Καίτη Γρίσπου: “Μοιράζομαι και ωριμάζω”

Η Καίτη Γρίσπου γεννήθηκε και ζει στην Αθήνα. Υπηρέτησε για πολλά χρόνια σε μεγάλη ελληνική εταιρεία. Έχει παρακολουθήσει κύκλους σεμιναρίων που αφορούσαν Διαχείριση Κρίσεων και Ανθρώπινες Σχέσεις. Σήμερα ασχολείται αποκλειστικά με το γράψιμο. Με αφορμή το πρώτο της βιβλίο, «Μοιράζομαι και ωριμάζω», το οποίο κυκλοφόρησε πριν ένα χρόνο, η συγγραφέας απαντά στις ερωτήσεις μας σχετικά με το βιβλίο της, για το πώς βλέπει το «σήμερα» και για τα προσεχή μελλοντικά της σχέδια.

Κυρία Γρίσπου, χαιρόμαστε πάρα πολύ που δεχτήκατε να μας παραχωρήσετε αυτή τη συνέντευξη.

Διάβασα πως για πολλά χρόνια εργαζόσασταν σε μεγάλη ελληνική εταιρεία. Ποιο ήταν το έναυσμα ώστε να ασχοληθείτε με τη συγγραφή βιβλίων; Θέλατε να εκφράσετε κάποια πράγματα ή η συγγραφή ήταν πάντα κομμάτι της ζωής σας;

Το έναυσμα θυμάμαι ότι το είχα από παιδί. Και ενώ η επαγγελματική μου ενασχόληση αφορούσε…αριθμούς διατήρησα (φαίνεται) την παιδική επιθυμία στο επίπεδο που χρειαζόταν για να αναλύσω και να συνθέσω ερεθίσματα που μου προσφέρει η καθημερινότητα.

Ποια ήταν η αφορμή που σας ώθησε να γράψετε το βιβλίο: «Μοιράζομαι και ωριμάζω»;

Το «Μοιράζομαι και Ωριμάζω» είναι ένας ύμνος στη Φιλία. Ήταν το χρέος προς τους φίλους μου. Θεωρώ τον εαυτό μου τυχερό που μεγάλωσε σε γειτονιά. Που βίωσε τη συναναστροφή ανάμεσα σε αγόρια και κορίτσια που τα χαρακτήριζαν δύο κοινά για όλους στοιχεία: η φτώχια και η αγάπη. Τα όνειρα μας τότε άγγιζαν τα όρια του ανέφικτου, ανυποψίαστοι και ρομαντικοί, θορυβώδεις και αμετανόητοι, εραστές του κάθε τι, που έλειπε. Διατήρησα πολλές από τις τότε φιλίες. Στις αναφορές μας σε εκείνα τα χρόνια, στήνοντας τα σκηνικά μας για άλλη μια φορά, σχεδόν ποτέ δεν κρύβεται η θλίψη πώς, τώρα πια, δεν είμαστε ούτε ανυποψίαστοι ούτε θορυβώδεις για να έχουμε όμως τη χαρά να παραμένουμε ρομαντικοί εραστές του ανέφικτου.

Τι θεωρείτε πως κάνει έναν άνθρωπο να ωριμάσει;

Η ωριμότητα δεν είναι συνώνυμη της ηλικίας. Είναι στάση ζωής. Ακόμη και ένα παιδάκι στο δημοτικό σχολείο μπορεί να είναι ώριμο, όταν αναλαμβάνει την ευθύνη μιας αταξίας που έγινε. Αντίθετα, κάποιος ενήλικας μπορεί να γεράσει υποδυόμενος το παιδί. Θέλω να πω ότι ώριμος δεν γίνεσαι με συνταγές…

Πιστεύετε πως ο σύγχρονος άνθρωπος μοιράζεται «πράγματα»;

Στα δύσκολα χρόνια που ζούμε η «μοιρασιά» γίνεται επιτακτική ανάγκη. Αφού θυσιάσαμε τα πάντα στο βωμό του «τίποτα», προβάλλοντας την ύπαρξή μας με τρόπο εγωιστικό, ήρθε ο καιρός να κοιτάξουμε τον διπλανό μας, να γνωρίσουμε τις ανάγκες του και να απλώσουμε το χέρι.

Τι θα θέλατε ο αναγνώστης να εκτιμήσει περισσότερο σε αυτό το βιβλίο σας;

Να αντιληφθεί αξίες που είχαν περάσει στο περιθώριο όπως Φιλία, Αξιοπρέπεια, Αλήθεια, Δικαιοσύνη, Λεβεντιά. Τις έχουμε ανάγκη.

«Μην ξεχνάς να ονειρεύεσαι για να κρατάς την ψυχή σου ζωντανή» γράφετε στο βιβλίο σας. Πόσο σημαντικό είναι, πιστεύετε, να έχουμε όλοι οι άνθρωποι όνειρα; Πώς μπορούμε να κρατήσουμε την ψυχή μας ζωντανή σε μία τέτοια «νεκρή» περίοδο στην οποία ζούμε;

Οι ήρωες μου ζουν στη σημερινή εξίσου δύσκολη εποχή. Με τα σημερινά χαρακτηριστικά λοιπόν, ερωτεύονται, κινδυνεύουν, έχουν αδιέξοδα, πληγώνουν και πληγώνονται, έχουν πάθη, κάνουν λάθη, έρχονται αντιμέτωποι με το πεπρωμένο τους, δεν παύουν όμως να ονειρεύονται. Γιατί το όνειρο «χτίζει» προσδοκίες ακόμη και σε «νεκρές» περιόδους.

Πληροφορήθηκα πως τον τελευταίο καιρό ετοιμάζετε και το δεύτερο βιβλίο σας. Κάθε πότε πιστεύετε πως ξεκινά μια συγγραφέας να γράφει ένα καινούριο βιβλίο;

Είναι αλήθεια πως έχω ξεκινήσει ήδη το δεύτερο βιβλίο μου και έχει προχωρήσει αρκετά, όμως αυτό τον καιρό γράφω κι ένα έργο για το θέατρο, συνεπώς το βιβλίο θα ολοκληρωθεί μετά το τέλος του θεατρικού.

Τα κίνητρα για να ξεκινήσει κάποιος  να γράφει ένα βιβλίο είναι πάντα τα ίδια;

Τα κίνητρα είναι σχεδόν πάντα ίδια, η έμπνευση διαφέρει. Το «κάθε πότε» δεν πρέπει να είναι χρονικά προσδιορισμένο. Η σκέψη για τον βασικό κορμό του δεύτερου βιβλίου γεννήθηκε μέσα μου ενώ έγραφα το πρώτο.., δεν ξέρω τι θα γίνει με το τρίτο.

Θεωρείτε ότι η παγκοσμιοποίηση χτυπά και την αγορά του βιβλίου; Ο Έλληνας έχει καλή σχέση με το βιβλίο;

Η παγκοσμιοποίηση έχει ισοπεδώσει τα πάντα όχι μόνο την αγορά του βιβλίου και επειδή, δυστυχώς, οι συμπατριώτες μας δεν είναι φανατικοί αναγνώστες, το πλήγμα για την αγορά του βιβλίου γίνεται ολοένα και βαθύτερο.

Σας ευχαριστώ θερμά κυρία Καίτη Γρίσπου για τη συνέντευξη που μου παραχωρήσατε. Σας εύχομαι καλή επιτυχία και στα επόμενα βιβλία σας.

Σας ευχαριστώ κι εγώ με τη σειρά μου για τις ευχές, αντεύχομαι κάθε επιτυχία στους στόχους σας.

No related posts.