Melody Gardot: νικήτρια χάρις τη μουσική !

Πού να το φανταζόταν πως η μικρή της βόλτα με το ποδήλατο στην πόλη θα εξελισσόταν στην τραγωδία της ζωής της. Τραγωδία;  Έτσι τουλάχιστον, το αποκάλεσαν αρχικά τα Μέσα, αλλά και η ίδια. Η Melody Gardot στάθηκε άτυχη όταν ένας οδηγός αγνόησε το κόκκινο φανάρι και έπεσε πάνω της, ενώ αυτή απολάμβανε τη βόλτα της με το ποδήλατό της. Ξαφνικά κενό. Τίποτα δεν θυμάται. Μακάρι όμως, τα προβλήματα να τελείωναν στην απώλεια μνήμης. Σπασμένη σε δύο μέρη λεκάνη και σοβαροί τραυματισμοί σε όλη τη σπονδυλική της στήλη. Όχι, δεν είναι μια δραματική ιστορία. Κάθε άλλο. Το όνομα της, δεν μπορεί να είναι σύμπτωση.

Μελωδία, νύμφη της μουσικής κατά την αρχαιότητα. Η μουσική ήταν ο «γιατρός» της, όχι μεταφορικά και λυρικά, αλλά στην κυριολεξία… και η θλίψη της ,όταν δεν μπορούσε πλέον να παίξει ήταν τεράστια. Στο κρεβάτι του νοσοκομείου για έναν ολόκληρο χρόνο, η Melody, πέραν των σοβαρών τραυματισμών στο σώμα και την σπονδυλική της στήλη, απέκτησε και προβλήματα στο νευρικό της σύστημα. Μετά το ατύχημα, υποχρεώθηκε να μάθει από την αρχή, όλες τις απλές καθημερινές κινήσεις, όπως το να χτενίζει τα μαλλιά της. Η ίδια δήλωσε πως δεν ήθελε να ξημερώνει καινούργια μέρα, διότι ένιωθε σαν να «ανέβαινε το Έβερεστ», αφού εκτός των κινησιολογικών θεμάτων που αντιμετώπιζε, «πάλευε» και με τον χρόνο, μια επίπτωση από την απώλεια μνήμης. Τον έναν χρόνο που παρέμεινε στο νοσοκομείο, η Melody γνώρισε έναν φοιτητή ιατρικής, ο οποίος πίστεψε πως η μουσική μπορεί να βελτιώσει την υγεία της, παρόλο που γνώριζε ότι το ατύχημα είχε καταστρέψει τις νευρικές οδούς ανάμεσα στους δύο φλοιούς του εγκεφάλου της. Οι νευρικές οδοί ελέγχουν την αντίληψη και τις υψηλές πνευματικές λειτουργίες. Έτσι, ήταν δύσκολο γι’αυτήν ακόμα και να μιλήσει. Δεν μπορούσε να ακούσει τη μουσική, όπως προηγουμένως, αλλά την καταλάβαινε ως ψιθύρους.

Η Μelody, παρά τις ανησυχίες των γονιών της και των υπολοίπων γιατρών της, αποφάσισε να συνεχίσει να παίζει μουσική μέσα στο νοσοκομείο. Αρχικά, μουρμούριζε, ενώ με τον καιρό κατάφερε να μιλήσει και κατά συνέπεια, να τραγουδήσει. Επιπλέον, λόγω του ότι ξάπλωνε συνεχώς στο κρεβάτι και δεν μπορούσε να παίξει πιάνο, η Melody έμαθε να παίζει κιθάρα. Πράγματι, έκανε σπουδαία πρόοδο και πλέον μπορούσε να γράψει δικά της τραγούδια, σε μερικά από τα οποία αναφερόταν στην «τραγωδία» της. Ο Richard Jermyn, ο γιατρός της, συνέκρινε την κατάστασή της με αυτήν ενός υπολογιστή. Η μνήμη βρισκόταν εκεί, αλλά η Μelody αδυνατούσε να έχει πρόσβαση σε αυτήν. Για μερικά χρόνια μετά το ατύχημα, η Gardot ταξίδεψε μαζί με έναν φυσικοθεραπευτή και με ένα μηχάνημα που ονομάζεται, TENS. Το μηχάνημα αυτό χρησιμοποιείται για την τόνωση των νεύρων από τους πόνους, και η καλλιτέχνης το χρησιμοποιούσε για τους πόνους στη μέση κατά τη διάρκεια μικρών εμφανίσεών της. Όπως τόνισε και η ίδια η Melody, αυτά τα τριάντα λεπτά εμφάνισής της ήταν τα μοναδικά μετά το ατύχημα, στα οποία δεν ένιωθε πόνο.

Η επάνοδός της στη μουσική ήταν ασυνήθιστη, αλλά όταν βιώνεις δύσκολες καταστάσεις, είναι πολύ εύκολο να εκτιμήσεις τις στιγμές που η ζωή είναι εύκολη. Από το 2003, που έγινε το ατύχημα, μέχρι και σήμερα, η Melody δηλώνει «θαυμάστρια» των μακροβιοτικών, ένα διατροφικό σχήμα που περιλαμβάνει την κατανάλωση δημητριακών ως βασική τροφή, η οποία συμπληρώνεται και με άλλα τρόφιμα, όπως λαχανικά και φρούτα. Παράλληλα, τα μακροβιοτικά περιλαμβάνουν και την αποφυγή της χρήσης των επεξεργασμένων τροφίμων και των περισσότερων ζωικών προϊόντων. Ισχυρίζεται πως με τον τρόπο αυτό, μειώθηκαν τα επίπεδα του πόνου, ενώ συγχρόνως την βοήθησαν στις πνευματικές τις ικανότητες, στον ύπνο ενώ την παρακίνησαν να μάθει να μαγειρεύει, κάτι το οποίο την χαλαρώνει από την καθημερινή ρουτίνα.

Όσον αφορά στην μουσική της καριέρα, η Melody Gardot, η μουσικός από την Φιλαδέλφεια των ΗΠΑ, έδειξε το ταλέντο της από το ντεμπούτο – άλμπουμ της «WorrisomeHeart», βουτώντας στην παράδοση της jazz και των blues μέσα όμως από τα προσωπικά της βιώματα και ένα ξεχωριστό στυλ ερμηνείας. H Gardot έχει καταφέρει να αναδειχθεί ως μία από τις πλέον σημαντικότερες εκπροσώπους της jazz μουσικής στην Αμερική, με μοναδικές εμφανίσεις στα μεγαλύτερα φεστιβάλ jazz σε ολόκληρο τον κόσμο. Μέχρι σήμερα, έχει κυκλοφορήσει τρία άλμπουμ: “WorrisomeHeart” (2008), My One and Only Thrill” (2009) και “The Absence” (2012), τα οποία έχουν σημειώσει σπουδαία ποιοτική αλλά και εμπορική επιτυχία. Σήμερα, η Gardot δηλώνει βουδίστρια, φανατική «μακροβιοτική» μαγείρισσα και ανθρωπίστρια, ενώ συχνά μιλά για τα οφέλη της μουσικής θεραπείας. Έχει επισκεφθεί διάφορα πανεπιστήμια και νοσοκομεία, προκειμένου να μιλήσει για την ικανότητά της να συμβάλει στην αποκατάσταση νευρικών οδών στον εγκέφαλο και να βελτιώσει την ικανότητα του λόγου μέσω της μουσικής. Σε πρόσφατη συνέντευξή της αποκάλυψε πως συνεργάζεται στενά με ένα πανεπιστήμιο της Αμερικής για να βοηθήσει στην ανάπτυξη ενός προγράμματος για μουσική θεραπεία και διαχείριση του πόνου. Στις εμφανίσεις της, η Melody παρουσιάζεται στη σκηνή πάντα με γυαλιά ηλίου, λόγω τη ευαισθησίας που της άφησε στα μάτια η φθορά των νεύρων, αλλά και με μπαστούνι, διότι τα κινησιολογικά της προβλήματα, λόγω της σοβαρότητάς τους, δεν ξεπεράστηκαν πλήρως.

Μετά από όλα αυτά, θα αποκαλούσαμε το ατύχημά της τραγωδία ή έναυσμα για να ανακαλυφθεί μια νέα θεραπεία έναντι των νευρωτικών προβλημάτων μέσω της μουσικής; Αυτή η μαγική φωνή σε συνδυασμό με τα μοναδικά τραγούδια της, μας κάνουν να συνειδητοποιήσουμε πόσο δυνατή είναι η θέληση του ανθρώπου για ζωή και πόσο η αγάπη για τη μουσική συμβάλει στην πραγμάτωση της επιθυμίας αυτής.

No related posts.