Όχι πια παιδιά… ενός κατώτατου Θεού

Φοιτητές στο γκαζόν του Πανεπιστημίου Πατρών

Ολοένα και περισσότερο αυξάνεται ο αριθμός εισαγωγής των παιδιών αλλοδαπών οικογενειών στα Ανώτατα Εκπαιδευτικά και Ανώτατα Τεχνολογικά Ιδρύματα της χώρας μας τα τελευταία χρόνια.

Είναι γεγονός ότι τα τελευταία χρόνια και κυρίως την τελευταία πενταετία ο αριθμός εισαγωγής παιδιών μη ελληνικής καταγωγής στα ελληνικά πανεπιστήμια και Τ.Ε.Ι. αυξάνεται με ρυθμούς αριθμητικής προόδου. Συγκεκριμένα, την τελευταία πενταετία ο αριθμός εισαγωγής των παιδιών αυτών αυξάνεται περίπου στους πέντε φοιτητές για κάθε σχολή κάθε χρόνο, συγκριτικά με τις περασμένες δεκαετίες, όταν ο ίδιος αριθμός ήταν σχεδόν μηδενικός.

Τα δεδομένα άλλαξαν και τα παιδιά αυτά πήραν το ζήτημα της μόρφωσης και των σπουδών πιο θερμά. Η κατηγορία των παιδιών αυτών περιλαμβάνει τόσο παιδιά οικογενειών, συνήθως μεταναστών από αναπτυσσόμενες χώρες όπως είναι η Γεωργία, η Αλβανία, η Ρωσία, η Βουλγαρία, το Καζακστάν αλλά και παιδιά οικογενειών προερχόμενων από αναπτυγμένες χώρες, όπως είναι η Σουηδία, η Γερμανία, η Φινλανδία, η Τσεχία, που για κάποιο λόγο εγκατέλειψαν την πατρίδα τους και εγκαταστάθηκαν μόνιμα στην Ελλάδα.

Οι σχολές στις οποίες εισάγονται οι μαθητές αυτοί ποικίλλουν. Μπορεί να είναι μεγάλος ο αριθμός αυτών που εισάγονται σε σχολές μικρής μοριοδότησης, ωστόσο υπάρχουν ουκ ολίγοι αλλοδαποί μαθητές που κατορθώνουν να περάσουν σε σχολές που απαιτούν πολλά μόρια όπως είναι η Ιατρική ή οι Πολυτεχνικές σχολές. Ποικιλία επίσης συναντάμε και στο «είδος» των σχολών στις οποίες εισάγονται, δηλαδή σε θεωρητικές ή σε θετικές σχολές και παρόλο που μπορεί να φαίνεται παράδοξο, είναι πολλοί οι αλλοδαποί που προτιμούν θεωρητικές σχόλες, χωρίς να φοβούνται τυχόν γλωσσικές δυσκολίες.

Ποιοι είναι όμως οι λόγοι που οδήγησαν τα παιδιά αυτά στο να αλλάξουν τον τρόπο ζωής τους, να θέσουν στόχους, και τελικά να καταφέρουν να περνούν σε σχόλες των Α.Ε.Ι. ή των Τ.Ε.Ι. της επιθυμίας τους;

Θα μπορούσαμε να πούμε αρχικά πως τα βιώματα τους είναι αυτά που τα ώθησαν στο να μορφωθούν. Τα περισσότερα από αυτά είναι παιδιά φτωχών οικογενειών που έζησαν στερήσεις βλέποντας τους γονείς τους να βγάζουν τα προς το ζην κάνοντας κυρίως χειρωνακτικές εργασίες και συνήθως να πέφτουν θύματα εκμετάλλευσης. Είναι λογικό, λοιπόν, να επιδιώκουν να αλλάξουν τη ζωή τους, και ένας τρόπος με τον οποίο μπορούν να το κατορθώσουν αυτό είναι οι σπουδές.

Ένας άλλος λόγος είναι ότι στη Μέση εκπαίδευση πλέον παρέχονται περισσότερες δυνατότητες απ’ ό,τι τα προηγούμενα χρόνια. Μια τέτοια δυνατότητα είναι η ενισχυτική διδασκαλία την οποία μπορούν να παρακολουθήσουν όλοι ανεξαιρέτως και λειτουργεί σαν φροντιστηριακή βοήθεια εντελώς δωρεάν. Μάλιστα, οι αλλοδαποί μαθητές που παίρνουν μέρος σε τμήματα ενισχυτικής διδασκαλίας τυχαίνει να είναι περισσότεροι σε αριθμό από τους Έλληνες μαθητές που παρακολουθούν τα τμήματα. Έτσι, αν δεν έχουν χρήματα, κάνουν φροντιστήριο εντελώς δωρεάν και το εκμεταλλεύονται με τον καλύτερο τρόπο αφού στο τέλος επιτυγχάνουν το στόχο τους.

Και αν πάλι από την άλλη οι γονείς τους, τις περισσότερες φορές στερούνται πράγματα που μπορεί να θεωρούνται απ’ αυτούς πολυτέλεια ενώ από τους άλλους καθημερινή συνήθεια, προκειμένου να στείλουν τα παιδιά τους σε κάποιο φροντιστήριο, τα παιδιά αυτά των αλλοδαπών οικογενειών το εκτιμούν και βάζουν τα δυνατά τους προκειμένου να μην απογοητεύσουν τους γονείς τους που με τόση δυσκολία μπορούν να τους το προσφέρουν. Και αυτό μπορεί να θεωρηθεί ως ένας παράγοντας.

Ολοκληρώνοντας, πρέπει να αναφερθεί και το ότι πολλοί είναι οι αλλοδαποί μαθητές που περνάνε σε κάποια σχολή μακριά από τον τόπο κατοικίας τους και δεν την παρακολουθούν εξαιτίας οικονομικών δυσκολιών. Ο αριθμός λοιπόν εισόδου τους στα Α.Ε.Ι. και Τ.Ε.Ι. θα μπορούσε να είναι ακόμα μεγαλύτερος. Ωστόσο, για να μην φαίνονται όλα τα παραπάνω ωραιοποιημένα οι σπουδές φαίνεται να απασχολούν ακόμα την μειοψηφία των αλλοδαπών μαθητών που παρ’ ότι ο αριθμός τους αυξάνεται σημαντικά εν συγκρίσει με τις προηγούμενες δεκαετίες, δεν παύει να είναι αντικειμενικά μικρός.

Βαγγέλης Στολάκης
stolakis@gmail.com

No related posts.