«Φοβισμένος Κόσμος»: Γιατί οι μαθητές έχουν ευαισθησίες…

Τον περασμένο Απρίλιο, οι μαθητές του 1ου Ενιαίου Λυκείου Έδεσσας, δημιούργησαν μια ταινία μικρού μήκους με τίτλο, «Φοβισμένος Κόσμος». Μερικούς μήνες μετά, η ταινία πήρε μέρος σε ένα μαθητικό διαγωνισμό, όπου και διακρίθηκε.

Επτά λεπτά περιγράφουν την άδικη και σκληρή ελληνική κοινωνία του σήμερα. Ο φόβος γίνεται το κύριο συναίσθημα σε μια απρόσωπη κοινωνία, στην οποία οι πρωταγωνιστές της αντιδρούν ποικιλοτρόπως. Το θύμα, ο θύτης και ο σιωπηλός μάρτυρας είναι τρεις πρωταγωνιστές στο ίδιο έργο.  Το ενδιαφέρον σε όλο αυτό είναι ότι η ταινία αποτελεί δημιουργία καθαρά των μαθητών, οι οποίοι δεν πατροναρίστηκαν ή κατευθύνθηκαν από κανένα καθηγητή.

Με αφορμή, λοιπόν, την ταινία τους, «Φοβισμένος Κόσμος», η δημιουργός και σκηνοθέτιδα, Νεφέλη Μεγαλοβασίλη, η πρωταγωνίστρια, Ελευθερία Φωτιάδου και η συμπρωταγωνίστρια της, Μαριάννα Χατζή, απαντούν στις ερωτήσεις μας σχετικά με την ταινία τους και αναφορικά με το πώς βλέπουν το σήμερα.

Νεφέλη, τι σε ενέπνευσε να γράψεις το συγκεκριμένο σενάριο;

Μόλις άκουσα το θέμα από τους υπεύθυνους καθηγητές, συνέλαβα αυτόματα την κεντρική ιδέα του σεναρίου. Είμαι περισσότερο επηρεασμένη από την ειδησεογραφία και κάποιες ταινίες με θέματα ρατσιστικού περιεχομένου που έχω δει, παρά από την καθημερινότητα μου.Οι συνθήκες που επικρατούν στη μικρή επαρχιακή πόλη, στην οποία κατοικώ, είναι ανθρώπινες και δεν έχουν σημειωθεί περιστατικά βίας με μετανάστες. Εξάλλου, οι μετανάστες στην πόλη είναι ελάχιστοι και δεν υπάρχουν πολλά παιδιά μεταναστών στο σχολείο.

Πιστεύεις ότι περιγράφεις το σήμερα όπως είναι;

Όπως ήδη ανέφερα, δεν έχω προσωπικές εμπειρίες βίας από την καθημερινότητα μου. Ωστόσο, δέχομαι τα μηνύματα από άρθρα στον Τύπο που αναφέρουν παρόμοια περιστατικά σε μεγαλύτερες πόλεις. Πιστεύω ότι οι συνθήκες διαβίωσης των μεταναστών είναι ακόμη δύσκολες στη χώρα μας.

Για ποιον λόγο πιστεύεις πως η ταινία σου πήρε το πρώτο βραβείο;

Οι κριτές στους μαθητικούς διαγωνισμούς δεν περιμένουν εξωπραγματικά πράγματα από τους διαγωνιζομένους και αυτό γιατί είμαστε ακόμη παιδιά. Δεν έχουμε ζήσει πράγματα, δεν έχουμε αποκτήσει τις απαιτούμενες εμπειρίες. Όταν, λοιπόν, δημιουργείς κάτι παραπάνω από αυτό που περιμένουν οι κριτές πιστεύω πως αυτόματα παίρνεις κάποιο bonus. Ιδιαίτερη εντύπωση, όσον αφορά την ταινία μου, δεν έκανε τόσο το σενάριο, όσο ο τρόπος που ήταν γυρισμένη.

Τι είναι αυτό που θέλεις να αποκομίσουν οι θεατές από την ταινία σου;

Ήθελα να δείξω ότι οι μετανάστες είναι άνθρωποι όπως όλοι μας, έχουν φοβίες και ανησυχίες, όπως και μεγάλη αγωνία προσαρμογής. Το λάθος που κάνουμε είναι πως βλέπουμε τον μετανάστη σαν εξωγήινο ον, ένα μίασμα, κάτι παντελώς διαφορετικό και άγνωρο. Οι μετανάστες είναι σαν εμένα και σένα. Είναι εγώ, πλασμένοι από το ίδιο υλικό. Ποιος μου εγγυάται ότι εγώ, σε 20 χρόνια από τώρα, δεν θα βρεθώ σε παρόμοια θέση; Αν δούμε, λοιπόν, με αυτήν την ανθρώπινη ματιά τον μετανάστη, θα καταλάβουμε ότι δεν διαφέρει από εμάς, θα κατανοήσουμε την κατάσταση που βρίσκεται, θα τον αγκαλιάσουμε και θα τον βοηθήσουμε.

Έχεις ασχοληθεί ξανά με τον χώρο αυτό; Τι σκέφτεσαι για το μέλλον;

Την ίδια ερώτηση ακριβώς μου έκανε η υπεύθυνη της Ύπατης Αρμοστείας. Μόλις μυήθηκα στον χώρο του κινηματογράφου. Παρόλα αυτά, έχω παρακολουθήσει -αφότου έκανα την ταινία- μαθήματα σε δραματική σχολή στο Cambridge, το περασμένο καλοκαίρι, διάρκειας 25 ημερών. Αγαπώ τον χώρο του θεάματος (θέατρο, κινηματογράφο) και προσπαθώ να τον παρακολουθώ και να τον ακολουθώ με οποιονδήποτε τρόπο. Το όνειρό μου, φυσικά, είναι να μπορέσω με κάποιον τρόπο να τον υπηρετήσω. Ελπίζω να είμαι άξια να ανταποκριθώ στις απαιτήσεις του χωρίς να απογοητευτώ. Πέρα από αυτό, όμως, θα ήθελα να αποκτήσω και μια άλλη είδους καλλιέργεια που ίσως μου την προσφέρει ένας διαφορετικός κλάδος. Πάντως, όποιον δρόμο κι αν ακολουθήσω, θα έχω οπωσδήποτε κάποιου είδους επαφή με τον συγκεκριμένο τομέα.

Ελευθερία, έχεις βρεθεί ποτέ στο «στόχαστρο» για οποιονδήποτε λόγο, όπως η πρωταγωνίστρια Cindorella που υποδύεσαι; Αν ναι, πώς ένιωσες;

Για την κοπέλα που υποδυόμουν ,Cindorella, ήταν πολύ δύσκολο να αντιμετωπίσει την «κακή» παρέα, πόσο μάλλον την απόρριψη μιας φίλης που πίστευε πως την υποστηρίζει. Για αυτόν τον λόγο νιώθω τυχερή που δεν έχω βρεθεί σε αυτήν τη θέση, προς το παρόν, και ελπίζω ούτε και στο μέλλον.

Ποιες ήταν οι αντιδράσεις των δικών σου ανθρώπων; Τι είπαν για το συνολικό αποτέλεσμα;

Ξαφνιαστήκαν με το τελικό αποτέλεσμα και δεν περίμεναν να υπάρχει ένα άτομο τόσο απαθές. Τέλος, ένιωσαν την ανάγκη να βοηθήσουν την πρωταγωνίστρια με τα προβλήματα που αντιμετωπίζει.

Μαριάννα, πολλοί ήταν εκείνοι που κακοχαρακτήρισαν τον ρόλο σου στο τέλος της ταινίας. Άλλοι πάλι παραδέχτηκαν πως μπορεί να έπρατταν ομοίως. Εσένα ο φόβος σού έχει χτυπήσει την πόρτα υπό αυτήν την έννοια; Ποια η αντίδρασή σου;

Αν βρισκόμουν σε παρόμοια κατάσταση με την κοπέλα της ταινίας, της οποίας η αντίδραση οφείλεται στον φόβο και στο κλίμα τρομοκρατίας που έχει δημιουργήσει η συγκεκριμένη παρέα, νομίζω ότι θα προσπαθούσα να βοηθήσω τη φίλη μου, είτε αντιμετωπίζοντας μαζί της την απειλή, είτε καλώντας σε βοήθεια.

Σας ευχαριστώ θερμά όλους και σας εύχομαι μεγαλύτερες και περισσότερες επιτυχίες. Καλή πρόοδο!

 

Η ταινία: https://www.youtube.com/watch?feature=player_embedded&v=HfO0AVmZXSI

No related posts.