S.S Lazio – A.S. Roma: Είναι τρελοί αυτοί οι Ρωμαίοι

S.S Lazio – A.S.: Roma Μια αιώνια μάχη

Περιγραφή του ντέρμπι της Ρώμης που διεξήχθη μεταξύ των S.S Lazio και A.S. Roma στις 10 Δεκεμβρίου 2006.

Το ποδόσφαιρο, γενικότερα ως άθλημα, είναι το λαοφιλέστερο και συνάμα το άθλημα εκείνο που εξιτάρει το κοινό περισσότερο από κάθε άλλο. Κάθε παιχνίδι είναι μοναδικό. Κάθε φάση του, κάθε του λεπτό, κάθε του γκολ, κάθε του στιγμή χαρακτηρίζονται από μια διαφορετική μοναδικότητα. Υπάρχουν, όμως, κάποιοι αγώνες που διαθέτουν κάτι άλλο απ’ ότι οι υπόλοιποι. Διαθέτουν μια άλλη μαγεία, μια άλλη ατμόσφαιρα. Ένα από αυτά τα παιχνίδια είναι και το παραδοσιακό ντέρμπι της Ρώμης ανάμεσα στις ομάδες Λάτσιο και Ρόμα, ένα παιχνίδι ανάμεσα σε δύο αιώνιες αντιπάλους (όπως αιώνια προσονομάζεται και η έδρα τους) που χαρακτηρίζεται από το υπέρμετρο πάθος που βγαίνει τόσο στον αγωνιστικό χώρο όσο και στις κερκίδες του σταδίου «Ολίμπικο».

Οι παίχτες των δύο ομάδων λίγο πριν το λάκτισμα του διαιτητή

Κάθε φίλος του ποδοσφαίρου θα ήθελε να βιώσει από κοντά ένα τέτοιο παιχνίδι και το κλίμα του. Όντας κι εγώ ένας από αυτούς δε θα μπορούσα να διαφέρω. Είχα λοιπόν την ευτυχία πριν λίγες μέρες να παραβρεθώ στον μεταξύ τους αγώνα, αφού από 7-12 Δεκεμβρίου η Π.Α.Σ.Π. του τμήματος Δημοσιογραφίας και Μ.Μ.Ε. οργάνωσε εκδρομή στην πρωτεύουσα της Ιταλίας.

Ημέρα διεξαγωγής του μεγάλου αυτού παιχνιδιού Κυριακή 10 του μηνός. Όλα τα εισιτήρια του αγώνα είχαν ήδη προπωληθεί τουλάχιστον τρεις μέρες πριν την αγωνιστική ημέρα. Η αγωνία για το αν θα βρεθεί το πολυπόθητο μαγικό χαρτάκι μεγάλη. Στους δρόμους της Ρώμης ένα σαφάρι είχε ξεκινήσει για την ανεύρεσή του. Τα αποτελέσματα δεν ήταν ενθαρρυντικά. Απέμενε μόνο η λύση του ρίσκου. Μαζί με άλλους τρεις φίλους κατηφορίσαμε προς το Ολίμπικο. Τελικά, μη έχοντας άλλες επιλογές, καταφύγαμε στη λύση της «μαύρης αγοράς», αγοράζοντας εισιτήρια στο διπλάσιο της κανονικής τιμής τους. Εξάλλου η θέληση για να βιώσεις μία από τις ποδοσφαιρικές φαντασιώσεις σου ήταν αρκετή για να γκρεμίσει κάθε εμπόδιο, κάθε αντιξοότητα που θα μπορούσε να εμφανιστεί.

Κι ο αγώνας ξεκινά

Ώρα διεξαγωγής του αγώνα 21:30 (20:30 ώρα Ιταλίας). Βέβαια, η «αιώνια πόλη» κινούνταν από το πρωί της Κυριακής στους ρυθμούς του μεγάλου αυτού ντέρμπι.

Δύο ώρες πριν την έναρξη του αγώνα από το νότιο πέταλο (Curva Sud) του Ολίμπικο, η φαντασίωση κάποιων γινόταν πραγματικότητα. Το στάδιο ήταν σχεδόν γεμάτο. Οι οπαδοί των δύο ομάδων είχαν ήδη σχεδόν κατακλύσει τις θέσεις τους. Οι σημαίες, τα καπνογόνα και τα συνθήματα επιβεβαίωναν τη φήμη που χαρακτηρίζει το κλίμα ενός τέτοιου αγώνα. Στο νότιο πέταλο (Curva Sud) οι οπαδοί της Ρόμα και, απέναντί τους, στο βόρειο πέταλο (Nord Sud) οι οπαδοί της Λάτσιο. Η μάχη της κερκίδας ξεκινάει πάντα πιο νωρίς από τη μάχη του πράσινου παραλληλόγραμμου.

Η ώρα πλησίαζε και η αγωνία μεγάλωνε. Οι ομάδες βγήκαν για προθέρμανση και οι κερκίδες πήραν, για πρώτη φορά, φωτιά. Μια αναπάντεχη κι ευχάριστη έκπληξη επεφύλασσε ο Φρανσέσκο Τότι, αρχηγός και είδωλο των οπαδών της Ρόμα, αφού οι πληροφορίες έλεγαν πως δε θα κατάφερνε να αγωνιστεί στο συγκεκριμένο ματς. Τελικά έδωσε το παρόν προσδίδοντάς του κι άλλη λάμψη…

Η Curva Sud (νότιο πέταλο) φλέγεται!

Το ρολόι έδειχνε 20:30 και το παιχνίδι ξεκίνησε. Το γήπεδο πλέον είχε ασφυκτικά γεμίσει. Η Ρόμα μπήκε πιο δυνατά στο παιχνίδι. Από την αρχή ανέλαβε τα ηνία του αγώνα παίζοντας παράλληλα πολύ ωραίο ποδόσφαιρο. Από την άλλη πλευρά η Λάτσιο βρέθηκε σε παθητικό ρόλο και προσπαθούσε, μάταια, με αντεπιθέσεις να κάνει τη ζημιά. Η Ρόμα ήταν αυτή που δημιουργούσε αλλά κάτι δεν πήγαινε καλά στο τελείωμα των φάσεων. Μετά το 30λεπτο η Λάτσιο αναθάρρησε κι άρχισε να βγαίνει συχνότερα στην επίθεση. Δεν πέρασε πολλή ώρα και παρ’ ολίγο να σκοράρει. Ήταν η προειδοποίηση γι’ αυτό που θα επακολουθούσε… Τελικά, με τον καλύτερο γι’ αυτή αλλά χειρότερο για τη Ρόμα τρόπο, οδηγήθηκε στα αποδυτήρια με το υπέρ της 1-0, το οποίο και πραγματοποιήθηκε στο τελευταίο λεπτό του πρώτου μέρους έπειτα από ένα πανέμορφο κεραυνοβόλο σουτ του Λεντέσμα.

Το τέταρτο του ημιχρόνου περνά και το δεύτερο ημίχρονο ξεκινά. Η Ρόμα προσπαθούσε και πάλι να επιβάλει το ρυθμό της. Αυτή τη φορά δεν το πέτυχε ακριβώς όπως στο πρώτο ημίχρονο. Δεν πέρασαν παρά έξι λεπτά από την επανέναρξη του αγώνα (51′) κι η Λάτσιο με πέναλτι που κέρδισε ο Πάντεφ κι εκτέλεσε ο αρχηγός της Όντο πήρε ξεκάθαρο προβάδισμα δύο τερμάτων. Κάπου εκεί όλα άρχισαν να ξεκαθαρίζουν για την έκβαση του αγώνα. Η Ρόμα κι ο προπονητής της, Λουτσιάνο Σπαλέτι, συνέχισε να προσπαθεί μήπως καταφέρει κι ανατρέψει το εις βάρος της σκορ αλλά κλωτσούσε τις ευκαιρίες που της δινόταν. Το πλήρωσε για ακόμη μια φορά στο 73ο λεπτό, αφού μετά από προσπάθεια των Ρόκι και Μουταρέλι, ο δεύτερος έκανε το 3-0 δίνοντας διαστάσεις θριάμβου στην επικράτηση έναντι της Ρόμα. Ένας περιφανής θρίαμβος για την ομάδα του Ντέλιο Ρόσι ήταν γεγονός.

Το τέλος του αγώνα βρήκε τους Λατσιάλι να πανηγυρίζουν έξαλλα τη μεγάλη αυτή νίκη που τους έφερε στην 5 η θέση του βαθμολογικού πίνακα με 21 βαθμούς, ενώ τους «Τζιλορόσι», που παρέμειναν στη 2 η θέση αλλά πλέον με τη διαφορά ν’ αυξάνεται από την πρώτη Ίντερ στους εφτά βαθμούς, να κατευθύνονται στο νότιο πέταλο του Ολίμπικο και να ευχαριστούν τους οπαδούς τους, οι οποίοι στην άτυπη μάχη της εξέδρας ήταν νικητές, παρά την εις βάρος τους έκβαση του αγώνα.

Η φαντασίωση είχε γίνει πραγματικότητα. Πέντε περίπου ώρες σ’ έναν από τους ναούς του ποδοσφαίρου ήταν παρελθόν. Οι εμπειρίες αμέτρητες. Τα συναισθήματα επίσης. Άξιζε…

Στέφανος Αΐνης
steftheprodigy@gmail.com

No related posts.