Γιάννης Στριγγλής: «Δεν υπάρχει νέος που να μην ονειρεύεται… Δεν μπορούν να μας το στερήσουν αυτό !»

Απογοητευμένος από την υποχρηματοδότηση της έρευνας στην Ελλάδα καθώς και την παντελή έλλειψη ευκαιριών για τους νέους επιστήμονες, ο Γιάννης Στριγγλής ετοιμάζει τις βαλίτσες του για την Ολλανδία, ελπίζοντας πως κάποτε η χώρα μας θα αξιοποιήσει τους ίδιους πόρους για να αναπτυχθεί και αυτός θα επιστρέψει για να προσφέρει στον τόπο του.

Ο Γιάννης Στριγγλής είναι 26 ετών και κατάγεται από τη Ζαχάρω Ηλείας. Αποφοίτησε από το τμήμα Γεωπονικής Βιοτεχνολογίας του Γεωπονικού Πανεπιστημίου Αθηνών και ειδικεύτηκε στη Μοριακή Φυτοπαθολογία, κατά τη διάρκεια των μεταπτυχιακών του σπουδών. «Το φυτό είναι ένας ζωντανός οργανισμός, ο οποίος εκτίθεται σε μικροοργανισμούς που δύνανται να τον καταστήσουν ασθενή και αντιπαραγωγικό. Αυτό που μ’ ενδιαφέρει πρωτίστως είναι η διάγνωση των ασθενειών και η κατανόηση – σε μοριακό επίπεδο – των αλληλεπιδράσεων μεταξύ του παθογόνου και του φυτού που συμβάλλουν στην εκδήλωση ή όχι της ασθένειας, μέσω της μελέτης του ρόλου των γονιδίων ενός φυτοπαθογόνου μύκητα», εξηγεί ο Γιάννης.

Έγινε δεκτός ως διδακτορικός φοιτητής και ερευνητής στο Πανεπιστήμιο της Ουτρέχτης, ένα από τα πλέον αναγνωρισμένα πανεπιστήμια της Ολλανδίας. Εκεί θα δουλέψει σε ερευνητικό πρόγραμμα του εργαστηρίου Αλληλεπιδράσεων Φυτού – Μικροοργανισμών, με θέμα την «Διερεύνηση του Ανοσοποιητικού Συστήματος του Φυτού» και σκοπεύει να μεταβεί στην Ολλανδία εντός τριμήνου, προκειμένου να ξεκινήσει τα πειράματά του. «Σκεφτόμουν να φύγω για διδακτορικό στο εξωτερικό πριν την Κρίση για να αποκτήσω εμπειρίες και να εξελιχθώ ερευνητικά. Η Κρίση δεν με επηρέασε αλλά περισσότερο με ώθησε να το αποφασίσω γρήγορα», διευκρινίζει ο νεαρός επιστήμονας που ζει μέσα στο εργαστήριο, προσπαθώντας συνεχώς να βάλει το δικό του λιθαράκι στην έρευνα.

«Οι ευκαιρίες στην Ελλάδα είναι πάρα πολύ περιορισμένες… για να μην πω ανύπαρκτες. Όποιος έχει επενδύσει στη γνώση, δεν μπορεί να προσαρμοστεί στη μιζέρια και επιθυμεί το καλύτερο για τον εαυτό του. Ψάχνει καλύτερες συνθήκες και δεν θέλει απαραιτήτως να εγκαταλείψει τη χώρα του», λέει ο Γιάννης. Δεν κατακρίνει όσους αποφασίζουν να μείνουν στην Ελλάδα ενώ δεν ξέρει αν το κάνουν λόγω αισιοδοξίας ή ατολμίας ή συμβιβαστικής διάθεσης. Πάντως, πιστεύει πως ο θεσμός της οικογένειας είναι σημαντικός και μπορεί ακόμα να στηρίξει αυτούς που αποφασίζουν να μείνουν και να δουν το μέλλον τους μέσα στη χώρα.

Ο Γιάννης υποστηρίζει ότι αυτό που έχουν περισσότερο ανάγκη οι νέοι στην Ελλάδα σήμερα είναι η παροχή υποδομών, ευκαιριών και επιλογών. «Βγαίνουμε από ένα βαθμοθηρικό εκπαιδευτικό σύστημα, πετυχαίνουμε το άριστα, τελειώνουμε τις σπουδές μας με επαίνους και μετά διαπιστώνουμε ότι δεν μπορούμε να κάνουμε αυτό που αγαπάμε…. Και επειδή κάποτε πρέπει να ζεις από αυτό που κάνεις, το μυαλό αρχίζει να τρέχει αλλού και η ψυχή καλείται να πληρώσει το τίμημα. Δεν υπάρχει νέος που να μην ονειρεύεται… Δεν μπορούν να μας το στερήσουν αυτό !», λέει χαρακτηριστικά.

Ο ίδιος δεν θεωρεί οτι στο εξωτερικό όλα είναι ρόδινα, γι’ αυτό υπογραμμίζει πως όσοι αποφασίζουν να δοκιμάσουν την τύχη τους εκεί πρέπει να είναι απολύτως κατασταλαγμένοι. Απλά, κρίνει πως η ζωή στην Ελλάδα είναι πλέον εξαιρετικά δύσκολη για τους νέους ανθρώπους ενώ πιστεύει πως τα πράγματα μπορούν ν’ αλλάξουν, αν συνδράμουμε όλοι. «Στο εξωτερικό έχουν όσο Κράτος τους χρειάζεται για να πηγαίνουν μπροστά. Εμείς έχουμε όσο Κράτος χρειάζεται για να πηγαίνουμε πίσω. Παρόλα αυτά, πιστεύω πως μπορούμε να βγούμε δυνατότεροι από αυτή τη δοκιμασία. Είμαι φύσει αισιόδοξος και πεπεισμένος πως όλα θα πάνε καλύτερα, αν και σήμερα είμαστε τα πειραματόζωα της Ευρώπης», υποστηρίζει.

Ο νέος αυτός επιστήμονας ισχυρίζεται ότι η Ελλάδα πάσχει εξαιτίας της ανύπαρκτης ή της πλημμελούς αξιοποίησης των πλουτοπαραγωγικών πηγών της ενώ θεωρεί ότι δεν είμαστε καθόλου ευαισθητοποιημένοι σε σχέση με το περιβάλλον και για να κινητοποιηθούμε, χρειάζεται να υπάρχει ένα ανταποδοτικό κίνητρο. «Στο εξωτερικό δεν πετυχαίνεις ως αγρότης, αν δεν έχεις σχετικές γνώσεις γιατί απλά, δεν είσαι ιδιαίτερα αποτελεσματικός. Αντιθέτως, στην Ελλάδα, θεωρείται υποτιμητικό να γίνεις αγρότης. Αν δίνονταν όμως κίνητρα σε ειδικευμένους επιστήμονες για να ιδρύσουν αξιόλογες αγροτικές εκμεταλλεύσεις, σήμερα ο τομέας της παραγωγής θα βρισκόταν σε άλλο επίπεδο… και σίγουρα, είναι πολλοί αυτοί που θα ήθελαν να έχουν μια τέτοια ευκαιρία. Η Ελλάδα χρειάζεται έρευνα σ’ αυτόν τον τομέα και κάποιοι γνωρίζουν πως μπορούν όλα να γίνουν λιγότερο δαπανηρά και περισσότερο αποδοτικά», σημειώνει ο Γιάννης.

Ο Γιάννης Στριγγλής δεν απορρίπτει το ενδεχόμενο να εργαστεί κάποτε ακόμα και σε θέση που δεν θα έχει σχέση με τις σπουδές του, αν παραστεί τέτοια ανάγκη. Προς το παρόν εκμεταλλεύεται τις ευκαιρίες που του δίνονται και προσβλέπει σ’ ένα μέλλον που θα του επιτρέπει να γυρίσει στην Ελλάδα και να προσφέρει τις γνώσεις και τις υπηρεσίες του στον τόπο του. Άλλωστε, το μέλλον είναι ευχάριστο, μόνο όταν κυνηγάς αυτό που αγαπάς…

No related posts.