…δεν θα πεθάνει μόνος, τσάκισέ τον !

«Οι ρίζες του (φασισμού) το σύστημα αγκαλιάζουν και χάνονται βαθιά στα περασμένα» , αναφέρει ο Μπέρτολτ Μπρεχτ. Ο φασισμός είναι ο εκφυλισμός της δημοκρατίας, όταν εκείνη δεν λειτουργεί σωστά. Η υπολειτουργία της πηγάζει από τα άδυτα της οικονομικής κρίσης και κατά συνέπεια, της κρίσης αξιών και δημοκρατικών θεσμών. Στην Ελλάδα, το αντιπροσωπευτικό συγκρότημα της εκφυλίζουσας  τούτης κατάστασης, είναι η Χρυσή Αυγή.

Πίσω στα χρόνια, η Χ.Α. ήταν «άκακη» για όλους μας. Το ποσοστό της δεν έχρηζε ιδιαιτέρου ενδιαφέροντος. Εν τούτοις, μόλις η οικονομική κρίση άρχισε να βαθαίνει και να γίνεται αισθητή σε μεγάλη μερίδα του πληθυσμού, η Χ.Α. αξιοποιήθηκε ως μια εναλλακτική επιλογή. Η συνέχεια περιλαμβάνει την ανιούσα πορεία της, την εκλογή στο Κοινοβούλιο και τη συνεχή άνοδο του ποσοστού της σε σημείο να αποτελεί τρίτο κόμμα στις δημοσκοπήσεις. Μια δολοφονία στάθηκε η αφορμή, ώστε να διακοπεί (;) η ανοδική της πορεία. Πολίτες που την επέλεξαν στις εκλογές άρχισαν να αναθεωρούν. Είναι θλιβερό, ο θάνατος ενός νέου παιδιού να  σταθεί η αφορμή για τον κλυδωνισμό ολόκληρου του πολιτικού και κοινωνικού σκηνικού.

Η πολιτική διάσταση που έλαβε το περιστατικό παραγκώνισε το γενικευμένο κοινωνικό πρόβλημα, την βία. Το γεγονός επικεντρώθηκε στη δράση της Χ.Α. ως εγκληματική οργάνωση καθώς και στη φυλάκιση του αρχηγού, του υπαρχηγού και άλλων εμπλεκόμενων στη δολοφονία. Το κατηγορητήριο είναι βαρύ, σύμφωνα με το πόρισμα του Εισαγγελέα, εξαιρουμένων ορισμένων μελών της που λόγω της ανεπάρκειας των στοιχείων αφέθηκαν ελεύθεροι με περιοριστικούς όρους. Κυβερνητικοί και άλλοι τιμωροί του νεοναζισμού βροντοφωνάζουν ότι θα πατάξουν τη βία και θα τιμωρήσουν τα μέλη τούτου του μορφώματος. Η σύμπτωση είναι διαβολική ! Είναι οι ίδιοι που με την πολιτική που ακολούθησαν εν μέσω οικονομικής κρίσης οδήγησαν  την κοινή γνώμη στην απογοήτευση και την έλλειψη εμπιστοσύνης. Η Χ.Α. δεν είναι τίποτε άλλο από το δημιούργημα ενός πάσχοντος συστήματος  που βρυχάται χρόνια, δεν είναι τίποτε άλλο από την έλλειψη πολιτικής ωριμότητας του Έλληνα. Ας μου επιτραπεί, λοιπόν,  να καταθέσω μια προσωπική εμπειρία. Πρόσωπο του στενού μου περιβάλλοντος, μεταξύ αστείου και σοβαρού υποστήριζε την Χ.Α.. Όπως συνήθιζε να μου λέει δεν έβλεπε  κάτι το φασιστικό, το βίαιο, εν αντιθέσει με την πολιτική των άλλων κομμάτων. Οι τελευταίες εξελίξεις έφεραν τον προβληματισμό… για την επιλογή που είχε κάνει, χαρακτηρίζοντας την εν τέλει επιπόλαια και λανθασμένη.

Έτσι μετά τις τελευταίες εξελίξεις, η κατιούσα του ποσοστού της ήταν αναμενόμενη. Η κοινωνική της επιρροή κλονίστηκε. Όμως, αυτό δεν σημαίνει ότι θα επέλθουν αλλαγές. Η σελίδα δεν άλλαξε και τούτο γιατί και ο πιο ονειροπόλος δεν δύναται να πιστέψει πως η βία και η μισαλλοδοξία πρόκειται να περιοριστεί με το πλήγμα που δέχθηκε η Χ.Α.. Ο περιορισμός της είναι καθαρά πολιτικός.

Απλώς,  γελούσαμε όλοι και διασκεδάζαμε με τους τραμπουκισμούς και τα νταηλίκια των «φουσκωμένων», τις νευρωτικές ομιλίες του αρχηγού, το χειμαρρώδη και αθυρόστομο λέγειν τους εντός του Κοινοβουλίου. Έτσι είμαστε, λοιπόν. Τα διακωμωδούμε όλα  και στο τέλος, συνειδητοποιούμε ότι η δημοκρατία αργοπεθαίνει μπρος στους νοσταλγούς του Χίτλερ… ενώ η μόνη λύση είναι η πράξη!

No related posts.