Θεματικη

ΠΟΤΕ ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ;

Σχετικα αρθρα

Μοιρασου το!

The Wrestler

ΣΚΗΝΟΘΕΣΙΑ : Darren Aronofsky

ΣΕΝΑΡΙΟ : Robert D. Siegel

ΠΑΡΑΓΩΓΗ : Protozoa Pictures 2008

ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ : Maryse Alberti

ΜΟΥΣΙΚΗ : Bruce Springsteen, Guns N’ Roses, Scorpions, Firehouse

ΠΡΩΤΑΓΩΝΙΣΤΟΥΝ : Mickey Rourke, Marisa Tomei, Evan Rachel Wood, Mark Margolis, Ernest Miller, Ron “The Truth” Killings

Υπόθεση: Ο Randy “The Ram” Robinson (Mickey Rourke) ήταν ένας από τους πλέον αναγνωρίσιμους και δημοφιλείς παλαιστές τη δεκαετία του ’80. Σήμερα, απομονωμένος και άνεργος, με εμφανή τα σημάδια του χρόνου και τις συνέπειες λανθασμένων επιλογών του παρελθόντος, καταβάλλει προσπάθειες να σταθεί και πάλι στα πόδια του, δίνοντας καθημερινά μάχες (κυριολεκτικά και μεταφορικά) για την επιβίωσή του. Καθοριστικό ρόλο στις αποφάσεις του παίζει η Cassidy (Marisa Tomei), μια στριπτιζέζ που του συμπαραστέκεται και τον ενθαρρύνει σε τούτες τις δύσκολες στιγμές……

Κριτική: Requiem for a Wrestler

Δέκα χρόνια περίπου μετά την πρώτη μεγάλου μήκους ταινία του, το «π», ο  Darren Aronofsky επανέρχεται με κάτι εντελώς διαφορετικό σε σχέση με τα «Requiem for a Dream (2000)» και «The Fountain (2006)», με στόχο να προσεγγίσει μια μερίδα κοινού που μέχρι πρότινος έμοιαζε δύσπιστη έως αδιάφορη απέναντι στις δημιουργίες του. Δεν μένει παρά να διαπιστώσουμε τι καταφέρνει και σε ποιους απευθύνεται το νέο του πόνημα.

Αναφορικά με την ιστορία και την πλοκή σε πρώτη ανάγνωση, τίποτα δεν πρόκειται να ξενίσει, ούτε να κάνει ιδιαίτερη αίσθηση. Τα πάντα είναι απλούστατα, κοινότοπα και προβλέψιμα (σ.σ. χαρακτηρισμός κοινού και ορισμένων κριτικών) : αστέρι της πάλης που από το ζενίθ, προ εικοσιπενταετίας, βρίσκεται τώρα στο ναδίρ, με προβληματική συμπεριφορά και βεβαρημένο ιστορικό υγείας λόγω χρήσης ουσιών, διεκδικεί τη συμπάθεια της εικοσάχρονης κόρης που εγκατέλειψε και έχει να συναντήσει πάρα πολλά χρόνια, ώστε να εξαφανίσει έτσι ενοχές και τύψεις που εξακολουθούν να τον βασανίζουν. Αρωγός σε όλα αυτά μια τρυφερή, χωρισμένη με παιδί, στριπτιζέζ, η ζωή της οποίας έχει αρκετά κοινά στοιχεία με αυτή του πρωταγωνιστή. Μέχρι εδώ θα πείτε: «μια από τα ίδια, τίποτα καινούριο». Και δικαίως. Εν μέρει, όμως. Διότι ο έμπειρος, πλέον, Aronofsky εστιάζει και πάλι στο «μυστήριο» που ονομάζεται ύπαρξη, άνθρωπος, ζωή, μέσω διαφορετικής οδού, περισσότερο οικείας και προσφιλούς για την πλειονότητα των μη μυημένων θεατών γύρω από το κινηματογραφικό σύμπαν του σκηνοθέτη.

Εάν κοιτάξουμε, όμως, λίγο καλύτερα θα εντοπίσουμε μια σειρά από συμβολισμούς που τονίζουν και επαυξάνουν το καθ’ όλα αποκρουστικό κλίμα που δημιουργείται εσκεμμένα. Το ρινγκ, επί παραδείγματι. Όσο και αν σας φαίνεται παράξενο, είναι μια αναπαράσταση της ζωής. Η βία, η υποκρισία, οι πτώσεις, ο εξευτελισμός, ο πόνος εκούσιος και ακούσιος, είναι στοιχεία της καθημερινότητας του ήρωα. Και όλα στημένα, ψεύτικα. Θέμα επιλογής λοιπόν, που έρχεται σε απόλυτη αντιστοιχία με τις ατυχείς επιλογές του παρελθόντος στην προσωπική του ζωή. Ο ίδιος ο πρωταγωνιστής. Εμφανώς καταβεβλημένος, «πολεμάει» ακόμα, μήπως και καταφέρει να εξιλεωθεί και κερδίσει λίγη από την εκτίμηση όσων τον αγαπούσαν (κοινό και οικογένεια). Δεν θα είχαν καμία αξία όλα τα παραπάνω εάν δεν υποστηρίζονταν από μια ουσιαστική ανάλυση εις βάθος στην ψυχοσύνθεση και τη συμπεριφορά του, καθώς και τα κίνητρα. Ο Aronofsky εδώ δεν κάνει εκπτώσεις. Καθόλου παρεμβατικός, ακολουθεί πιστά έως εσχάτων τον πρωταγωνιστή του, δίνοντας την αίσθηση ότι έχει εναποθέσει τις ελπίδες του στην τύχη, εφόσον κατήντησε περίγελος από τις καταχρήσεις, ποντάροντας στην επιτηδευμένη αφέλειά του.

Στον αντίποδα, το υπόλοιπο πλαίσιο της ταινίας. Σκοπίμως ο σκηνοθέτης επικεντρώθηκε παραπάνω από όσο έπρεπε στον πρωταγωνιστή, όπως αναφέρουμε στην προηγούμενη παράγραφο. Ωστόσο παραμέρισε στοιχειώδη σημεία τα οποία θα του έδιναν την ευκαιρία να ξεχωρίσει από τον σωρό ταινιών ανάλογου ύφους και θεματολογίας. Μπορεί να ήθελε να μονοπωλήσει το ενδιαφέρον γύρω από ένα και μόνον πρόσωπο, να μη σπαταλήσει κι άλλο χρόνο σε οτιδήποτε θα τραβούσε έστω και για λίγο τα φώτα από πάνω του, αλλά αυτό δεν του δίνει κανένα ελαφρυντικό. Ειδικά αν αναλογιστούμε το «αιρετικό» παρελθόν τού Aronofsky.

Περνώντας στο αμιγώς τεχνικό μέρος της ταινίας, τίποτα δεν θα εντυπωσιάσει, ούτε θα ενθουσιάσει. Έχουμε ένα ικανοποιητικό σύνολο σε όλα τα επίπεδα, που δεν ξεφεύγει, όμως, από τα όρια του επαρκούς. Σημειώνουμε: καλή φωτογραφία, «προσγειωμένη» σκηνοθεσία μακριά από τα ιδιόρρυθμα συνήθη  Aronofskικά πρότυπα, ταιριαστή μουσική επένδυση που υποστηρίζει το όλο μοτίβο, προβλέψιμο σενάριο, «καθημερινοί» διάλογοι και δυνατές ερμηνείες. Όσο για τις τελευταίες, ξεχωρίζουν εμφανώς τόσο ο Mickey Rourke όσο και η Marisa Tomei, αλλά πουθενά δεν πείθουν για το κάτι παραπάνω. Αμφότεροι κατέβαλαν φιλότιμες προσπάθειες, μα σε καμιά περίπτωση δεν έχουμε τις ερμηνείες – έκπληξη. Πόσο μάλλον της καριέρας τους. Λίγο πιο πίσω συναντούμε και την Evan Rachel Wood να αφήνει το δικό της στίγμα ως η μπερδεμένη έφηβη κόρη του Randy, Stephanie, υπόδειγμα μακροθυμίας και δεκτικότητας ακόμα και την ύστατη στιγμή.

Εν κατακλείδι: Η επιστροφή του Darren Aronofsky κάθε άλλο παρά απαρατήρητη περνάει. Το «Wrestler» είναι μια ενδιαφέρουσα ταινία που δεν ελκύει μόνο τους θιασώτες του συγκεκριμένου είδους ταινιών. Εκεί που ποντάρει τα μέγιστα είναι η παρουσία του Mickey Rourke στον πρωταγωνιστικό ρόλο. Αναμφίβολα και αποτελεί είδηση. Από μόνη της, όμως, δεν μοιάζει ικανή για να γίνει και πρωτοσέλιδο. Για δύο λόγους: το σύνολο δεν μπορεί να τον ακολουθήσει και έπειτα δεν βλέπουμε κάτι πρωτότυπο. Απλά μια κατάθεση ψυχής και ίσως μεταμέλειας για τον έκλυτο βίο του, κινηματογραφημένη και ιδωμένη από μια διαφορετική οπτική γωνία, πάλι εντός του χώρου του θεάματος.

Γενικά δεν θα απογοητεύσει κανέναν, αλλά της λείπει σίγουρα η έμπνευση. Οι φανατικοί του Aronofsky ενδεχομένως να του το καταλογίσουν ως ατόπημα και γρήγορα θα τον συγχωρήσουν. Όμως, δεν είμαστε σίγουροι εάν θα παραβλέψουν και την επόμενη ταινία του, που αναμένεται εντός του τρέχοντος έτους (2009), με τίτλο «The Fighter». Ως τότε, έχουμε καιρό… Και ο χρόνος ίσως επουλώσει κάποιες πληγές, όντας κατά πολλούς, γιατρός.

No related posts.