Φωτισμένες Ψυχές! Dec21

Θεματικη

ΠΟΤΕ ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ;

Σχετικα αρθρα

Μοιρασου το!

Φωτισμένες Ψυχές!

Μέσα Δεκέμβρη και ο Χειμώνας έχει αρχίσει να μπαίνει για τα καλά στη ζωή μας. Ζεστά ρούχα, κρύο, βροχή και το πιο χαρακτηριστικό όλων: ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ! Η πόλη – όλες οι πόλεις – φορούν τα γιορτινά τους, στρώνουν τα χαλιά τους… έτοιμες να υποδεχθούν την πιο γλυκιά γιορτή. Φωτάκια παντού, παγοδρόμια, μουσικές… Όλα μοιάζουν τόσο όμορφα και μαγικά… λες και αυτή την εποχή κάτι συμβαίνει μέσα μας και αλλάζουν όλα.

Κάθε χρόνο περιμένουμε τα Χριστούγεννα σαν κάτι υπέροχο, σαν τη λύτρωσή μας απ’ ό,τι μας απασχολεί και μας βαραίνει. Είναι λες και μαλακώνει η ψυχή μας… λες και τα φωτάκια στους δρόμους γεμίζουν ζωηρά χρώματα την καρδιά μας… λες και κάτι αλλάζει στην ατμόσφαιρα!

Αν σταθείς λίγο κάπου ανάμεσα στους δρόμους και τα μαγαζάκια, θαρρείς πως μυρίζουν Χριστούγεννα. Μπορεί να φταίει η μυρωδιά των ψημένων κάστανων σε κάποια γωνιά του δρόμου, μπορεί να είναι τα μικρά πρόχειρα σπιτάκια που πωλούν ζαχαρωτά, μπορεί να ‘ναι και η μυρωδιά του πάγου από εκείνο το παγοδρόμιο που στήθηκε για λίγες μέρες στη μέση της πλατείας, έτοιμο να υποδεχθεί όλους τους επίδοξους πατινέρ.
Αλλά δεν είναι μόνο το άρωμα… Είναι και αυτή η μουσική που ντύνει τις μέρες και συντροφεύει τα βράδια μας. Χριστουγεννιάτικα τραγούδια παντού, φωνές παιδιών γεμάτες χαρά! Αχ, Χριστούγεννα!

Και κάπου εκεί, ανάμεσα στις παιδικές φωνές και στα χαχανητά, στους φωτισμένους δρόμους και στα πολυκαταστήματα, στην πολυκοσμία και τις μουσικές, κάποιοι άνθρωποι μόνοι… να μην μπορούν να γευτούν τα κάστανα, να μην μπορούν να ζεσταθούν ή ακόμα και αν τα έχουν όλα, να τους λείπει το πιο βασικό, η αγάπη…!Δεν υπάρχει χειρότερο πράγμα αυτές τις μέρες από το να μην έχεις κάποιον να μοιραστείς τη χαρά, να πεις μία κουβέντα, να στρώσεις το χριστουγεννιάτικο τραπέζι και να είναι εκεί μερικοί άνθρωποι που ξέρεις πως σε αγαπούν αληθινά.

Και είναι τόσο περίεργο και ειρωνικό ταυτόχρονα που αυτές τις μέρες όλοι μας θυμόμαστε όποιους μας έχει ανάγκη ενώ κανονικά θα έπρεπε να τους θυμόμαστε όλο το χρόνο και να τους προσφέρουμε πάντα ό,τι περισσότερο μπορούμε. Παρόλα αυτά… εμείς ξεχνάμε! Ξεχνάμε να τους δώσουμε κάτι ελάχιστο που όμως γι’ αυτούς είναι κάτι τόσο μεγάλο.

Αναρωτιέμαι… υπάρχει μεγαλύτερο αγαθό από τη αγάπη και μεγαλύτερη χαρά από την προσφορά; Και αν δεν μπορούμε ή και αν ακόμα ξεχνάμε να τη δώσουμε τον υπόλοιπο καιρό, τουλάχιστον ας προσφέρουμε όσο περισσότερη γίνεται αυτές τις μέρες! Είναι, άλλωστε, γιορτές και η μοναξιά είναι διπλή… Ας κάνουμε λοιπόν φάτνη την καρδιά μας για να ζεστάνει τις ψυχές όλων μας! Και ας χαμογελάσουμε… γιατί θα είμαστε αυτοί που θα έχουν ζωγραφίσει ένα χαμόγελο στα χείλη των άλλων! Γιατί η πιο μεγάλη ευτυχία του ανθρώπου είναι να συνειδητοποιεί πως με μερικά τόσο απλά πράγματα μπορεί να κάνει τόσα πολλά!

No related posts.