Ομοφυλοφιλικοί Γάμοι: Όλοι ίσοι… Κατά πόσο ισχύει;

Οι ομοφυλοφιλικοί γάμοι στην Ελλάδα θα έλεγε κανείς ότι αποτελούν ταμπού και εκσυγχρονισμό για την κοινωνία ταυτόχρονα. Οι απόψεις πάνω στο θέμα διίστανται και ο προβληματισμός για το αν η νομιμοποίησή τους είναι σωστή ή λάθος, είναι μεγάλος.

Ας ξεκινήσουμε, όμως, από τα βασικά: Η λέξη ομοφυλοφιλία προέρχεται από τις λέξεις: όμοιος + φίλος+ φύλο. Ο συνδυασμός τους ορίζει το άτομο που είναι φίλος του ίδιου φύλου. Ευρύτερα, ωστόσο, έχει καθιερωθεί ως «η ερωτική έλξη και/ή σεξουαλική επαφή ατόμου προς άτομο του ιδίου φύλου».

Πριν λίγες μέρες διάβασα πως ο Αμερικανός πρόεδρος Μπαράκ Ομπάμα ανοίγει ξανά τη συζήτηση για τα δικαιώματα των ομοφυλόφιλων και ζητά από το Ανώτατο Δικαστήριο την επανάληψη των ομοφυλοφιλικών γάμων, έτσι ώστε να νομιμοποιηθούν. Τέτοιοι γάμοι ήδη έχουν νομιμοποιηθεί στη Νορβηγία, τη Σουηδία, την Ισλανδία, την Ολλανδία, το Βέλγιο, την Ισπανία και την Πορτογαλία. Την ίδια στιγμή, η Υπουργός της Γαλλίας για θέματα της οικογένειας ανακοίνωσε ότι μέχρι τον Ιούλιο του 2013 άτομα του ίδιου φύλου θα μπορούν να ανταλλάξουν βέρες.

Τι συμβαίνει, όμως, στη χώρα μας; Οι διατάξεις του αστικού κώδικα δεν αναφέρουν ότι οι μελλόνυμφοι θα πρέπει να είναι διαφορετικού φύλου. Συνεπώς, αυτό δεν απαγορεύει, αλλά από την άλλη επιτρέπει, θεωρητικά, το γάμο μεταξύ ομοφυλόφιλων. Παρόλα αυτά μέχρι σήμερα ο γάμος έχει ερμηνευτεί ως η ένωση δυο ατόμων διαφορετικού φύλου. Κάποιοι πανεπιστημιακοί νομικοί ισχυρίζονται ότι ο γάμος μεταξύ ατόμων του ίδιου φύλου είναι ανυπόστατος ενώ κάποιοι άλλοι νομικοί και συνταγματολόγοι επιμένουν πως μια τέτοια ερμηνεία του νόμου είναι αντισυνταγματική.

Για την ιστορία, η πρώτη συζήτηση για την αναγνώριση των ομοφυλοφιλικών ζευγαριών ξεκίνησε στη χώρα μας το 2006 χωρίς, ωστόσο, κάποιο όφελος στα δικαιώματά τους. Δυο χρόνια μετά, τον Ιούλιο του 2008, ο δήμαρχος της Τήλου, κ. Αλιφέρης προχώρησε στη σύναψη πολιτικού γάμου μεταξύ δυο ζευγαριών του ίδιου φύλου, πράξη που χαρακτηρίστηκε ανυπόστατη από το Υπουργείο Δικαιοσύνης. Ο Άρειος Πάγος απαγόρευσε παρόμοιους γάμους στη χώρα και διέταξε δίωξη όσων δημάρχων τους τελούσαν. Μετά από αυτή την απόφαση, οι ομοφυλοφιλικές οργανώσεις της χώρας δήλωσαν ότι θα εξαντλήσουν όλα τα νομικά πλαίσια προκειμένου να τους αναγνωριστεί το δικαίωμα του γάμου. Πέντε χρόνια αργότερα, δεν έχει ανακοινωθεί κάποια σχετική ενέργειά τους.

Στο πλαίσιο μιας έρευνας που πραγματοποιήθηκε για το eMMEίς,  ζητήθηκε από νέους ανθρώπους να πουν την άποψή τους για τους ομοφυλοφιλικούς γάμους στην Ελλάδα, αφού πρώτα παρακολουθήσουν ένα βίντεο. Το σποτ αυτό είναι ένα βίντεο-κλιπ αμερικανικής παραγωγής του 2012, για το τραγούδι του ράππερ Macklemore, Same Love. Το συγκεκριμένο τραγούδι αναφέρεται στους ομοφυλοφιλικούς γάμους στην Αμερική και στα δικαιώματα που όλοι οι άνθρωποι, ανεξαρτήτως σεξουαλικής ταυτότητας, πρέπει να απολαμβάνουν. Όπως είναι φυσικό, ο καθένας είχε τη δική του άποψη για το βίντεο αλλά και τα δικά του επιχειρήματα για το θέμα.

Όσον, αφορά στο βίντεο, το 80,7% είπε ότι είναι συγκινητικό και περνά δυνατά μηνύματα. Από την άλλη, το 15,3% δήλωσε ότι δεν του άρεσε ενώ το 4% σοκαρίστηκε από εικόνες και σκηνές που περιέχονται στο σποτ. Επίσης, το 34,6% δήλωσε ότι ενοχλούνται όταν βλέπουν ένα ομοφυλοφιλικό ζευγάρι στο δρόμο, ωστόσο, πιστεύουν ότι θα πρέπει να το συνηθίσουν. Στην ίδια ερώτηση, το 27,4% το δέχεται, το 24% δηλώνει ότι χρειάζεται χρόνο για να το δεχτεί ενώ το 14% δήλωσε ότι ενοχλείται από ένα τέτοιο «θέαμα». Στην ερώτηση που αφορά στο γάμο, το 54% δήλωσε υπέρ, το 38,4% αδιαφορεί για το αν νομιμοποιηθεί ή όχι ενώ μόλις το 7,4% δήλωσε κατά. Στο αν η ελληνική κοινωνία θα το δεχόταν ή όχι, το 69,2% υποστηρίζει ότι ένας τέτοιος γάμος θα αργήσει να γίνει αποδεκτός• το 18,4% είναι πιο αισιόδοξο, δηλώνοντας ότι θα γίνει αποδεκτό, ενώ το 12,4% πιστεύει ότι ο ελληνικός λαός δεν θα αποδεχτεί την νομιμοποίηση ενός τέτοιου γάμου στην Ελλάδα.

Προσωπικά, ναι, υποστηρίζω τον ομοφυλοφιλικό γάμο. Υποστηρίζω το δικαίωμα του ανθρώπου να νομιμοποιεί την αγάπη και τον έρωτά του, είτε το άλλο του μισό είναι ίδιο φύλο είτε διαφορετικό. Αυτό που θέλω να πω είναι πως, από τη στιγμή που υπάρχουν άνθρωποι του ίδιου φύλου που έλκονται ερωτικά, ποιοι είμαστε εμείς που θα τους απαγορεύσουμε να ζήσουν όπως ονειρεύονται; Ίσως η άποψή μου να είναι ουτοπική, ειδικά στη σημερινή Ελλάδα, όπου ο ρατσισμός αποτελεί πλέον μόδα και το μίσος στοχεύει σε οτιδήποτε διαφορετικό και ασυνήθιστο. Αυτός όμως είναι και ο λόγος που ως κοινωνία έχουμε μείνει πίσω σε πολλά ζητήματα. Και αυτός ο νόμος, όταν κάποια στιγμή νομιμοποιηθεί, δεν σημαίνει ότι είναι αρκετός για να γίνουν αποδεκτοί οι ομοφυλόφιλοι. Θα χρειαστεί χρόνος, ίσως και η συμβολή του σχολείου, για να αποδεχτούμε πως έχουμε όλοι τα ίδια δικαιώματα ανεξάρτητα από το «ποιόν αγαπάμε».

Κανένας νόμος, κανένα βίντεο κλιπ και κανένα πιστοποιητικό γάμου δεν πρόκειται να αλλάξει τις αντιλήψεις μας. Η έρευνα απευθύνεται στη νέα γενιά, γιατί οι νέοι είναι αυτοί «που θα αλλάξουν τον κόσμο», τη στιγμή που όλοι οι άλλοι προτιμούν να μη μιλήσουν, από το να ταχθούν υπέρ των ανθρώπων που ζητούν βασικά και αυτονόητα δικαιώματα. Κλείνοντας το κείμενό μου, θα ήθελα να σταθώ σε εκείνους που επικαλούνται τη θρησκεία για να δικαιολογήσουν την ρατσιστική τους συμπεριφορά σε τέτοια θέματα. Ας αναλογιστούμε, λοιπόν, ότι «Ο Θεός είναι Θεός αγάπης, ένας Πατέρας που αγαπάει τα παιδιά Του» και ας σταματήσουμε να μεταφράζουμε κατά το δοκούν ένα βιβλίο γραμμένο 3.500 χρόνια πριν.

Δεν μπορούμε να εγκρίνουμε όλες τις επιλογές των γύρω μας, αλλά σίγουρα μπορούμε να δεχτούμε το δικαίωμά τους να αποφασίζουν για τη ζωή τους.

Video-clip: http://www.youtube.com/watch?v=hlVBg7_08n0

No related posts.