Νέμεσις: Ήρθε ή απλώς επιστρέψαμε στη ρωμαϊκή εποχή;

«Έρχεται η ώρα που οι συκοφάντες θα αποκαλυφθούν. Έρχεται η ώρα που η λάσπη θα επιστρέψει στους γνωστούς λασπολόγους. Τα ψέματα τελείωσαν. Η Νέμεσις έρχεται». Αυτά διαμήνυε ο πρώην δήμαρχος Θεσσαλονίκης, Βασίλης Παπαγεωργόπουλος, δέκα περίπου μήνες πριν την δικαστική απόφαση-καταπέλτη της 27ης Φεβρουαρίου 2013. Απόφαση η οποία οδήγησε τον άλλοτε ισχυρό άνδρα της Θεσσαλονίκης σιδηροδέσμιο στις φυλακές Διαβατών, με την ποινή της ισόβιας κάθειρξης για το αδίκημα της άμεσης συνέργειας στην υπεξαίρεση-μαμούθ στα ταμεία του Δήμου, κατ’ εξακολούθηση και διά παραλείψεως.

Η «Νέμεσις», λοιπόν, για την οποία έκανε λόγο ο Βασίλης Παπαγεωργόπουλος -απόλυτα πεπεισμένος ότι θα αποκαταστήσει τη σκευωρία εις βάρος του- όχι μόνο ήρθε αλλά προκάλεσε ιδιαίτερη αίσθηση τόσο στον πολιτικό κόσμο όσο και στους απλούς πολίτες.

Δεν είναι λίγοι εκείνοι που πιστεύουν ότι η καταδίκη του «φτερωτού γιατρού» της Θεσσαλονίκης ανοίγει το χορό της πολυπόθητης κάθαρσης του πολιτικού σκηνικού, με πολιτικούς που εμπλέκονται σε άλλες υποθέσεις διαφθοράς να ακολουθούν. Συν τοις άλλοις, η ποινή της ισόβιας κάθειρξης θεωρείται ότι θα λειτουργήσει ως ποινή παραδειγματισμού, προκειμένου να αποτραπούν μελλοντικές παράνομες πράξεις από πλευράς δημόσιων λειτουργών και διαχειριστών δημοσίου χρήματος.

Στον αντίποδα, υπάρχουν και εκείνοι που συμμερίζονται τα λόγια τού επίσης καταδικασθέντα για την υπόθεση της υπεξαίρεσης Μιχάλη Λεμούσια, σύμφωνα με τον οποίο «η χώρα έχει ξαναγυρίσει στη ρωμαϊκή εποχή». Η ποινή της ισόβιας κάθειρξης χαρακτηρίζεται ως ιδιαίτερα αυστηρή, αν λάβουμε υπ’ όψιν ότι αφορά στο αδίκημα της άμεσης συνέργειας στην τέλεση οικονομικού εγκλήματος. Οι θιασώτες της συγκεκριμένης άποψης υποστηρίζουν ότι η απόφαση του Τριμελούς Εφετείου Κακουργημάτων προήλθε από την περιρρέουσα κοινωνική ατμόσφαιρα της εποχής, η οποία επιζητά «φρέσκο αίμα» πολιτικών. Μάλιστα, αρκετά διεθνή μέσα ενημέρωσης κάνουν λόγο για ασυνήθιστη αυστηρότητα στην απόφαση.

Εντέλει, χρήζει ελέγχου η ορθότητα της απόφασης, αυτό μπορεί να το κρίνει μόνο κάποιο αρμόδιο δικαστικό όργανο. Αντίστοιχα, το αν η ποινή της ισόβιας κάθειρξης επιβλήθηκε στον τέως δήμαρχο για λόγους εντυπωσιασμού και κατόπιν επιδράσεων της κοινής γνώμης, θα το κρίνουν οι ιστορικοί του μέλλοντος. Κατά τη γνώμη μου, αυτό που προέχει στην παρούσα χρονική περίοδο, δεδομένης της οικονομικής κρίσης που αντιμετωπίζει η χώρα, αλλά και του κοινωνικού αναβρασμού, είναι η δικαστική εξουσία να καταπραΰνει τη λαϊκή οργή και να αποκαταστήσει την τάξη στο πολιτικό σύστημα, λειτουργώντας βέβαια με μετριοπάθεια και σύνεση.

No related posts.