Κυβερνητικά Ντ-ΕΡΤ-ια…

Όταν από το στόμα του κυβερνητικού εκπροσώπου, Σίμου Κεδίκογλου, ανακοινώθηκε η επικείμενη «παύση» της Ελληνικής Ραδιοφωνίας-Τηλεόρασης, πλήθος κόσμου συνέρρευσε στο Ραδιομέγαρο της ΕΡΤ, στην περιοχή της Αγίας Παρασκευής στην Αττική αλλά και στα γραφεία της στη Θεσσαλονίκη. Κόσμος, όμως, συγκεντρώθηκε και σε άλλες πόλεις της Ελλάδας, απ’ όπου εκπέμπουν τοπικοί ραδιοφωνικοί σταθμοί της ΕΡΤ.

Παρά την αντίδραση των πολιτών, οι οποίοι δεν περιορίστηκαν σε μια απλή συγκέντρωση συμπαράστασης, το σήμα της δημόσιας τηλεόρασης «έπεσε» με κυβερνητική εντολή, στις 11:05 μ.μ. Ωστόσο, όλο και  περισσότερος κόσμος συγκεντρωνόταν έξω από τα γραφεία της ΕΡΤ, καθώς περνούσε η ώρα και το σήμα στους τηλεοπτικούς δέκτες εξακολουθούσε να καλύπτεται από το«μαύρο». Οι κινητοποιήσεις συνεχίστηκαν με μεγαλύτερη ένταση και τις 3 επόμενες μέρες ενώ συνοδεύτηκαν από πορείες διαμαρτυρίας διαφόρων κομματικών παρατάξεων και ομάδων, συναυλίες, συγκεντρώσεις συμπαράστασης αλλά και ομιλίες των πολιτικών αρχηγών της αντιπολίτευσης.

Με αφορμή, λοιπόν, αυτή την έκρηξη των πολιτών σχετικά με το ζήτημα της ΕΡΤ, διαδραματίστηκε ένα ολιγοήμερο πολιτικό θρίλερ, με αποτέλεσμα να αποχωρήσει από το κυβερνητικό σχήμα ο ένας από τους τρείς κυβερνητικούς εταίρους, χωρίς όμως να επέλθει ουσιαστική επίλυση του προβλήματος. Εν τέλει, αποφασίστηκε η μερική ανάκληση της απόφασης, και πάντοτε σε συνεννόηση με το Συμβούλιο της Επικρατείας, να επαναλειτουργήσει υπό ειδικό καθεστώς έως ότου τεθεί σε λειτουργία ο νέος οργανισμός δημόσιας ραδιοτηλεόρασης που θα ακούει στο όνομα «Ν.Ε.Ρ.Ι.Τ».

Το ζήτημα στην πραγματικότητα ήταν η ΕΡΤ ; Ήταν και η ΕΡΤ. Πολλοί, όντες «έξω από το χορό», μίλησαν με εμπάθεια για έναν αμαρτωλό οργανισμό που κατασπαταλούσε τα χρήματα των Ελλήνων φορολογουμένων σε υπέρογκους μισθούς δημοσιογράφων και τεχνικών που είχαν «τρυπώσει» στο δημόσιο.

Παχυλοί μισθοί, απεργίες, κομματική νοοτροπία και υπεράσπιση συμφερόντων ήταν (μόνο) η δημόσια ραδιοτηλεόραση. Κάποιοι είναι πεπεισμένοι πως σωστά εφαρμόστηκαν οι κυβερνητικές  εντολές, κατά γράμμα, προς υπεράσπιση του δημοσίου συμφέροντος.

Από την άλλη πλευρά, στέκονται εκείνοι που υποστηρίζουν πως η ΕΡΤ ήταν επικερδής και καθ’ όλα ακέραιη. Λανθάνουν όμως και οι μεν και οι δε. Η ΕΡΤ δεν αποτελούσε το «διαμάντι» το ελληνικού δημοσίου, κατά γενική ομολογία. Όντως υπήρχαν μακροχρόνιες παθογένειες, υπήρξαν δημοσιογράφοι και εργαζόμενοι που διορίστηκαν με «μέσον» και εισέπρατταν μισθούς δυσανάλογους των προσόντων και των υπηρεσιών που προσέφεραν. Αυτό όμως δεν αποτελεί δικαιολογία για να απολυθούν εν μία νυκτί 2.500 εργαζόμενοι, χωρίς καμία διαδικασία αξιολόγησης.

Προσεγγίζοντας τα πράγματα από μια εξωτερική οπτική γωνία, το να τεθεί το «κλείσιμο» της ΈΡΤ στη βάση του δικαίου και του αδίκο, θα ήταν το πλέον λανθασμένο βήμα προς τη συνειδητοποίηση των γεγονότων και της ουσίας τους. Αποτελεί κοινή παραδοχή πως έπρεπε να υπάρξουν μεταρρυθμίσεις και να προωθηθεί ένα σχέδιο εξορθολογισμού του οργανισμού, προκειμένου να λειτουργήσει καλύτερα και με μεγαλύτερη αξιοπιστία προς όφελος του πολίτη. Συγκαταλέγεται όμως στα συμφέροντα των πολιτών η σχεδόν απολυταρχική νομιμοποίηση και κατάργηση του δημοσίου φορέα ενημέρωσης ;

Είναι φρόνιμο να επικεντρώσει κανείς την προσοχή του στο γεγονός πως δεν υπάρχει πλέον δημόσια ενημέρωση που να εστιάζει – έστω και θεωρητικά – στο δικαίωμα των πολιτών να μαθαίνουν την αλήθεια, ακόμη κι αν αυτή θίγει τα συμφέροντα και την εικόνα των πολιτικών προσώπων, ή στον τρόπο με τον οποίο έπεσε η αυλαία για την ΕΡΤ ; Η σωστή απάντηση θα ήταν «και στα δύο» καθώς συνδέονται άρρηκτα. Η καταστρατήγηση του δικαιώματος στην ενημέρωση αλλά και του δημοκρατικού πολιτεύματος συντελέστηκε καταφανέστατα με μια παράνομη πράξη νομοθετικού περιεχομένου που εφαρμόστηκε έχοντας τις υπογραφές μόνο δύο υπουργών και χωρίς την ομοφωνία των κυβερνητικών εταίρων. Μέσα σε έξι ώρες, ένας ιστορικής σημασίας δημόσιος οργανισμός ενημέρωσης έκλεισε με συνοπτικές διαδικασίες που θύμισαν πρακτικές της περιόδου 1967-1973.

Καταστρατηγείται, λοιπόν, η δημοκρατία και η ενημέρωση ή απλώς, τίθεται σε εφαρμογή ένα σχέδιο ενάντια στο καρκίνωμα του δημοσίου τομέα χωρίς να το συνειδητοποιούμε ; Ξεσπάμε την αγανάκτηση μας για την πτώχευση του ελληνικού λαού σε λάθος ζητήματα, ή μήπως η πολιτική της πτώχευσης επεκτείνεται γεωμετρικά και σε άλλους τομείς, καταργώντας το Σύνταγμα και τα δικαιώματα μας με νομιμοποίηση της «πλειοψηφίας»; Είναι η ΕΡΤ το θέμα ή η δημοκρατία ;

Την απάντηση έδωσε μια εικόνα που κυκλοφορεί ευρέως στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης :

 

No related posts.