Μουντιάλ 1930: Ο Βασιλιάς βρίσκει το θρόνο που του αξίζει

World Cup 1930

Με αυτό το θέμα ξεκινά ένα αφιέρωμα-αναδρομή σε παλαιότερα Μουντιάλ. Θα βρείτε τις προσπάθειες και τις δυσκολίες της εκάστοτε διοργάνωσης, παρουσίαση των αγώνων και κυρίως του τελικού. Δε θα λείψει και το παρασκήνιο.

Ουρουγουάη-Αργεντινή… 4-2. Αυτό ήταν το σκορ του τελικού του πρώτου παγκοσμίου κυπέλλου που διεξήχθη στο επιβλητικών διαστάσεων στάδιο «Σεντενάριο», χωρητικότητας 90.000 θεατών, ανάμεσα στη «Σελέστε» (Ουρουγουάη) και τη «Μπιανκοσελέστε» (Αργεντινή) στις 30 Ιουλίου 1930. Πολλά παράξενα, απρόοπτα αλλά εξίσου σημαντικά γεγονότα συνέβησαν πριν την έναρξη και μετά τη λήξη εκείνου του αγώνα. Αλλά, ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή…

Το 1904 ιδρύθηκε στο Παρίσι η Παγκόσμια Ομοσπονδία Ποδοσφαίρου (F.I.F.A.) έχοντας ως μέλη της 7 ευρωπαϊκές χώρες (Δανία, Βέλγιο, Γαλλία, Ολλανδία, Ελβετία, Σουηδία, Ισπανία). Πρώτος της πρόεδρος ο Γάλλος δημοσιογράφος Ρομπέρ Γκερέντ. Υπήρξε ο ουσιαστικός εμπνευστής της ιδέας της δημιουργίας και της διοργάνωσης ενός παγκοσμίου κυπέλλου. Όπως αποδείχτηκε όμως, ήταν ακόμη νωρίς! Το 1921 πρόεδρος της F.I.F.A. θα εκλεγεί ο επίσης Γάλλος Ζιλ Ριμέ και το έργο που θα προσφέρει στην ομοσπονδία και το παγκόσμιο ποδόσφαιρο θα είναι καθοριστικής σημασίας. Στα 33 χρόνια προεδρίας του, έως το 1954, τα μέλη της F.I.F.A. αυξάνονται από 20 σε 85 με αποκορύφωμα της προεδρικής του θητείας να αποτελεί η ανάθεση της διοργάνωσης του πρώτου Μουντιάλ στην Ουρουγουάη το 1930. Η απόφαση αυτή είχε παρθεί οριστικά στην Βαρκελώνη το 1929. Το πρώτο παγκόσμιο κύπελλο ήταν γεγονός!!!

Στάδιο Σεντενάριο

Κάθε αρχή και δύσκολη… Το Κραχ του 1929 έχει παραλύσει τις οικονομίες των χωρών της Λατινικής Αμερικής αλλά και όλου του κόσμου. Η Ουρουγουάη προσπαθεί να μαζέψει τα κομμάτια της καθώς η κοινωνική αναταραχή, η φτώχεια και η ανεργία τη μαστίζουν οικονομικά. Η ανάληψη της διοργάνωσης λειτουργεί σαν συνδετικός κρίκος μεταξύ των κοινωνικών στρωμάτων της χώρας και με ενωμένες δυνάμεις, πολιτικοί και λαός, μόλις 2 εκατομμυρίων, οικοδομούν μέσα σε 8 μήνες το εκπληκτικό στάδιο «Σεντενάριο», 90.000 θεατών, αρχιτέκτονας του οποίου ήταν ο Χουάν Αντόνιο Σκάσο, αναμένοντας πλέον απάντηση από τις υπόλοιπες χώρες στο κάλεσμα της διεξαγωγής του πρώτου Μουντιάλ.

Η ανταπόκριση θα είναι πενιχρή καθώς λόγω τεράστιων οικονομικών προβλημάτων, πολλές ευρωπαϊκές χώρες δε θα αποστείλουν εκπροσώπους. Μόνο η Ρουμανία, το Βέλγιο, η Γιουγκοσλαβία και η Γαλλία θα ταξιδέψουν στη χώρα της Λατινικής Αμερικής, και αυτές ατμοπλοϊκώς, προετοιμαζόμενες με προπονήσεις στο κατάστρωμα!!! Προκριματικοί δε θα γίνουν. Τελικά, 13 χώρες θα συμμετάσχουν, οι 4 ευρωπαϊκές που προαναφέραμε και οι Βραζιλία, Ουρουγουάη, Αργεντινή, Μεξικό, Η.Π.Α., Χιλή, Περού, Βολιβία και Παραγουάη.

Χωρίζονται σε 4 ομίλους:

1ος: Αργεντινή, Χιλή, Γλλία, Μεξικό

2ος: Βολιβία, Βραζιλία, Γιουγκοσλαβία

3ος: Περού, Ρουμανία, Ουρουγουάη

4ος: Βέλγιο, Παραγουάη, Η.Π.Α.

Η πρώτη κάθε ομίλου θα περνούσε στα ημιτελικά…!!!

Οι 2 φιναλίστ εισέρχονται στον αγωνιστικό χώρο

Το ιστορικό πρώτο ματς του θεσμού διεξάγεται μεταξύ Γαλλίας-Μεξικού στις 13 Ιουλίου 1930, στο στάδιο «Πασίτος», μπροστά σε 3.000 θεατές και λήγει με ευρεία νίκη των Γάλλων (4-1). Ο Γάλλος Λοράν σημειώνει το πρώτο γκολ στην ιστορία του παγκοσμίου κυπέλλου.

Ήδη από την φάση των ομίλων, η Ουρουγουάη φαντάζει ως το απόλυτο φαβορί για την κατάκτηση του τροπαίου μετά τις κατακτήσεις 2 χρυσών μεταλλίων στους Ολυμπιακούς Αγώνες του1924 και 1928, έχοντας ως σύστημα της το «ΜΜ» (2-3-5) με τρεις καθαρόαιμους επιθετικούς και ένα λίμπερο. Γενικώς, αγωνίζεται με απίστευτη σκληρότητα και ασφυκτικό πρέσινγκ.

Από τους 4 ομίλους προκρίνονται διαδοχικά στους ημιτελικούς η Αργεντινή παραμερίζοντας τις Γαλλία, Μεξικό και Χιλή με 1-0, 6-3 και 3-1 αντίστοιχα, η Γιουγκοσλαβία νικώντας τις Βραζιλία, Βολιβία με 2-1 και 4-0 αντίστοιχα, η Ουρουγουάη κερδίζοντας τις Ρουμανία, Περού με 3-1 και 1-0 αντίστοιχα και οι Η.Π.Α. συντρίβοντας αμφότερες Παραγουάη και Βέλγιο με 3-0. Στους ημιτελικούς, η Αργεντινή θα κατακεραυνώσει τις Η.Π.Α. με 6-1, όχι λόγω του εξαιρετικού ποδοσφαίρου που αποδίδει ως ομάδα, αλλά εξαιτίας του αντιαθλητικού πνεύματος που τη διακατέχει. Αλλαγές δεν επιτρέπονταν σύμφωνα με τους κανονισμούς και έτσι αποχωρούν τραυματισμένοι από το γήπεδο 2 παίχτες των Η.Π.Α. ενώ ο τερματοφύλακας τους τελειώνει το παιχνίδι με σπασμένο πλευρό. Με το ίδιο σκορ (6-1) η Ουρουγουάη ξεπερνά το εμπόδιο της Γιουγκοσλαβίας και όλα πλέον είναι έτοιμα για τον μεγάλο τελικό…

Στα τελωνεία της χώρας, όπου συρρέουν κατά χιλιάδες οι οπαδοί των Αργεντίνων προκειμένου να συμπαρασταθούν στην αγαπημένη τους ομάδα, κατάσχονται στιλέτα, βεγγαλικά, ρόπαλα ακόμη και ρεβόλβερ!!!

Η πρωταθλήτρια ομάδα της Ουρουγουάης

Ο τελικός διεξάγεται στις 30 Ιουλίου 1930, μπροστά σε 80.000 θεατές. Διαιτητής ορίζεται ο Βέλγος Λανζένους. Οι 2 ομάδες παρατάσσονται με τους: (Αργεντινή) Χουάν Μποτάσο, Ντέλα Τόρε, Χ. Εβαρίστο, Πατερνόστερ, Μόντι, Πεουσέγιε, Αρίκο Σουάρες, Στάμπιλε, Βαράλο, Μ. Εβαρίστο, Φερέιρα (αρχηγός) και (Ουρουγουάη) Μπαγεστέρος, Μασερόνι, Νασάσι (αρχηγός), Φερνάντες, Αντράντε, Ντοράδο, Σκαρόνε, Χεστίδο, Σέα, Κάστρο, Ιριάρτε.

Το παιχνίδι αργεί να ξεκινήσει… Αφορμή αποτελεί η φιλονικία μεταξύ των 2 ομάδων για το ποιας κατασκευής μπάλα θα χρησιμοποιηθεί κατά τη διάρκεια του αγώνα. Οι Αργεντινοί ήθελαν να αγωνιστούν με τη δική τους μπάλα ενώ οι Ουρουγουανοί επιθυμούσαν το αντίθετο. Τελικά, τη λύση θα δώσει ο Βέλγος διαιτητής στρίβοντας νόμισμα και αποφασίζοντας ότι το πρώτο ημίχρονο θα παιχτεί με «αργεντίνικη» μπάλα και το δεύτερο με μπάλα της Ουρουγουάης.

Η Ουρουγουάη ανοίγει το σκορ μόλις στο 12΄ λεπτό με γκολ του Ντοράδο όμως γρήγορα οι Αργεντίνοι γυρίζουν το ματς με γκολ του Πεουσέγιε στο 20΄ και του πρώτου σκόρερ της διοργάνωσης, Στάμπιλε, στο 38΄. Το δεύτερο όμως ημίχρονο ανήκει ολοκληρωτικά στους Ουρουγουανούς, οι οποίοι με δική τους πλέον μπάλα, θα σημειώσουν 3 γκολ με τους Σέα (57΄), Ιριάρτε (68΄) και Κάστρο (89΄),(ο επονομαζόμενος και «Μονόχειρας» γιατί είχε χάσει το δεξί του χέρι στο ύψος του καρπού), και θα χαρίσουν στη «Σελέστε» το πρώτο της παγκόσμιο κύπελλο.

Οι χαρές των πανηγυρισμών...

Ο Ζιλ Ριμέ θα παραδώσει αυτοπροσώπως το τρόπαιο στον Ουρουγουανό αρχηγό Νασάσι, η ημέρα του μεγάλου τελικού, 30 η Ιουλίου, θα ανακηρυχτεί εθνική εορτή και αργία και οι χαρές των πανηγυρισμών θα μεθύσουν ένα ολόκληρο έθνος για μήνες. Πίσω στην Αργεντινή, η Ομοσπονδία Ποδοσφαίρου θα διακόψει τις σχέσεις της με την Ομοσπονδία Ποδοσφαίρου της γείτονας χώρας, η πρεσβεία της Ουρουγουάης στο Μπουένος Άιρες θα υποστεί μεγάλες ζημιές από το εξαγριωμένο πλήθος και από εκείνη τη στιγμή οι δυο χώρες θα γίνουν αιώνιοι, μισητοί ποδοσφαιρικοί αντίπαλοι.

Όσο για το ποδόσφαιρο, το άθλημα που ενώνει, χωρίζει, ανεβάζει την αδρεναλίνη, εγείρει πάθη, προσφέροντας ανείπωτες χαρές και συγκινήσεις, είχε βρει σε εκείνη την διοργάνωση το θρόνο που του αξίζει!…Ο χρόνος για την διεξαγωγή του επόμενου Παγκοσμίου Κυπέλλου είχε ήδη αρχίσει να κυλά αντίστροφα…

 

Τι θα θυμόμαστε

•  Χρονολογία: 1930

•  Χώρα διεξαγωγής: Ουρουγουάη

•  Σκορ τελικού: Ουρουγουάη-Αργεντινή 4-2

•  Πρώτος σκόρερ: Στάμπιλε, Αργεντινή, 8

•  Συνολικά γκολ: 70 (3,89) μέσος όρος ανά αγώνα

•  Περισσότερα γκολ: Αργεντινή (18)

•  Κανένα γκολ: Βέλγιο, Βολιβία

•  Περισσότερα γκολ σε συνάντηση: Αργεντινή-Μεξικό 6-3

•  Εισιτήρια: 547.308(μέσος όρος 30.406)

•  Προπονητής Ουρουγουάης: Αντόνιο Σουπίτσι

•  Προπονητή Αργεντινής: Χουάν Χοσε Τραμούτολα

Ορόσημο των αγώνων: Στάδιο «Σεντενάριο» 90.000 θεατών

Νικόλαος Δήμου
old_nick_1976@yahoo.gr

No related posts.