερώτηση, δεν υπήρξε απάντηση από τις αρχές και τους αρμόδιους φορείς.

Ένα ακόμη πρόβλημα που αντιμετωπίζουν τα παιδιά είναι η μη λειτουργία των βαν ΑΜΕΑ του πανεπιστημίου που μεταφέρουν τους φοιτητές στα μαθήματά τους. Αυτή τη στιγμή υπάρχουν στην κατοχή του Α.Π.Θ. δύο βανάκια ΑΜΕΑ, το ένα εκ των οποίων προς το παρόν δεν λειτουργεί λόγω τεχνικής βλάβης. Όμως, με συνεχείς πιέσεις στον αντιπρύτανη και παραστάσεις διαμαρτυρίας,  η ομάδα διεκδικεί την επισκευή του.Επίσης, εδώ και τουλάχιστον ένα χρόνο βρίσκονται σε αναμονή λόγω γραφειοκρατίας για ένα τρίτο βαν που είναι δώρο του δήμου Καλαμαριάς.

Η ιδανική πόλη

«Όνειρό μου είναι να ζω σε μια πόλη προσβάσιμη σε όλους. Να ζουν μέσα σ’ αυτή άνθρωποι με συνείδηση και να βοηθούν τον συνάνθρωπό τους, όχι από λύπηση αλλά από αλληλεγγύη», επισημαίνει ο Ανδρέας Ζλαντόπουλος, επίσης φοιτητής του τμήματος Δημοσιογραφίας και ΜΜΕ και μέλος της ομάδας. Σήμερα, τον Νοέμβρη του  2013,  τα κυριότερα προβλήματα που αντιμετωπίζουν οι φοιτητές με κινητικά προβλήματα τόσο μέσα στο πανεπιστήμιο όσο και έξω από αυτό είναι η αδυναμία ανεξαρτητοποίησης και η ανάγκη –σχεδόν πάντα- συνοδείας.

Η ομάδα προσβασιμότητας του Α.Π.Θ. και τα μέλη της διεκδικούν το αυτονόητο: ίδια δικαιώματα με όλους τους φοιτητές. Δύναμή τους είναι ο στίχος του ποιήματος της Κ. Γώγου: «Υπερασπίζομαι την αναρχία» «Μέσα απ’ του καθένα την πανέμορφη ιδιαιτερότητα, να αποκαταστήσουμε του σύμπαντος την αρμονία». Υπόσχεσή τους είναι η προσπάθειά τους να μη σταματήσει ποτέ.

Πού θα τους βρούμε; Οι συναντήσεις της ομάδας γίνονται κάθε Παρασκευή στις 18:00, στο τραπεζάκι της ομάδας στο φουαγιέ της νέας Φιλοσοφικής του Α.Π.Θ., όπου τους βρίσκουμε και καθημερινά.

Σίγουρα μπορούμε όλοι να βοηθήσουμε με πολλούς τρόπους,  εκ των οποίων ένας είναι η συνοδεία ενός συμφοιτητή μας στο μάθημα. Επικοινωνήστε μαζί τους και θα μάθετε περισσότερες λεπτομέρειες. Εδώ μπορείτε να δείτε την ομάδα τους στο facebook.

No related posts.