Τι πολίτευμα έχει τελικά η Ελλάδα;

Πολλοί θα θεωρήσουν γελοίο αυτό το ερώτημα, ενώ αρκετοί θα βιαστούν να απαντήσουν: «Προεδρευόμενη Κοινοβουλευτική Δημοκρατία». Είναι όμως πράγματι έτσι; Μήπως τελικά η χώρα μας έχει αλλάξει πολίτευμα και δεν το έχουμε καταλάβει ακόμη; Και αν όντως ισχύει κάτι τέτοιο, ποιες είναι οι συνέπειες μιας τέτοιας αλλαγής για τις ζωές μας ;

Ας πάρουμε όμως τα πράγματα από την αρχή. Αρχικά, θα ήταν καλό να ορίσουμε με λίγα λόγια τη σημασία του πολιτεύματος που υποτίθεται ισχύει στην Ελλάδα. «Προεδρευόμενη Κοινοβουλευτική Δημοκρατία» σημαίνει: αρχηγός του κράτους είναι ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας, ο οποίος είναι αιρετός και δεν έχει ουσιαστικές πολιτικές αρμοδιότητες. Επιπλέον, όλες οι αποφάσεις λαμβάνονται από την Κυβέρνηση, την οποία εκλέγει ο λαός με την εκλογική διαδικασία, ενώ το Κοινοβούλιο θα πρέπει να αναλύει διεξοδικά ένα ζήτημα πριν τεθεί προς ψήφιση.

Πέρα από τα παραπάνω, όλοι αυτοί που ασχολούνται με την πολιτική, οφείλουν να τηρούν το Σύνταγμα και να υπηρετούν το δημόσιο και εθνικό συμφέρον, ενώ… οφείλουν να λαμβάνουν αποφάσεις σύμφωνα με τη συνείδησή τους.

Ισχύουν όμως όλα τα παραπάνω στην Ελλάδα του σήμερα ; Η απάντηση προφανώς και είναι όχι. Υπάρχουν μάλιστα άπειρα παραδείγματα, τα οποία μπορούν να επιβεβαιώσουν την παραπάνω άποψη.

Το πιο χαρακτηριστικό ίσως παράδειγμα είναι η υλοποίηση ενός οικονομικού προγράμματος που είναι ξεκάθαρα επιβεβλημένο από εξωτερικούς παράγοντες. Αυτό σημαίνει πως η Κυβέρνηση χάνει στην ουσία τον ρόλο της, δηλαδή τη λήψη των αποφάσεων. Εκτός αυτού, το εν λόγω πρόγραμμα (το επονομαζόμενο και «μνημόνιο») έχει ρίξει στα τάρταρα μισθούς και συντάξεις, έχει διαλύσει ασφαλιστικά ταμεία και δημόσιους φορείς και έχει εκμηδενίσει την κρατική κοινωνική πολιτική. Τα αποτελέσματα αυτά αποτελούν προφανέστατη καταπάτηση του δημοσίου αλλά και εθνικού συμφέροντος, την υπεράσπιση του οποίου υποτίθεται πως οι βουλευτές ορκίζονται να υπηρετούν.

Εκτός όμως από αυτά, φαίνεται πως δεν ισχύει πια και η ψήφιση κατά συνείδηση, αφού πλέον οι βουλευτές είναι αναγκασμένοι να ακολουθούν την κομματική γραμμή που τους επιβάλλεται. Έπειτα, σε καμία περίπτωση δεν ισχύει ο ρόλος του Κοινοβουλίου, εφόσον οι περισσότερες αποφάσεις λαμβάνονται μόνο από τους υπουργούς (περιβόητες Πράξεις Νομοθετικού Περιεχομένου) και όχι από την πλειοψηφία της Βουλής. Πιο πρόσφατο παράδειγμα είναι αυτό της ΕΡΤ, όπου μετά την απόφαση τριών μόλις υπουργών, η δημόσια ραδιοτηλεόραση έκλεισε μέσα σε λίγες ώρες. Η κίνηση αυτή, όχι μόνο ήταν εντελώς παράνομη (άλλωστε φάνηκε και από την απόφαση του Συμβουλίου της Επικρατείας) αλλά αφήνει στο δρόμο περίπου 2600 εργαζομένους.

Από τα παραπάνω γίνεται κατανοητό πως το πολίτευμα που υποτίθεται πως ισχύει στην Ελλάδα δεν έχει καμία σχέση με την πραγματικότητα. Συνεχής καταπάτηση των θεσμών αλλά και του Συντάγματος αποτελούν τα κύρια χαρακτηριστικά της σημερινής κατάστασης. Οι συνέπειες αυτής της πραγματικότητας αναφέρθηκαν ήδη: χαμηλοί μισθοί και συντάξεις, ανύπαρκτη περίθαλψη και κοινωνική πρόνοια, υψηλά ποσοστά ανεργίας.

Φαίνεται, λοιπόν, ξεκάθαρα πλέον πως το πολίτευμα της χώρας έχει καθαρά τυπική υπόσταση, εφόσον καθημερινά συμβαίνουν διάφορα πράγματα που βρίσκονται έξω από τα πλαίσια αυτών που το ίδιο ορίζει. Πέρα όμως από τις συνέπειες, οφείλουμε να αναλογιστούμε και τα αίτια που οδήγησαν τελικά σε αυτήν την κατάσταση, προκειμένου να είμαστε σε θέση να την αντιμετωπίσουμε αποτελεσματικά. Τέλος, για να απαντηθεί και το αρχικό ερώτημα, με βάση και τα παραπάνω, το ισχύον πολίτευμα θα μπορούσε να ονομαστεί και: Προεδρευόμενη Κυβερνητική Απολυταρχία…

No related posts.