Γιώτα Κουρούπη… 25 χρονών… νηπιαγωγός… άνεργη…

Με αφορμή την καμπάνια του ιταλικού οίκου μόδας Benetton που τιτλοφορείται ο «Άνεργος της χρονιάς» (“Unemployee of the year”), το eMMEis θεώρησε καλό να ακουστεί και η φωνή των ανέργων της Ελλάδας, αφού αυξάνονται και πληθύνονται καθημερινά με ασύλληπτους ρυθμούς. Τι έχουν, λοιπόν, να πουν ; Τι πιστεύουν ; Πώς νιώθουν για την κρίση που τους έφερε στο σημείο της επ’ αόριστον ανεργίας ; Τι τους προβληματίζει ; Πώς βλέπουν το μέλλον ; Οι νέοι αυτοί που κρατούν πανεπιστημιακά πτυχία στα χέρια, έχουν καταστεί ανίκανοι, εξαιτίας των συνθηκών, να εργαστούν και να προσφέρουν στο κοινωνικό σύνολο, με αποτέλεσμα να βιώνουν το χειρότερο εφιάλτη τους. Η Γιώτα Κουρούπη, 25 χρόνων, είναι κι αυτή μία από τους χιλιάδες ανέργους της Ελλάδας. Είναι τελειόφοιτη του Τμήματος Επιστημών Προσχολικής Αγωγής και Εκπαίδευσης του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης και μιλά για τις δικές τις εμπειρίες και το πώς βιώνει η ίδια την κρίση και την ανεργία.

– Ποια ήταν τα όνειρά σου όταν αποφοίτησες;
– Η διαπαιδαγώγηση και η δημιουργική απασχόληση με παιδιά προσχολικής ηλικίας είναι για μένα κάτι το πολύ ξεχωριστό και ουσιαστικό. Δεν θα μπορούσα παρά να ονειρεύομαι μια τάξη με πολλά παιδιά και ανεξάντλητη όρεξη για δουλειά. Η επικοινωνία και αυτά που δίνεις αλλά και παίρνεις από τα παιδιά, σε γεμίζουν ιδέες και όνειρα που θέλεις να πραγματοποιήσεις.

–  Έχεις εργαστεί από τότε που πήρες το πτυχίο σου;
– Αν και οι σπουδές και τα θέλω μου είναι τελείως διαφορετικά, εργάζομαι ως σερβιτόρα. Ξεκίνησε σαν μια λύση προσωρινή και σαφέστατα, θα έχει ημερομηνία λήξης. Σίγουρα κάθε δουλειά έχει το δικό της βαθμό δυσκολίας. Αυτό που με προβληματίζει περισσότερο όμως, είναι το αν θα μου δοθεί η ευκαιρία να κάνω πραγματικότητα τα όνειρά μου.

– Οι συνάδελφοί σου – στην ίδια ηλικία με εσένα –  εργάζονται;
– Οι περισσότεροι συνομήλικοι συνάδελφοί μου, δυστυχώς, δεν εργάζονται ως παιδαγωγοί. Είτε έχουν συμβιβαστεί σε δουλειά διαφορετική του αντικειμένου μας είτε περιμένουν μια θέση σε δημόσιο ή ιδιωτικό φορέα, προκειμένου να ασκήσουν το επάγγελμα που έχουν σπουδάσει.

– Έχει περάσει από το μυαλό σου η ιδέα του να φύγεις στο εξωτερικό για να βρεις κάτι καλύτερο;
– Η δουλειά στο εξωτερικό υπάρχει πάντα μέσα στο μυαλό μου. Θεωρώ πως πρέπει να αναζητάς και να επιλέγεις το καλύτερο για εσένα, την κάθε στιγμή. Με την παρούσα κατάσταση όμως, δεν έχω τη δυνατότητα να κάνω ένα τέτοιο βήμα. Είμαι διατεθειμένη, μην έχοντας άλλες λύσεις και βλέποντας τα πράγματα ως έχουν, να αποχωριστώ και να θέσω σε προτεραιότητα «τα θέλω μου» για να οδηγηθώ σε όσα έχω ονειρευτεί.

-Σκέφτεσαι να αλλάξεις επαγγελματικό προσανατολισμό, προκειμένου να μπορέσεις να εργαστείς ή ενδεχομένως να σπουδάσεις και πάλι;
– Είμαι από τους τυχερούς που μου αρέσει και αγαπώ αυτό που έχω σπουδάσει. Δεν σκέφτομαι να αλλάξω επαγγελματικό προσανατολισμό, παρά τις δυσκολίες που αντιμετωπίζω στην εύρεση εργασίας. Ωστόσο, με ενδιαφέρει πολύ και αποζητώ την εξέλιξη των γνώσεών μου πάνω στην εκπαίδευση των παιδιών προσχολικής ηλικίας. Σκέφτομαι να αποκτήσω όσο περισσότερα εφόδια μπορώ στον τομέα αυτό και στην επικοινωνία μου με τα παιδιά, με απώτερο σκοπό την εργασία. Θεωρώ πως οι μεταπτυχιακές και οι περαιτέρω σπουδές, οι ξένες γλώσσες κ.α. είναι απαραίτητα εφόδια, προκειμένου να κυνηγήσεις τα όνειρά σου και να ξεχωρίσεις.

– Επηρεάζει η μη εύρεση εργασίας την ψυχολογία σου;
– Η μη εύρεση εργασίας αδιαμφισβήτητα, επηρεάζει την ψυχολογία όλων των νέων που είναι άνεργοι και ενισχύει συνεχώς την αβεβαιότητα των επαγγελματικών τους σχεδίων. Καθώς μεγαλώνουμε και διαμορφώνουμε συνολικότερα τον εαυτό μας, μέσω των σπουδών και των λοιπών γνώσεων που έχουμε αποκτήσει, επιθυμούμε να ολοκληρωθούμε μέσω της εργασίας. Η μη εύρεσή της και η εικόνα πως λύσεις και εναλλακτικές δεν θα έρθουν άμεσα από πουθενά, μας θλίβουν και μας γεμίζουν αρνητισμό.

– Πώς νιώθεις για όλη αυτή την κατάσταση στην Ελλάδα;
– Νιώθω απογοήτευση και θυμό. Σίγουρα τα πράγματα χρήζουν ενδελεχούς διερεύνησης ενώ είναι ξεκάθαρο πως υπάρχουν πολλές αιτίες, κρυφά συμφέροντα και ευθύνες που πρέπει να αποδοθούν. Ελπίζω όλοι να προβληματιστούν, να αναθεωρήσουν και να βγουν σοφότεροι από αυτήν την κατάσταση, διατηρώντας όσα τείνουν να εξαλειφθούν στο όνομα την ανάπτυξης. Η ελπίδα και η ανάγκη να νιώσουμε πως τα πράγματα θα πάνε καλύτερα, μας κάνουν πιο δυνατούς, αν εκτιμήσουμε τις καθημερινές στιγμές και μείνουμε στην ουσία όσων συμβαίνουν γύρω μας. Ο εγωκεντρισμός και η εμμονή με τα υλικά αγαθά μας απομόνωσαν ενώ χάσαμε αξίες, όπως αυτές της ηθικής, της επικοινωνίας και της προσφοράς.

– Τι πιστεύεις πώς πρέπει να γίνει για να αλλάξει η κατάσταση;
– Για να μπορέσουν να γίνουν πραγματικότητα τα όνειρά μου αλλά και τα όνειρα του διπλανού μου, χρειάζεται επιμονή και συλλογικό ενδιαφέρον και δράση για ένα καλύτερο μέλλον. Η οικονομική και η κοινωνική κρίση που βιώνουμε αφορά στον καθένα μας. Πρέπει να αφυπνιστούμε και να αγωνιστούμε με δύναμη. Η ιστορία και ο πολιτισμός μας κρύβουν θησαυρούς και λύσεις για πολλά ζητήματα, αρκεί να χρησιμοποιηθούν σωστά, για τους κατάλληλους σκοπούς και με τα απαραίτητα μέσα. Όλοι είμαστε ικανοί για όλα και τώρα πρέπει να το δείξουμε χωρίς καμιά αμφιβολία.

– Ποιες είναι οι σκέψεις σου για το μέλλον;
– Οι σκέψεις μου για το μέλλον θέλω να είναι αισιόδοξες. Βλέπω τα πράγματα όπως είναι και θέλω να βρω διέξοδο εκεί που φαίνεται πως δεν υπάρχει. Οι δυσκολίες πάντα θα υπάρχουν, το θέμα είναι πως τις αντιμετωπίζεις και πως συνεχίζεις. Η αισιοδοξία κρατά ζωντανά τα όνειρά σου και σε βοηθά να κοιτάς το μέλλον με χαμόγελο.

Χωρίς αμφιβολία, η παρούσα οικονομική κατάσταση δεν επιτρέπει τους νέους να ασκήσουν το επάγγελμα που σπούδασαν και να κάνουν τη ζωή που ονειρεύτηκαν. Βέβαια η αισιοδοξία και η αγάπη για την ζωή δεν λείπουν. Οι νέοι ελπίζουν και πιστεύουν πως θα μπορέσουν να εργαστούν και να προσφέρουν στην Ελλάδα, βοηθώντας τη να ανακάμψει και να αποκτήσει τη χαμένη της αίγλη. Μακάρι να πράγματα να αλλάξουν άμεσα και θα υπάρξουν περισσότερες ευκαιρίες, ειδικότερα  για τους νέους ανθρώπους που είναι γεμάτοι όνειρα και προσδοκίες.

No related posts.