Σάκα Ζούλου: Βασιλιάς των Ελλήνων?

Αγανάκτηση και εκνευρισμό έχουν προκαλέσει στους πολίτες οι ανατιμήσεις στις τιμές των αγαθών και ειδικά σε είδη πρώτης ανάγκης τα τελευταία τρία χρόνια που το διαθέσιμο εισόδημα όλων μειώνεται συνεχώς.

Τελευταίο κρούσμα η περίπτωση της νοστιμότατης και συμπαθέστατης κατά τα άλλα πατάτας, η τιμή της οποίας υπερδιπλάσιαστηκε σε σχέση με πέρσι. Η κραυγαλέα αυτή αύξηση της τιμής ενός από τα πλέον βασικά διατροφικά αγαθά του ελληνικού νοικοκυριού έχει εύλογα εγείρει αρκετά ερωτήματα από μέρους των πολιτών.

Ερώτημα πρώτο: Πού οφείλεται η αύξηση πλέον του 100% της τιμής ενός προϊόντος που παραδοσιακά ευδοκιμεί στη χώρα μας;
Ερώτημα δεύτερο: Με ποιους μηχανισμούς προστατεύεται ο καταναλωτής από την ασυδοσία των επιτήδειων;
Ερώτημα τρίτο: Ποιες ποινές προβλέπονται για τους παραβάτες και είναι ικανές να λειτουργήσουν αποτρεπτικά ώστε να μην επαναληφθούν ανάλογες περιπτώσεις;
Τα ερωτήματα που μπορούν να διατυπωθούν είναι πολλά και δεν αποτελούν, δυστυχώς, μέρος της λύσης αλλά μόνο ένα ατομικό ή κοινωνικό μηχανισμό εκτόνωσης της δεδομένης αγανάκτησης από μέρους των πολιτών.

Το ένα όμως και μοναδικό, κατά την άποψη του γράφοντα βεβαίως, ερώτημα που τίθεται και δεν έχει ακόμη απαντηθεί είναι το εξής: Ποιος ο βαθμός συγγένειας του Έλληνα με την «ευγενή» τάξη των Ζουλού; Και εξηγούμαι…

Έτος 2008, αρχές Δεκεμβρίου. Η χρονιά της παγκόσμιας χρηματοπιστωτικής κρίσης. Οι Έλληνες, όπως και οι περισσότεροι λαοί των αναπτυσσόμενων και ανεπτυγμένων χωρών, στροβιλίζονται στη δίνη της αβεβαιότητας. Οι τιμές των βασικών αγαθών στα ύψη λόγω κεκτημένης ταχύτητας, βεβαίως. Με το χειμώνα μπροστά μας η θέρμανση είναι πρώτη προτεραιότητα για την πλειοψηφία τουλάχιστον των νοικοκυριών και το πετρέλαιο απαραίτητο για την κάλυψη της.
Αποτέλεσμα; Αύξηση της τιμής του από μέρους των πρατηριούχων που επικαλούνται τις τιμές χονδρικής των διυλιστηρίων και της υψηλής κρατικής φορολογίας. Φαινόμενα κερδοσκοπίας σε βαθμό κακουργήματος σχεδόν σε όλη την επικράτεια.

Έτος 2009. Η χρονιά που οι Έλληνες έρχονται αντιμέτωποι μετά από πολλά χρόνια με το φάντασμα της χρεοκοπίας. Φόβος και ανασφάλεια στο κοινωνικό σύνολο και απόπειρα του πολιτικού κόσμου να καταλαγιάσει το βαθμό ανησυχίας.
Αποτέλεσμα; Νέες ανατιμήσεις σε προϊόντα και υπηρεσίες και επίδειξη κοινωνικής ευαισθησίας από μέρους του κράτους και των διυλιστηρίων-πρατηριούχων με νέες αυξήσεις στο πετρέλαιο που ξεπερνούν κάθε κινδυνολογία.

Έτος 2010. Καλώς το μνημόνιο. Τα πράγματα δυσκολεύουν ακόμη περισσότερο. Οι πολίτες επιχειρούν να πραγματοποιήσουν ελιγμούς διαφυγής από τις εξαρτήσεις τού παρελθόντος και αποφασίζουν να ζεσταθούν με άλλους τρόπους -μεταξύ των οποίων ιδιαιτέρως δημοφιλής αναδεικνύεται η θέρμανση με ξυλόσομπες.

Αποτέλεσμα;  Ως εκ του θαύματος οι χθεσινοί νοσταλγοί ενός ένδοξου παρελθόντος, οι έμποροι ξυλείας, επικαλούνται ανατιμήσεις των διεθνών τιμών του ξύλου λόγω σκανδαλώδους κατανάλωσης από τους κάστορες τής Βορείου Αμερικής και λοιπών ενδιαιτημάτων ανά τον κόσμο και οι τιμές από τα 30 με 40 ευρώ τον τόνο σκαρφαλώνουν στα 80 με 100 ευρώ. Κουρασμένα χαμόγελα και αίσθημα δικαίωσης των ξυλοκόπων, νομίμων και πλιατσικολόγων, σε κάθε τηλεοπτική σύνδεση συνθέτουν την εικόνα ενός ειδυλλιακού κοινωνικού τοπίου.

Έτος 2011. Η αρχή της αντίστασης των μαζών στην τυραννία των κερδοσκόπων. Το περίφημο «κίνημα της πατάτας» κάνει την εμφάνισή του και ρίγη ανακούφισης και κοινωνικού επαναπροσδιορισμού διατρέχουν το κορμί του κάθε Έλληνα πολίτη-πελάτη-καταναλωτή. Καραβάνια φορτωμένα με αδιάθετα ελληνικά αγροτικά προϊόντα διαφημίζουν με κάθε μέσο την πραμάτεια τους σε κάθε γωνιά της χώρας. Ορδές καταπιεσμένων συρρέουν κατά εκατοντάδες να τα αγοράσουν σε ελκυστικές τιμές, καταθέτοντας ότι έχει απομείνει από τον επιούσιο. Τα αμορτισέρ των Ι.Χ. δοκιμάζονται σε συνθήκες πρωτόγνωρες. Όσο για τη θέρμανση; Σόμπα και πάλι σόμπα. Με το πετρέλαιο στο 1 ευρώ το λίτρο είμαστε τώρα για πολυτέλειες; Οι τιμές των προϊόντων εναλλακτικής θέρμανσης περιέργως αυξάνονται όπως, βέβαια, και οι τιμές των προϊόντων καύσης. Δε βαριέσαι, πού να τα βάλεις τώρα με τα θηρία τής παγκοσμιοποίησης. Σαν δεν ντρέπονται οι αλήτες που ανεβάζουν συνεχώς τις τιμές!!!

Έτος 2012. Σωτήριον ή έσχατον που θα έλεγαν και οι λάτρεις των Μάγια. Ο τιμάριθμος συνεχίζει να λικνίζεται στους τρελούς ρυθμούς της ακρίβειας και τίποτε δε φαίνεται ικανό να τον κατεβάσει από την πίστα. Η κοινωνική αλληλεγγύη στο ζενίθ της. Παρά τη διεθνή πτώση των τιμών του αργού πετρελαίου οι τιμές στα εγχώρια βενζινάδικα παραμένουν υψηλές. Τα μνημόνια πάνε και έρχονται και οι πολίτες «άμοιροι» ευθυνών υπομένουν στωικά τη σκληρότητα των συμπατριωτών τους. Η τιμή των ξύλων έχει πλησιάσει την τιμή των έτοιμων επίπλων και σκέψεις σκοτεινές κάνουν την εμφάνιση τους στο θυμικό των «άμοιρων». «Βρε γυναίκα εκείνο το σαλόνι από το γάμο μας το θέλουμε; Ξέρεις τι ζέστη βγάζει το μαόνι;» και άλλα τέτοια χαριτωμένα. Η μόνη σκέψη που ζεσταίνει τις καρδιές των Ελλήνων είναι η γλυκιά ανάμνηση της φτηνής πατατούλας. Το άμυλο, άλλωστε, έχει αποδεδειγμένα θερμομονωτικές ιδιότητες. Οι Έλληνες, όπου και αν βρίσκονται, διασταυρώνουν τα βλέμματά τους και ψελλίζουν με νόημα ο ένας στον άλλο. «Ό, τι και αν γίνει, όσα και αν έρθουν θα έχουμε πάντα την ΠΑΤΑΤΑ!!!». Όπως όμως είθισται να λέμε, όλα τα ωραία έχουν ένα τέλος. Αρχές Δεκεμβρίου και τα ρεπορτάζ διαδέχονται το ένα το άλλο. «Ακριβή μου πατάτα» το ένα, «Καταρρέει το κίνημα της πατάτας» το άλλο, «Στα χνάρια του πετρελαίου η πατάτα» ένα τρίτο. Κρύος ιδρώτας και απορία χαρακώνουν το πρόσωπο του «άμοιρου» Έλληνα καταναλωτή. Πώς είναι δυνατόν να ανεβαίνει η τιμή της πατάτας, όταν πέρσι την ίδια εποχή οι παραγωγοί εκλιπαρούσαν για παραγγελίες και προεξοφλούσαν τον οικονομικό τους θάνατο; Να δεις που αυτοί οι βρωμοξένοι κάτι έκαναν πάλι! Ο Θεός να μας βοηθήσει να βγάλουμε και αυτόν το χειμώνα. Μόνο αυτός πλέον μπορεί να κάνει κάτι. Να σταματήσει τις ορδές των κερδοσκόπων βαρβάρων, των αλλόθρησκων καταπατητών της ανθρώπινης αξιοπρέπειας. Αν όχι και αυτός, τότε ποιος;

Όπως βεβαίως καταλάβατε όλοι σας, πρόκειται για ευθυμογράφημα που περιγράφει με λίγα λόγια και έμμεσο τρόπο κάποια από τα κακά της μοίρας μας. Αναζητείται αγωνιωδώς διέξοδος από τη στενωπό της μικροψυχίας μας, έτσι ώστε να αποποιηθούμε το ταχύτερο δυνατόν την αβάσταχτη κληρονομιά των προγόνων μας της Μαύρης Ηπείρου. Να πούμε όχι στο κάλεσμα του στερνού μας πατριάρχη που τόσο αυτάρεσκα αναπαύεται στην τελευταία του κατοικία με κορώνα του τη φράση:

Σάκα Ζούλου
Βασιλιάς των Ζουλού και των απανταχού κανιβάλων

No related posts.