Αγαπητέ σκύλε, αγαπητή γάτα

Ζητώ συγγνώμη για τη βαρβαρότητα που σου δείχνουν τα όντα του είδους μου. Έχουν δίκιο όταν λένε πως ο άνθρωπος είναι το πιο άγριο και βάρβαρο ον σε αυτόν τον πλανήτη. Σε όποιο ζήτημα έχει να κάνει με τη σχέση του με τα ζώα –και όχι μόνο- ντρέπομαι, και όλη μου η περηφάνια βυθίζεται σαν πέτρα στη θάλασσα. Πραγματικά, δεν έχω την παραμικρή ιδέα τι μπορεί να σκέφτονται οι «βιαστές» σας και ορισμένες φορές δεν θέλω καν να μπω στη διαδικασία, γιατί η αρρώστια του νου τους και το σκοτάδι που έχουν μέσα τους είναι απλά τρομακτικά.

Μαξ, Ρεξ, Μπέιλ, Γκάρυ, Ασπρούλα και όλοι οι άλλοι, μπορεί να μην είχατε κάποιον «ιδιοκτήτη» να σας φροντίζει, αυτός ο παππούς, όμως, η γιαγιά και το παιδάκι με τους γονείς του, κάθε φορά που σας έβλεπαν πεινασμένα, σας τάιζαν. Και δεν είναι μόνο το φαγητό. Ένα χάδι, ένα χαμόγελο, ένα κυνηγητό, ένα κλαράκι γεμίζουν τη ζωή ενός αδέσποτου. Σας αγάπησαν, ο καθένας με τον δικό του τρόπο. Δυστυχώς όμως, είναι αμέτρητα τα πραγματικά ζώα που για κάποιο λόγο σας κυνηγούν με πέτρες, καραμπίνες και ύπουλες φόλες. Αυτά τα μάτια όταν μας κοιτάτε μπορούν να συγκριθούν με αυτά ενός ανθρώπου, όσο υπερβολικό κι αν ακούγεται.

Όχι, Μαξ, μην κλαις… Κάποια στιγμή θα σε ελευθερώσουν. Δεν γίνεται να ζεις μια ζωή δεμένος, αιχμάλωτος στον εγωισμό ενός ανθρώπου που σε έχει με το πρόσχημα της ασφάλειας που υποτίθεται πως του παρέχεις. Είσαι δεμένος, για όνομα του Θεού. Δεν μπορείς να κάνεις τίποτα, αλλά μπορούν να το καταλάβουν, νομίζεις; Ρούντυ, σε δηλητηρίασαν για να διασκεδάσουν, στοιχηματίζοντας μάλιστα για τη νίκη και την εξόντωσή σου. Σέιλα, η μανούλα σου σε γέννησε μέσα σε ένα κλουβί, στο οποίο εκτρέφουν την ίδια, εσένα, τα αδελφάκια σου και πολλά άλλα σκυλιά. Σε έκαναν μηχανή παραγωγής κουταβιών-χρημάτων. Πούκι, ήσουν τολμηρός μπροστά σε όλες τις ενέσεις, τα πειράματα, τα φάρμακα και τις ουσίες που σε πότιζαν για χρόνια. Και όλους τους άλλους ήθελα να σας συγχαρώ για το κουράγιο σας που ζήσατε σε έναν σάπιο κόσμο σαν τον δικό μας.

Αφορμή για το γράμμα αυτό ήταν μια είδηση του προηγούμενου μήνα. «ΓΕΡΜΑΝΟΙ ΚΑΝΟΥΝ ΣΕΞ ΜΕ ΤΑ ΚΑΤΟΙΚΙΔΙΑ ΤΟΥΣ, ΒΙΑΣΜΕΝΑ ΣΚΥΛΙΑ ΣΕ ΟΙΚΟΥΣ ΑΝΟΧΗΣ ΖΩΩΝ». Δεν είναι δυνατόν, σκέφτηκα στην αρχή. Κάτι δεν θα είδα καλά. Το ξαναβλέπω, και παρατηρώ ότι δυστυχώς διάβασα σωστά. Η αρρώστια του ανθρώπινου είδους έφτασε μέχρι εκεί. Για κακή μου τύχη, είχε φωτογραφία ενός σκύλου, φίλου σας να κείτεται αιμόφυρτος σε ένα κρεβάτι, ενώ τα αίματα έβγαιναν από τον πρωκτό του. Σοκ, ανατριχίλα, θυμός, αηδία. Δεν μπορεί να είναι αλήθεια! Ήμουν ο μοναδικός που δεν ήξερε ότι υπήρχαν τέτοια μέρη αίσχους και μάλιστα νόμιμα; Η οργάνωση Ζωόφιλοι για την Ηθική Μεταχείριση των Ζώων υπολογίζει ότι ο αριθμός των ανθρώπων που συνευρίσκονται σεξουαλικά με ζώα στη Γερμανία φθάνει τους 100.000. Σκέτη αηδία!

Στη Βέροια, σας δολοφόνησαν. Δεν ξέρω γιατί. Μάλλον ήσαστε περισσότερο χαρούμενοι απ’ όσο έπρεπε, μάλλον κάνατε τις ανάγκες σας έξω από τα σπίτια τους, μάλλον ήταν διασκεδαστικό για αυτούς να σας βλέπουν να ξεψυχάτε, να βγάζετε αφρούς, να τρέμετε. Ο παράδεισος θα έχει τη δικιά του εκδοχή για τα ζώα, δεν μπορεί. Η συμπεριφορά μας απέναντί σας είναι το μέτρο της δικιάς μας ηθικής ευαισθησίας και ποιότητας. Ορισμένοι υποστηρίζουν ότι, αντί να ασχολούμαστε με τα ζώα, καλό θα ήταν να ασχοληθούμε με τα προβλήματα και τον πόνο των συνανθρώπων μας. Η απάντηση στον ισχυρισμό αυτό είναι ότι το ένα δεν αποκλείει το άλλο. Αν σεβόμαστε τα ζώα, τότε δεν μπορούμε παρά να σεβόμαστε και τους συνανθρώπους μας.

Ελπίζω εκεί που είστε να μπορείτε να γαβγίσετε, να τρέξετε, να αναπαραχθείτε ελεύθερα, χωρίς εμάς τα ζώα να σας βιάζουμε και να σας βασανίζουμε.

Καλό Παράδεισο!

No related posts.