Τυφλή εμπιστοσύνη Jun25

Θεματικη

ΠΟΤΕ ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ;

Σχετικα αρθρα

Μοιρασου το!

Τυφλή εμπιστοσύνη

Πολλοί λένε πως οι τυφλοί δε μπορούν να ζήσουν χωρίς τη βοήθεια τρίτων. Αλλά χάρη σε ειδικές αγωγές αυτό είναι εφικτό.

Είναι παραδόξως ζεστό αυτό το απόγευμα στη Λειψία της Γερμανίας. Η Άνια περπατά στο κέντρο της πόλης. Κόκκινα μαλλιά μαζεμένα σε κοτσίδα, κομψό γαλάζιο πουκάμισο. Το μπαστούνι της χτυπά απαλά το πεζοδρόμιο – αριστερά, δεξιά, αριστερά, δεξιά. Κι έτσι προσανατολίζεται. Μόλις η Άνια αισθανθεί τις ραβδωτές πλάκες που βρίσκονται στην άκρη του πεζοδρομίου αλλάζει αμέσως πορεία και περπατά προς τη σωστή κατεύθυνση. Στο φανάρι σταματά. Μπιπ, μπιπ, μπιπ. Διασχίζει το δρόμο και παραπονιέται για τον ήλιο που έχει μέρες να φανεί. Σε μία από τις πιο αγαπημένες καφετέριες των φοιτητών η Άνια διπλώνει το μπαστούνι της και ζητά από τον σερβιτόρο να της πει, τι της προτείνει να πάρει. Η Άνια είναι εκ γενετής τυφλή. Γεννήθηκε πριν 29 χρόνια στην Κολωνία. Η περιέργειά της και η πρόκληση του να ζήσει μόνη της σε μία καινούργια πόλη την έφεραν στη Λειψία. «Φυσικά και φοβόμουνα στην αρχή. Αλλά ο φόβος είναι κακός σύμβουλος» λέει και ψηλαφίζει το τραπέζι ψάχνοντας να βρει το μπουκάλι της Coca Cola. Καθώς ρίχνει την Coca Cola στο ποτήρι έχει το ένα της δάχτυλο στο χείλος του ποτηριού έτσι ώστε να καταλάβει πότε πρέπει να σταματήσει το γέμισμα. Ο σερβιτόρος φέρνει το φαγητό της. Η Άνια έχει μάθει να κόβει με το μαχαιροπίρουνο μπουκιές που να χωρούν στο στόμα. Με το μαχαίρι της ψηλαφίζει την άκρη του πιάτου, κατόπιν την άκρη του φαγητού της κι έπειτα αρχίζει να κόβει. Πολλά από αυτά τα «κόλπα» της τα έμαθε η Ουλρίκε Σάντε.

Η «Ούλι», όπως την αποκαλεί η Άνια, είναι εδώ και 15 χρόνια εκπαιδεύτρια τυφλών και ατόμων με προβλήματα όρασης. Προσφέρει αγωγές προσανατολισμού/κινητικότητας και πρακτικών ικανοτήτων. Εδώ μαθαίνει κανείς τα πάντα από την αρχή: από τα ψώνια, το μαγείρεμα, το ράψιμο και το πλύσιμο μέχρι το ξεχώρισμα χαρτονομισμάτων και κερμάτων και τη φροντίδα μωρών. Με την αγωγή κινητικότητας μαθαίνει κανείς να προσανατολίζεται και να χρησιμοποιεί καλύτερα τις υπόλοιπες, εναπομείνασες αισθήσεις του. Η Ουλρίκε ήταν τα μάτια της Άνιας στη Λειψία. Μαζί έχτιζαν την πόλη με τουβλάκια Lego σε μακέτα έτσι ώστε η Άνια να έχει μία ιδέα για τη δομή της πόλης. Η Ουλρίκε έχει προσφέρει μέσω των εκπαιδεύσεων μία νέα, πιο απλή ζωή σε εκατοντάδες τυφλούς. «Το λάθος που κάνουν όσοι βλέπουν είναι ότι νομίζουν πως οι τυφλοί είναι αβοήθητοι και δε μπορούν να κάνουν τίποτα μόνοι τους» λέει και είναι σχεδόν εξοργισμένη. «Πρόσφατα ήμουν με μία τυφλή κυρία στο σταθμό των τραίνων και κάναμε εξάσκηση στο πώς ανεβαίνεις και κατεβαίνεις από το τραίνο. Ξαφνικά έρχεται ένας τύπος, πιάνει την κυρία από τον πισινό της και αρχίζει να την σπρώχνει πάνω στα σκαλιά του τραίνου!» Η Ουλρίκε παίρνει άλλη μία ρουφηξιά από το τσιγάρο της και γελά με το γεγονός. Η αμοιβαία εμπιστοσύνη και άνεση είναι προϋπόθεση για τη δουλειά της. Αλλά για την ψυχολογική υποστήριξη πρέπει οι τυφλοί να απευθυνθούν στους ειδικούς γιατρούς. Η αγωγή κινητικότητας και πρακτικών ικανοτήτων ξεκινά συνήθως τουλάχιστον ένα χρόνο μετά την τύφλωση έτσι ώστε ο τυφλός να έχει επεξεργαστεί τη νέα κατάσταση στο μυαλό του. «Υπάρχουν πολλές περιπτώσεις όπου οι τυφλοί κλείνονται στον εαυτό τους και δε βλέπουν κανένα νόημα στην όλη ιστορία της αγωγής. Συνήθως όμως η κατάσταση εξελίσσεται έτσι που στο τέλος οι ίδιοι απορούν για όλα αυτά που μπορούν να κάνουν όντες τυφλοί. Και μόνο γι’ αυτό αξίζει όλη η προσπάθεια».

Η Ουλρίκε μπορεί να διηγηθεί πολλές ενδιαφέρουσες ιστορίες: ιστορίες γιαγιάδων που ήθελαν να εκπαιδευτούν στο να πηγαίνουν μόνο μέχρι το φούρνο και έπειτα έφτασαν να βολτάρουν μόνες τους σε ολόκληρη την πόλη. Ή ιστορίες νέων ανθρώπων, που παρέδωσαν τα όπλα αμέσως. Μέσω της εκπαίδευσης με την Άνια δημιουργήθηκε μία πραγματική φιλία. Η Ουλρίκε συνόδευσε μάλιστα την Άνια για δύο ολόκληρες εβδομάδες στη Βαρκελώνη, όπου η Άνια σπούδασε ένα εξάμηνο με το πρόγραμμα Erasmus. Μιας και δεν είχαν τουβλάκια Lego μαζί τους έπρεπε να βρουν μία άλλη λύση. «Η Ούλι καπνίζει πολύ. Έτσι χρησιμοποιήσαμε τα πακέτα των τσιγάρων και φτιάξαμε μία μακέτα της πόλης» διηγείται η Άνια.

Στη Γερμανία ζουν περίπου 155.000 τυφλοί. Χάρη σε τέτοιες αγωγές και στις νέες τεχνολογίες έχει γίνει η ζωή τους πολύ πιο απλή. Μπορούν πλέον να κάνουν σχεδόν τα πάντα που κάνει κάποιος που έχει την όρασή του. Η Άνια είναι η απόδειξη γι’ αυτό. «Η ζωή μου είναι εντελώς κανονική. Αυτό που με βοήθησε πολύ είναι το ότι συνειδητοποίησα ότι δεν είμαι κάτι το περίεργο, το μη κανονικό. Και αυτό είναι κάτι που ως τυφλός πρέπει πρώτα να το μάθεις.»

Έφη Μουργελά

efi.mourgela@gmail.com

No related posts.