Παύλο, ήσουν θύμα του «παιχνιδιού»

Τα ξημερώματα της 18ης του Σεπτέμβρη ο 34χρονος Παύλος Φύσσας, γνωστός ως «Killah-P» στους μυημένους στη μουσική (στο Killah-Past ή Δολοφόνος του Παρελθόντος παραπέμπει το καλλιτεχνικό του παρατσούκλι, όπως είχε αποκαλύψει ο ίδιος σε συνέντευξή του), έπεφτε νεκρός από το μαχαίρι του Γιώργου Ρουπακιά, στελέχους της Χρυσής Αυγής, ο οποίος διέπραξε (όπως αποκαλύφθηκε από τις μετέπειτα μαρτυρίες) μία δολοφονία κατά παραγγελία. Αιτία; Ο Φύσσας δραστηριοποιούνταν έντονα στον αντιφασιστικό χώρο, μέσα από τα τραγούδια του αλλά και από διάφορες δράσεις. Αφορμή; Η λεκτική αψιμαχία ανάμεσα στο Φύσσα και την παρέα του και σε ορισμένα άτομα φασιστικής ιδεολογίας, κατά τη διάρκεια της παρακολούθησης αγώνα του Ολυμπιακού για το Τσάμπιονς Λιγκ, σε καφετέρια του Κερατσινίου.

Η εξέλιξη

Η δολοφονία του Παύλου Φύσσα ενεργοποίησε τα κυβερνητικά αντανακλαστικά, με αποτέλεσμα 10 ημέρες μετά, τα ξημερώματα της 28ης Σεπτέμβρη, η Αντιτρομοκρατική Υπηρεσία να εξαπολύσει «κυνήγι» για την εύρεση 32 ατόμων που είχαν άμεση σχέση με τη Χρυσή Αυγή, έχοντας στα… χέρια της εντάλματα σύλληψης. Ο γενικός Γραμματέας της Οργάνωσης, Νίκος Μιχαλολιάκος, οι βουλευτές, Ηλίας Κασιδιάρης και Γιάννης Λαγός, ο «πυρηνάρχης» της Τοπικής Οργάνωσης της Νίκαιας, Γιώργος Πατέλης και άλλα άτομα συλλαμβάνονται. Οι βουλευτές, Ηλίας Παναγιώταρος και Νίκος Μίχος, προσέρχονται αυτοβούλως, ενώ την επομένη καταφθάνει στη ΓΑΔΑ με… ταξί και ο φερόμενος ως υπαρχηγός της οργάνωσης, Βουλευτής Επικρατείας, Ηλίας Παππάς.

Γίνεται άρση τηλεφωνικού απορρήτου, ενώ την Τρίτη 1/10 στις 4 το απόγευμα οι Ηλ. Κασιδιάρης, Ηλ. Παναγιώταρος, Γ. Λαγός και Ν. Μίχος οδηγούνται στους ανακριτές, με το σύνολο των τεσσάρων ανακρίσεων να ολοκληρώνεται στις 9 το πρωί της επομένης. Η απόφαση-σοκ για απελευθέρωση υπό περιοριστικούς όρους των Κασιδιάρη, Παναγιώταρου και Μίχου (αποφασίστηκε η προσωρινή κράτηση μόνο του Λαγού) προκαλεί ερωτήματα και διαμαρτυρίες σε παγκόσμιο επίπεδο, ενώ το… τωρινό κομμάτι του σίριαλ ολοκληρώνεται την Παρασκευή 4/10, με την προσωρινή κράτηση των Νίκου Μιχαλολιάκου, Χρήστου Παππά, Γιάννη Λαγού, Γιώργου Πατέλη, αλλά και μίας ανθυπαστυνόμου, η οποία φερόταν να συνεργάζεται με την οργάνωση. Παράλληλα, πίσω από τα… σίδερα μπήκε και ο πρώην διοικητής του Τ.Α. Αγίου Παντελεήμονα, ο οποίος, σύμφωνα με τη δικογραφία, υπέπεσε σε σωρεία έκνομων πράξεων, προκειμένου να εξυπηρετήσει το «έργο» της οργάνωσης στην περιοχή (κατάχρηση εξουσίας, κατοχή και εμπορία όπλων, πλαστογραφία κ.ά.).

Τα ερωτήματα

Οι προαναφερθείσες εξελίξεις αντιμετωπίστηκαν από το πλήθος των φιλοδημοκρατών πολιτών της χώρας μας ως ένα πρώτο βήμα για την πάταξη του ολοένα αναπτυσσόμενου φαινομένου του φασισμού-ρατσισμού-εθνικισμού στη χώρα μας και μία μεγάλη ανάσα ανακούφισης βγήκε από το… στόμα τους (μας). Παρόλα αυτά γεννιέται ένα πλήθος ερωτημάτων, τα οποία τίθενται βασανιστικά και χρήζουν άμεσης απάντησης.

α) Χρειαζόταν να χάσει τη ζωή του ένας νέος άνθρωπος, προκειμένου να ενεργοποιηθεί ο κρατικός μηχανισμός εναντίον του «φαινομένου» της Χ.Α.;

β) Γιατί ο Πρωθυπουργός (δική του κεντρική απόφαση ήταν η εντατικοποίηση και αυστηροποίηση των ενεργειών εναντίον της Χ.Α.) άργησε τόσο πολύ να αναλάβει δράση και γιατί επέλεξε αυτή τη χρονική στιγμή;

γ) Γιατί μέσα στο αστυνομικό σώμα, το οποίο έχει ως κύριο μέλημα (και λειτούργημα) τη διασφάλιση της τάξης, υπήρχε τέτοια εισροή και επιρροή της Χ.Α., σύμφωνα με τα στοιχεία που βλέπουν συνεχώς το φως της δημοσιότητας;

δ) Ύστερα από την αποκάλυψη του «προσωπείου» της Χ.Α., αυτό το σεβαστό ποσοστό του εκλογικού σώματος (6,92%), που έστειλε την οργάνωση μέσα στο Ελληνικό Κοινοβούλιο στις εκλογές του Ιουνίου 2012, κατανόησε τα πραγματικά κίνητρα της Χ.Α., την ιδεολογία της και το ιστορικό υπόβαθρό της, ώστε να αποσύρει τη στήριξή του σε οποιαδήποτε μελλοντική εκλογική διαδικασία (και εφόσον η Χ.Α. συνεχίζει να δραστηριοποιείται ως νόμιμο κόμμα);

Οι απαντήσεις

Θα ακολουθήσει μια προσπάθεια απόδοσης μιας σειράς πειστικών απαντήσεων στα παραπάνω τέσσερα «καυτά» ερωτήματα, έχοντας πάντα ως δεδομένο το στοιχείο της υποκειμενικότητας.

α) Τα εγκλήματα της Χ.Α. είχαν ξεκινήσει εδώ και πολλά χρόνια, πολλοί τα γνώριζαν, αλλά σιωπούσαν. Είτε από αδιαφορία είτε από… φόβο. Άλλωστε, όταν τα κατά καιρούς θύματα ήταν αλλοδαποί μετανάστες, ο βαθμός ευαισθητοποίησης του μέσου Έλληνα έτεινε να αμβλύνεται. Τώρα, όμως, το θύμα ήταν ένας συμπατριώτης μας, ένας Έλληνας. Όχι ένας ακόμα άνθρωπος… Τώρα οι «προβολείς» των ΜΜΕ έπεσαν εκεί, καθώς υπήρχε «ζουμί» για τηλεθέαση. Και… ο μέσος Έλληνας (τον επικαλούμαι για μία ακόμα φορά) θορυβήθηκε, φώναξε, αντέδρασε. Ως εκ τούτου, η Κυβέρνηση κατάλαβε ότι η προσπάθεια πάταξης της Χ.Α. αποτελούσε «μονόδρομο».

β) Ο Αντώνης Σαμαράς «τρέναρε» για μεγάλο χρονικό διάστημα το αντιρατσιστικό νομοσχέδιο, θεωρώντας την τακτική αυτή ως την πλέον κατάλληλη για τον επαναπατρισμό των ψηφοφόρων της Ν.Δ., οι οποίοι είχαν «αυτομολήσει» στη Χ.Α. στις τελευταίες βουλευτικές εκλογές. Δεν άνοιγε ευθύ μέτωπο, ήταν ήπιος, δεν ανέβαζε τους τόνους. Η στάση αυτή άλλαξε κατόπιν της καθολικής πίεσης που άσκησαν τα υπόλοιπα κόμματα του συνταγματικού τόξου, αλλά και από το πλειοψηφικό ρεύμα πίεσης…που άσκησε η ελληνική κοινωνία. Έτσι, αποφάσισε να αλλάξει πολιτική και να προχωρήσει πλέον στην ευθεία σύγκρουση με τη Χ.Α.

Δεν εξαντλούνται, όμως, στα παραπάνω τα κίνητρα, που ώθησαν τον Πρωθυπουργό σε αυτή την αλλαγή στάσης. Ο πρώην Υπουργός Δικαιοσύνης της κυβέρνησης συνεργασίας, Αντώνης Ρουπακιώτης, εξαπέλυσε «βόμβες» στις 4/10, μιλώντας στο ραδιοτηλεοπτικό σταθμό «ΣΚΑΪ», υποστηρίζοντας ξεκάθαρα ότι οι διώξεις κατά της Χρυσής Αυγής αποτέλεσαν προϊόν υπόδειξης των ΗΠΑ, της Κομισιόν και αμερικανοεβραϊκών οργανώσεων. Οι λόγοι ; Πρώτον, επέκειτο η επίσκεψη του Αντώνη Σαμαρά στις ΗΠΑ, οπότε ο Πρωθυπουργός ήθελε να βρίσκεται εκεί με μία… επιτυχία στις αποσκευές του. Δεύτερον, η ανάληψη της Προεδρίας της Ε.Ε. από τη χώρα μας από την 1η Ιανουαρίου 2014 επέτασσε το γρήγορο «ξεκαθάρισμα» της κατάστασης. Υπήρχαν πιέσεις από τους επιτρόπους Μούιζνιεκς και Μάλστρομ για την κατάθεση αντιρατσιστικού νομοσχεδίου, με την απειλή προστίμου, σε περίπτωση που δεν αναλαμβάνονταν δράση.

Αν και δεν είμαι λάτρης των θεωριών συνομωσίας, δεν μπορώ παρά να… σκύψω με σοβαρότητα πάνω στις συγκεκριμένες δηλώσεις του πρώην Υπουργού Δικαιοσύνης.

γ) Ήταν κοινό μυστικό ότι στους κόλπους της Αστυνομίας υπήρχε μεγάλο ποσοστό υπαλλήλων (όλων των βαθμίδων) που αντιμετώπιζε με πολύ καλό «μάτι» (ακόμα και υποστήριζε ανοιχτά) τις δράσεις των ταγμάτων εφόδου της Χ.Α. Χωρίς οι αιτιάσεις μου να έχουν ως στόχο τη γενίκευση, οφείλω να σημειώσω ότι σε ένα σεβαστό μέρος του αστυνομικού σώματος οι προαναφερθείσες δράσεις λαμβάνονταν υπόψη ως… συμπληρωματικές των ενεργειών της Αστυνομίας. Η αιτία ; Προφανώς υπήρχε ιδεολογική ταύτιση και οι συγκεκριμένοι υπάλληλοι βρήκαν την… ευκαιρία να εκδηλωθούν ανοιχτά, αποβάλλοντας όλους τους (δικαιολογημένους) φόβους που είχαν επιβληθεί, μετά την επανεγκαθίδρυση του δημοκρατικού πολιτεύματος το 1974.

δ) Ανήκω στους ανθρώπους που πραγματικά τους διακατέχει ένα αίσθημα απορίας, όταν ακούνε συμπολίτες της διπλανής πόρτας να υποστηρίζουν: «Ναι, ψήφισα συνειδητά τη Χ.Α., γιατί θέλω κάποιον να δέρνει μέσα στη Βουλή». Και, φυσικά το ξύλο εμπεριέχει τόσο κυριολεκτική όσο και μεταφορική χροιά. Ναι, παραδέχομαι ότι η διαφθορά του πολιτικού συστήματος της χώρας, κατά τη διάρκεια της μεταπολίτευσης, ήταν τέτοια, ώστε να δικαιολογεί αισθήματα «ασφυξίας» και διάθεση τιμωρίας των ενόχων. Αλλά… Υπάρχει ένα μεγάλο «ΑΛΛΑ». Ένας στοιχειωδώς ενημερωμένος πολίτης θα είχε επίγνωση της άμεσης σύνδεσης της οργάνωσης με το ναζιστικό χιτλερικό καθεστώς, όπως διαφαινόταν μέσα από σωρεία δημοσιευμάτων των μελών της στα έντυπά της. Ένας στοιχειωδώς ενημερωμένος πολίτης θα είχε επίγνωση των μισαλλόδοξων τακτικών των μελών της, τις οποίες ήταν αποφασισμένοι να τις φέρουν εις πέρας με κάθε τίμημα. Ένας στοιχειωδώς ενημερωμένος πολίτης θα γνώριζε τις «μυστικές διαδρομές» των ηγετικών μελών της Χ.Α. τις προηγούμενες δεκαετίες.

Παρόλα αυτά, τείνω να είμαι πολύ απαισιόδοξος σχετικά με την αλλαγή στάσης του εκλογικού σώματος απέναντι στη Χ.Α. και την επιθυμητή «ελεύθερη πτώση» των ποσοστών της. Το αίσθημα της διαμαρτυρίας, της «ασφυξίας», η διάθεση για εκδίκηση δεν έχει «ξεφουσκώσει» και φοβάμαι ότι θα συνεχίσει να βρίσκει ως μέσο έκφρασης αυτή την οργάνωση, σε περίπτωση που συνεχίσει να υπάρχει. Είμαι απαισιόδοξος, απλά ελπίζω…

Το συμπέρασμα

Παύλο Φύσσα ήσουν ένα θύμα του «παιχνιδιού». Έπαιξες όλη σου τη ζωή με τους δικούς σου, απαράβατους, όρους και πλήρωσες το τίμημα για αυτή την ευλαβική τήρησή τους. Το ενσυνείδητο «χάιδεμα» της Χ.Α. από την εκτελεστική εξουσία (για την ικανοποίηση ιδιοτελών κινήτρων) είχε ως αποτέλεσμα ένα μαχαίρι να σου πάρει τη ζωή και οι γονείς σου, η κοπέλα σου, οι φίλοι σου, αλλά και όλο το Πανελλήνιο, να θρηνούν πλέον το χαμό σου.

Το μήνυμα

Είχα σκεφθεί να κλείσω το παρόν κείμενο με κάποιους στίχους από ένα τραγούδι του Παύλου. Όμως, το πρόσφατο άρθρο του συναδέλφου Πάνου Σώκου στην «Κ.Ε.» μου χάρισε μία ιδανική κατακλείδα. Δανείζομαι από τον συνάδελφο τους στίχους του Φώντα Λάδη και σας αφήνω να τους διαβάσετε πολλές φορές, ως τροφή για σκέψη:

 

«Ο φασισμός δεν έρχεται απ’ το μέλλον

καινούριο τάχα κάτι να μας φέρει.

Τι κρύβει μες στα δόντια του το ξέρω,

καθώς μου δίνει γελαστός το χέρι».

 

Καλό Παράδεισο, Παύλο…

 

 

No related posts.