Όταν οι ατάκες «καπελώνουν» τις διαφημίσεις

Μετά τον «ομορφάντρα» και τον «αγαπούλα», την εμφάνισή του έκανε ο Κίτσος… Ο λόγος για τους Μανώλη Μαυροματάκη, ο οποίος υποδύεται τον «γιατρό της πείνας», έξω από το Ολυμπιακό Στάδιο που προσπαθεί να πείσει τους φιλάθλους να αγοράσουν το δικό του «βρώμικο», τον Τάκη Σπυριδάκη , τον διεφθαρμένο πρόεδρο μιας ποδοσφαιρικής ομάδας, ο οποίος επιδιώκει να επιβληθεί σε προπονητές και παίκτες, και προσφάτως τον Νίκο Ορφανό, ο οποίος «επιθυμεί» ερωτικά την Τασούλα και της τραγουδά, χορεύοντάς της συγχρόνως, το «Στην καρδιά μου βάζω αμπάρες» του Σ. Σαλέα…

Μπορεί οι παραπάνω διαφημίσεις με τα ευρηματικά σλόγκαν τους και τις καταπληκτικές ερμηνείες των «πρωταγωνιστών» τους να αποτελούν τα απόλυτα «σουξέ» της εποχής και να έχουν γίνει «καραμέλα» στα χείλη του κόσμου, η ταύτισή τους με το προϊόν που παρουσιάζουν, όμως, είναι αμφίβολη στη μνήμη του κοινού, με το πέρασμα του χρόνου. Και αυτό γιατί και στις τρεις κυρίαρχο ρόλο έχουν οι ατάκες, το «στόρι», οι καταπληκτικές ερμηνείες των «πρωταγωνιστών», και όχι αυτή καθαυτή η διαφημιζόμενη υπηρεσία (σ.σ. και οι τρεις επιτυχημένες, και συνάμα ευφάνταστες, προαναφερθείσες διαφημίσεις προέρχονται από τις ισάριθμες ελληνικές εταιρείες κινητής τηλεφωνίας).

Εν αντιθέσει, οι διαφημίσεις προηγούμενων δεκαετιών περιείχαν στα σλόγκαν τους και το όνομα του προϊόντος ή της υπηρεσίας που διαφήμιζαν. Έτσι, νίκησαν τη μάχη με τον χρόνο και έχουν παραμείνει συνδεδεμένες με το εκάστοτε προϊόν. Ας θυμηθούμε μερικά χαρακτηριστικά παραδείγματα κυρίως των δεκαετιών του ’80 και του ’90 που έχουν χαραχθεί τόσο στη μνήμη, όσο και στην καρδιά μας, από τα παιδικά μας χρόνια:

Γάλατα υπάρχουν πολλά, ΝΟΥΝΟΥ όμως ένα
ΑΖΑΧ κάνει τα τζάμια αόρατα
ΙΟΝ, η πρώτη σου αγάπη και παντοτινή
LACTA, το πιο γλυκό κομμάτι της ζωής
Χλωρίνη KLINEX. Αυτήν ξέρετε, αυτήν εμπιστεύεστε
ΓΙΩΤΗΣ, γερά παιδιά από κούνια
Ακάαααακιε! Τα μακαρόνια να είναι ΜΙΣΚΟ!
Είναι κεφάτη, γυρίζει απ’ του ΒΕΡΟΠΟΥΛΟΥ
ΜΕΛΙΣΣΑ. Είμαι μακαρονάς τι να κάνουμε;
Κάθε στιγμή, είναι στιγμή MILKO
Νόστιμο ξύδι για το φαγητό, είναι μονάχα το ξύδι ΤΟΠ
BRAVO. Αυτός είναι καφές
Μεταξύ μας, METAXA
– Έκαστος στο είδος του και ο ΛΟΥΜΙΔΗΣ στους καφέδες*
– 29 κατασκευαστές πλυντηρίων συνιστούν SΚΙΡ, αυτοί ξέρουν.*
– Όχι ό,τι και ό,τι, μόνο νέα φαρίνα ΓΙΩΤΗΣ.*

Αναμφισβήτητα, τα σλόγκαν των παραπάνω διαφημίσεων – τα οποία εμπεριέχουν τη μάρκα του προϊόντος – είναι αυτά που τραβούν την προσοχή του καταναλωτή. Η συντομία, η λιτότητα και η ευκολία «απομνημόνευσης» αυτών αποτελούν το μεγάλο τους πλεονέκτημα.

Παρότι, λοιπόν, και σήμερα πολλές διαφημίσεις χαρακτηρίζονται για την ευρηματικότητά τους, τα εξυπνότατα κείμενα, τη δημιουργικότητα αλλά και την πρωτότυπη σκηνοθεσία, πολλές φορές μάλιστα συνδυαζόμενη με δημοφιλή πρόσωπα, το κοινό τείνει να φέρνει στη μνήμη του τις όποιες ατάκες αυτές περιέχουν, δυσκολεύεται όμως να θυμηθεί το ίδιο το διαφημιζόμενο προϊόν, εν απουσία της μάρκας από το σλόγκαν. Κατ’ αυτόν τον τρόπο, θυμόμαστε μεν την όποια ατάκα/σλόγκαν, όχι όμως και το διαφημιζόμενο προϊόν. Κορυφαίες ατάκες, σ’ αυτή την κατηγορία, που έχουν αφήσει μεν εποχή, ίσως όμως πολλοί από εμάς να μη θυμόμαστε το διαφημιζόμενο προϊόν, είναι:

Ντεν έκο αυτοκίνητο καρντιά μου… (Nescafe Cappuccino)
Πουτ δε κοτ ντάουν σλόουλι – Put the cot down slowly… (Nova)
Να φύγετε, κύριε, να πάτε αλλού. (Παγωτό Magnum)
Τυχαίο; Δε νομίζω! (11888)
Σάββα… καφέ; (Nova)
Το χάσαμε το κορμί πατριώτη…/ Ψιψιψίνια και κοκοψόψαρα (Germanos) 
A this? Last year… (Telestet)
Παλιοχιμπατζή, Νεάντερνταλ… (Aegean)
Στη μάνα σου το ’πες; (ΟΤΕ)
Τι φάουλ μωρή σερπαντίνα;; Κατσικανιάρη, τραγί, μούσκαρε, ε μούσκαρε (COSMOTE)

Ευλόγως γεννιέται, λοιπόν, κατά νου το ερώτημα αν οι, κατά τα άλλα ευρηματικές, ατάκες των διαφημιστικών σποτ δεν συνδέονται απολύτως με το διαφημιστικό προϊόν, αν δεν παραπέμπουν το κοινό απευθείας σ’ αυτό, πετυχαίνουν τον στόχο τους που δεν είναι άλλος από το να πείσουν τον κόσμο να καταναλώσει το εν λόγω προϊόν; Ποιος ο ρόλος της Τέχνης της Πειθούς, όπως χαρακτηριστικά αποκαλείται η διαφήμιση, αν όχι η προώθηση των προϊόντων; Αρκεί μόνο η ικανοποίηση και ευχαρίστηση του κοινού; Σε μια δύσκολη οικονομική συγκυρία, όπως η σημερινή, μήπως οι διαφημιστές αναθεώρησαν τους στόχους τους; Μήπως προσπαθούν να δώσουν καταρχήν μια διέξοδο, ένα ευχάριστο «διάλειμμα» από τη σκληρή πραγματικότητα στον τηλεθεατή και αφήνουν σε δεύτερη φάση τον άλλοτε πρωταρχικό τους στόχο; Αν και κάτι τέτοιο φαντάζει αρκετά δύσκολο, θα ήταν ευχής έργον…

*Για τις εν λόγω διαφημίσεις δεν βρέθηκαν σχετικά βίντεο στο Youtube. Ωστόσο, παρατίθενται οι ατάκες, καθώς είναι κάποιες από τις πιο χαρακτηριστικές στην κατηγορία αυτή.

No related posts.