Περί φιλοζωίας… Dec21

Θεματικη

ΠΟΤΕ ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ;

Σχετικα αρθρα

Μοιρασου το!

Περί φιλοζωίας…

Μια ωραία πρωία ετοιμάζομαι να πάω στο Πανεπιστήμιο. Βγαίνοντας από την πολυκατοικία, κάνω λίγα βήματα και συναντώ μια κυρία με το σκυλάκι της. Όπως καταλαβαίνετε, ήταν η ώρα που το σκυλάκι έκανε τη φυσική του ανάγκη. Πολύ ευγενικά, λοιπόν, απευθύνομαι στην κυρία και της ζητώ να μαζέψει τις ακαθαρσίες από το σημείο. Τότε εκείνη με κοιτάζει με ιδιαίτερα επικριτικό ύφος και, αφού μουρμουράει μερικές κουβέντες, βγάζει ένα χαρτομάντιλο. Φεύγοντας, την ακούω να συνεχίζει το μουρμουρητό και να ψελλίζει κάτι περί φιλοζωίας. Ότι, δηλαδή, εκείνη που έχει το ζωάκι είναι φιλόζωη ενώ εγώ που δε θέλω τις ακαθαρσίες του ζώου στους δρόμους και τα πεζοδρόμια της πόλης, δεν είμαι. Δεν ανταπάντησα, διότι σκέφτηκα ότι δεν αξίζει να σπαταλήσω άλλο χρόνο κουβεντιάζοντας με έναν άνθρωπο που σκέφτεται κατ’ αυτό τον τρόπο. Άλλωστε, εγώ ήθελα οι ακαθαρσίες να απομακρυνθούν από το σημείο και απομακρύνθηκαν.

Σκεπτόμενη ξανά το συμβάν, διαπιστώνω ότι υπάρχει μια πολύ μεγάλη σύγχυση σχετικά με το ζήτημα. Διερωτώμαι, λοιπόν: Το αν είμαι φιλόζωη ή όχι, φαίνεται από το αν δέχομαι τις ακαθαρσίες ενός ζώου σε δημόσιους χώρους; Δε νομίζω! Το επιχείρημα ότι εγώ δεν είμαι φιλόζωος σε μια τέτοια περίπτωση θεωρώ ότι είναι δικαιολογία κάποιων συνανθρώπων μας που αρνούνται να παραδεχτούν και να αποδεχθούν τις ευθύνες τους.

Να επισημάνω ότι σε καμία περίπτωση το πρόβλημά μου δεν είναι το ζώο. Τα ζώα όχι απλά τα αγαπάω αλλά τα λατρεύω! Βέβαια, κατά τη γνώμη μου, τα πλάσματα αυτά προορίζονται να ζουν ελεύθερα, γι’ αυτό προτιμώ να τα έχω στο χωριό μου, όπου μπορούν να ζουν σε ένα περιβάλλον πιο κοντά σε αυτό για το οποίο είναι προορισμένα. Επιπλέον, πρόκειται για έμβια όντα τα οποία έχουν ανάγκη από αγάπη, φροντίδα και περιποίηση. Ως έμβια όντα, όπως είναι φυσικό, έχουν φυσικές λειτουργίες και ανάγκες, οι οποίες είναι απόλυτα κατανοητές.

Εν συνεχεία, δηλώνω ότι το πρόβλημά μου δεν είναι ότι κάποιοι συνάνθρωποί μας έχουν ζώα. Δικαίωμά τους είναι και καλά κάνουν. Θεωρώ πολύ γλυκό και τρυφερό ότι κάποιοι αποφασίζουν να πάρουν ζωάκια σπίτι τους, παρέχοντάς τα τροφή, σπίτι, ζεστασιά. Ας μην ξεχνάμε ότι ένα ζώο είναι μια πολύ καλή παρέα.

Το πρόβλημά μου είναι ότι κάποιοι άνθρωποι που αναλαμβάνουν να φροντίσουν ένα ζώο, δεν είναι σε θέση να κατανοήσουν ότι φέρουν ευθύνες και υποχρεώσεις, τόσο απέναντι στο ζώο όσο και απέναντι στο κοινωνικό σύνολο. Κάθε ζώο είναι ον άλογο και αδυνατεί να σκεφτεί τι πρέπει και τι δεν πρέπει να κάνει. Είναι αναγκαίο κάποιος να του υποδείξει το σωστό και το λάθος. Το ρόλο αυτό αναλαμβάνει ο κάτοχός του.

Από τη στιγμή, λοιπόν, που η κυρία «διαφημίζει» τη φιλοζωία της και αγαπά τόσο πολύ το σκυλάκι της, διερωτώμαι, γιατί δεν το αφήνει να «δρα» ανενόχλητο μέσα στο σπίτι της ή στο πεζοδρόμιο μπροστά σε αυτό; Γιατί εγώ να ανέχομαι κάτι το οποίο είναι ανεπιθύμητο και από την ίδια; Αυτό που ζήτησα είναι να πράξει, όπως θα έπραττε, εάν συνέβαινε κάτι τέτοιο στο σπίτι της. Αυτό που ζήτησα είναι, ουσιαστικά, αυτονόητο σε τόσες άλλες χώρες: Να μαζέψει τις ακαθαρσίες από το πεζοδρόμιο, διότι τίθεται θέμα υγιεινής και καθαριότητας.

Καλό είναι να τηρούμε τις υποχρεώσεις μας απέναντι στο κοινωνικό σύνολο με τον ίδιο τρόπο που υπερασπίζουμε τα δικαιώματά μας μέσα σε αυτό. Να λαμβάνουμε υπόψη μας ότι καθετί που κάνουμε μπορεί να βλάπτει ή να ενοχλεί κάποιους συνανθρώπους μας. Να πάψουμε να κρυβόμαστε πίσω από επιχειρήματα χωρίς βάση και ουσία και να κοιτάξουμε την πραγματικότητα κατάματα. Να είμαστε σε θέση να αναγνωρίζουμε και να παραδεχόμαστε τα λάθη μας με την προοπτική να μην τα επαναλάβουμε.

Όσο γι’ αυτούς που αμφισβητούν τα λεγόμενά μου, ας δουν το σποτάκι http://www.youtube.com/watch?v=r_jNDoodJkg και θα καταλάβουν τι ακριβώς εννοώ!

No related posts.