Θεματικη

ΠΟΤΕ ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ;

Σχετικα αρθρα

Μοιρασου το!

«Αμφιθεατρικοί»: από το ΠΑ.ΜΑΚ. …με πάθος και ταλέντο

Τον τελευταίο καιρό είναι τα μέλη των «Αμφιθεατρικών» είναι ιδιαιτέρως… δυσεύρετα. Ολόκληρη η ομάδα δουλεύει πυρετωδώς εδώ και μήνες για τις δύο φετινές παραστάσεις: την κωμωδία του Ντάριο Φο «Όποιος κλέβει ένα πόδι, χάνει στην αγάπη» και το κοινωνικό δράμα του Μπερνάρ – Μαρί Κολτές «Ρομπέρτο Τσούκο». Η συνάντηση μαζί τους, ωστόσο, είναι μια συναρπαστική εμπειρία: τα θερμά λόγια τους για το θέατρο και οι απόψεις τους για την κοινωνία δημιουργούν τις προϋποθέσεις για μια άκρως απολαυστική συζήτηση.

Η ομάδα «Αμφιθεατρικοί» ξεκίνησε το 2004 στο Πανεπιστήμιο Μακεδονίας, αποτελούμενη κυρίως από ερασιτέχνες. Έκτοτε έχει φιλοξενήσει στους κόλπους της δεκάδες φοιτητές από όλα τα εκπαιδευτικά ιδρύματα της πόλης μας, ενώ έχει ανεβάσει συνολικά επτά θεατρικές παραγωγές. Κάθε χρόνο δίνει το «παρών» στα πολιτιστικά δρώμενα τόσο της Θεσσαλονίκης, όσο και μικρότερων πόλεων σε ολόκληρη την Ελλάδα. Η Μαρία Φωτιάδου, σκηνοθέτρια και υπεύθυνη σκηνικών και η Αριάδνη Περάκη, οργανώτρια παραγωγής, τονίζουν ότι από την πρώτη στιγμή τα μέλη της ομάδας επεδίωξαν να αναπτύξουν και κοινωνική δράση, παράλληλα με την καλλιτεχνική. Ένα από τα προϊόντα αυτής της ανησυχίας αποτελεί, τα τελευταία δύο χρόνια, η συνεργασία τους με τον σύλλογο για άτομα με ειδικές ανάγκες Μέριμνα Ζωής.

Ποιο όμως είναι, πριν από όλα, το βασικό συστατικό για να πετύχει μια τέτοια προσπάθεια; «Για να πετύχουν κάτι καλό, τα μέλη της ομάδας πιστεύω πως πρέπει πρώτα  να αποτελούν μια παρέα», απαντά η Μαρία. «Αν υπάρχει από την αρχή καλή σχέση και συνεννόηση, η συνεργασία γίνεται ευκολότερη. Εμείς είμαστε τυχεροί γιατί, εκτός από την αγάπη για το θέατρο, εμάς μας κρατάει και η παρέα, η συντροφιά μεταξύ μας».

Η έννοια της παρέας φαίνεται ότι τους βοηθά, εκτός από το να φτάνουν με επιτυχία στην κάθε τους πρεμιέρα, στο να ξεπερνούν τις δυσκολίες και να εξελίσσονται. Όπως τονίζει η Αριάδνη, το στήσιμο μιας παράστασης έχει δυσκολίες και αρκετό «τρέξιμο» όλο τον χρόνο. «Όταν όμως υπάρχει καλή επικοινωνία και ο καθένας συνεισφέρει αυτό που μπορεί, η ομάδα δεν μπορεί παρά να πάει μπροστά. Ψάχνοντας στήριξη από άλλους φορείς και χτυπώντας όσες πόρτες μπορούσαμε, φτάσαμε να έχουμε οικονομική ενίσχυση από την Πρυτανεία του Πανεπιστημίου μας, σταθερή συμμετοχή στη Φοιτητική Εβδομάδα, τον χώρο του γυμναστηρίου για τις πρόβες, μέχρι και χώρο για να αφήνουμε τα πράγματά μας! Άλλες θεατρικές ομάδες κάνουν πρόβες στα σπίτια των μελών τους, που καλύπτουν και όλα τα έξοδα από τη δική τους τσέπη», εξηγεί. «Δύσκολα όμως στήνεις παράσταση μέσα σε ένα δωμάτιο».

Κάπως έτσι ανακάλυψαν και τον σύλλογο Μέριμνα Ζωής, που δραστηριοποιείται στη δυτική Θεσσαλονίκη για τη στήριξη των ΑΜΕΑ. «Πρόκειται για εκπληκτικούς ανθρώπους», δηλώνει η Μαρία, «συνεργαζόμαστε από το 2007 και δεν σταμάτησαν ποτέ να μας βοηθούν. Από την οικονομική ενίσχυση για τα σκηνικά μας ως τη συνεννόηση με ιδιοκτήτες θεάτρων, έχουμε σταθερή επαφή και αλληλοϋποστήριξη όλο το χρόνο, ανά πάσα στιγμή. Ο πρόεδρος  ασχολείται σοβαρά με τα θέματα της ομάδας, επειδή θέλει πραγματικά να μας ενισχύσει».

Εκτός όμως από τη βοήθεια στη λειτουργία της ομάδας, τα παιδιά φαίνεται ότι κερδίζουν πολύ περισσότερα από την επαφή με τον σύλλογο. Δηλώνουν ότι έχουν παραδειγματιστεί από το ήθος και την αξιοπρέπεια των μελών, που αποτελούν ένα καλό παράδειγμα για το ότι μπορεί κανείς να προχωρήσει στη ζωή, ακόμη κι αν αντιμετωπίζει ταυτόχρονα σοβαρή σωματική αναπηρία. «Αντλούμε τεράστια δύναμη και ενέργεια από αυτούς τους ανθρώπους. Το λιγότερο που μπορούμε να κάνουμε για τον σύλλογο και τον σκοπό που υπηρετεί, είναι να προσπαθήσουμε μέσω της δικής μας δουλειάς να κάνουμε πιο γνωστό το έργο τους», σημειώνουν.

Από την άλλη πλευρά, για να ανεβεί ένα θεατρικό έργο χρειάζεται σκληρή δουλειά και οργάνωση. «Τριάντα περίπου άτομα δουλεύουν επί έξι περίπου μήνες, για ατελείωτες ώρες», περιγράφει η Αριάδνη, ενώ η Μαρία διευκρινίζει ότι «εκείνοι που αγαπάνε πραγματικά το θέατρο έχουν τη διάθεση να δουλέψουν οποιαδήποτε ώρα. Η δουλειά που απαιτείται για μια παράσταση δεν έχει ωράριο, όπως και η καλλιτεχνική έμπνευση. Συχνά αφιερώνουμε πολύ περισσότερες ώρες από όσες έχουμε υπολογίσει».

Αυτό που σίγουρα μένει στο τέλος είναι το πάθος για το θέατρο, παρά τις ελλείψεις και τα λάθη. Η Μαρία θυμίζει τη φράση του Καρόλου Κουν «Κάνουμε θέατρο για να πλουτίσουμε τους εαυτούς μας…». «Το ιδανικό δεν υπάρχει, ούτε καν στους επαγγελματίες», συνεχίζει. «Αν και προσπαθούμε να βελτιωνόμαστε, αυτό που ζητάμε δεν είναι το τέλειο καλλιτεχνικό αποτέλεσμα. Κάνουμε θέατρο πρώτα απ’ όλα για να γνωρίσουμε τους εαυτούς μας, να παίξουμε, να χαρούμε, να γίνουμε ένα πάνω στη σκηνή».

Ο «Ρομπέρτο Τσούκο» του Μπερνάρ Κολτές θα ανεβεί στις 16 και 17 Μαΐου στο Κέντρο Πολιτισμού ‘‘Χρήστος Τσακίρης’’, Λαγκαδά 221, Σταυρούπολη, με ώρα έναρξης 20:00 και είσοδο 5 ευρώ.

Το έργο «Όποιος κλέβει ένα πόδι, κερδίζει στην αγάπη» του Ντάριο Φο ανέβηκε στις 27 και 28 Απριλίου, στο Πνευματικό Κέντρο Ευόσμου.

No related posts.