Η Γη σε πρώτο πλάνο: η Παγκόσμια Συνδιάσκεψη των λαών στην Κοτσαμπάμπα Jun20

Θεματικη

ΠΟΤΕ ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ;

Σχετικα αρθρα

Μοιρασου το!

Η Γη σε πρώτο πλάνο: η Παγκόσμια Συνδιάσκεψη των λαών στην Κοτσαμπάμπα

Η “Παγκόσμια Συνδιάσκεψη των Λαών για την Κλιματική Αλλαγή και τα Δικαιώματα της Μητέρας Γης” αποτελεί άλλη μία προσπάθεια της κοινωνίας πολιτών, να ακουστεί το μήνυμα της διάσωσης του πλανήτη. Στις 20 -22 Απριλίου 2010 συγκεντρώθηκαν στην Κοτσαμπάμπα της Βολιβίας κοινωνικές οργανώσεις, ΜΚΟ, επιστήμονες και εκπρόσωποι κυβερνήσεων, ενώ έλαμψαν με την απουσία τους πολιτικοί ηγέτες και αρχηγοί άλλων κρατών. Ωστόσο η πρωτοβουλία ανήκει στον πρόεδρο της Βολιβίας, Έβο Μοράλες και η προσπάθεια ενισχύθηκε με την παρουσία του Ούγκο Τσάβες από την Βενεζουέλα.

Κάποιοι μιλούν για μια διάσκεψη – απάντηση στην αντίστοιχη της Κοπεγχάγης το Δεκέμβριο του 2009, η οποία δεν οδήγησε σε καθοριστικές αποφάσεις, υποστηρίζοντας πως ήρθε επιτέλους η ώρα των πολιτών να αποκτήσουν λόγο σε ό,τι αφορά τη σωτηρία του πλανήτη. Σύμφωνα με την επίσημη ανακοίνωση της «Συνδιάσκεψης των Λαών», την κύρια ευθύνη για την περιβαλλοντική μόλυνση και αδιαφορία φέρουν οι δυτικές ανεπτυγμένες χώρες και ο καπιταλιστικός τρόπος ζωής που αυτές επιβάλλουν. Η επιλογή της 22ης ημέρας του Απριλίου για την λήξη των γενικών συνεδριάσεων δεν ήταν τυχαία, αφού πρόκειται για την παγκόσμια ημέρα της Μητέρας Γης.

Τα κύρια σημεία και προτάσεις της διεθνούς αυτής συνάντησης είναι τα εξής:

* Δέσμευση για τη διεξαγωγή ενός άτυπου – αλλά παγκόσμιου δημοψηφίσματος μέσω ίντερνετ – όπου θα τίθενται τα εξής ερωτήματα: αν οι πολίτες του κόσμου αποδέχονται τον καπιταλισμό ως κυρίαρχο σύστημα διακυβέρνησης και αν συμφωνεί στην κατάργηση των αγορών εξοπλισμών από τα κράτη και την διάθεση όλων αυτών των χρημάτων στην εκστρατεία διάσωσης της Γης.
* Συζήτηση όλων των κρατών με σκοπό τη συμφωνία ενός σχεδίου Οικουμενικής Διακήρυξης των Δικαιωμάτων της Μητέρας-Γης.
* Προτάσεις για σύσταση ενός παγκόσμιου Δικαστηρίου για την κλιματική αλλαγή.
* Μέθοδοι διάσωσης του περιβάλλοντος σε συνάρτηση με ήδη υπάρχοντα προβλήματα όπως το κλιματικό χρέος, οι μετανάστες από την κλιματική αλλαγή, τη χρηματοδότηση και τις νέες τεχνολογίες.

Αξίζει να σημειωθεί πως η Βολιβία είναι μια από τις χώρες που γνωρίζουν καλά τον κίνδυνο της εμπλοκής μεγάλων δυνάμεων στα περιβαλλοντικά ζητήματα. Η χώρα κινδύνεψε να χάσει σημαντικά δικαιώματα που αφορούσαν την διαχείριση του νερού, όταν η κυβέρνηση προχώρησε σε συμφωνία με ιδιώτες για την εκμετάλλευσή του. Ο επονομαζόμενος «πόλεμος του νερού» ξεκίνησε το φθινόπωρο του 1999 μετά από αντιδράσεις αγροτών και συνεχίστηκαν με μαζικές κινητοποιήσεις και διαδηλώσεις, οι οποίες αριθμούσαν έως και 25.000 άτομα. Ο τότε πρόεδρος και πρώην δικτάτορας της Βολιβίας προσπάθησε να καταστείλει τον ξεσηκωμό με βιαιοπραγίες της αστυνομίας εναντίον των πολιτών. Το βαθύτερο μήνυμα των διαδηλώσεων ήταν η μηδενική ανοχή απέναντι στην καταπιεστική κυβέρνηση, γεγονός που συνέβαλε στο να ανοίξει ο δρόμος για δημοκρατικές μεταρρυθμίσεις. Τα κοινωνικά κινήματα απέδειξαν τι μπορεί να επιτύχει ένας ενωμένος λαός, αναγνωρίζοντας ότι δεν υπάρχει επανάσταση χωρίς θύματα.

No related posts.