Buon Viaggio – “Η εκδρομή στη Ρώμη”

Σ' ένα παρόμοιο λεωφορείο ταλαιπωρηθήκαμε

Το κείμενο περιγράφει την αξέχαστη εκδρομή των φοιτητών του τμήματος στη Ρώμη τις μέρες 7–12/12/2006. Αναφέρεται στην οργάνωση της εκδρομής, στις ταλαιπωρίες του ταξιδιού , στις οποίες βοήθησε κατά πολύ ο οδηγός του πούλμαν, στη διαμονή στην πόλη και στα … απρόοπτα που αυτή είχε.

Το ιστορικό

Η εκδρομή οργανώθηκε μόλις δέκα μέρες πριν την αναχώρηση μας για τη Ρώμη. Δυο μέρες πριν, και ακόμα τα μισά άτομα δεν είχαν κάνει σίγουρη τη συμμετοχή τους. Τετάρτη απόγευμα μπαίνουν οι τελικές υπογραφές. Πέμπτη μεσημέρι φεύγουμε!!!

Το ταξίδι

Συντριβάνι στην Piazza Navona

Ημέρα Πέμπτη γύρω στις 2 το μεσημέρι. Είναι μια όμορφη, ηλιόλουστη μέρα. Οι φοιτητές Δημοσιογραφίας και Μ.Μ.Ε., συγκεντρώνονται έξω από το Μουσείο Αθλητισμού και σιγά-σιγά μπαίνουν στο πούλμαν με τελικό προορισμό την Αιώνια Πόλη. Σ’αυτό το ταξίδι κατάλαβα για ποιο λόγο αποκαλούν έτσι τη Ρώμη. (Μέχρι να φτάσουμε μας φάνηκε ότι πέρασε αιώνας). 27 ώρες πήγαινε και 28 ώρες έλα.

Μέσα στο πούλμαν επικρατεί το χάος. Φωτογραφίες από εδώ, βίντεο από ΄κει. Το μοναδικό CD με τα έξι τραγούδια αρχίζει να… παίζει για πρώτη φορά. Και λέω για πρώτη, γιατί καθ’ όλη τη διάρκεια της εκδρομής το ακούσαμε πάνω από είκοσι φορές (Η Κοκκίνου και η Πέγκυ Ζήνα μπορεί να μας στείλουν και ευχαριστήριες κάρτες). Μετά κόπων και βασάνων φτάνουμε στην Ηγουμενίτσα και παίρνουμε το πλοίο (θα σαλπάρει για λιμάνια ξένα)… για το Μπάρι. Μέσα στο πλοίο της τρελής. – Βρες μου καναπέ να ξαπλώσω το πονεμένο μου κορμί. – Υπήρξαν βέβαια και μερικοί πιο άνετοι, οι οποίοι αρκέστηκαν παίζοντας Βlack Jack (όχι 21) και άλλοι σκοτώνοντας την ώρα τους με επιτραπέζια.

Επιτέλους φτάνουμε στο Μπάρι. Και ενώ όλοι νομίζαμε πως η ταλαιμωρία μας έφτασε στο τέλος.. Δυστυχώς κάναμε οχτώ ώρες μέχρι τη Ρώμη.

Και τα βάσανα δεν τελειώνουν εδώ!!! Φτάνοντας στη Ρώμη δεν βρίσκαμε το ξενοδοχείο με αποτέλεσμα… να βγούμε ξανά από την πόλη.

Τρεις μέρες στη Ρώμη

Η είσοδος του Βατικανού

Φτάνουμε στο ξενοδοχείο κατά τις πέντε το απόγευμα. Αφού τακτοποιούμαστε στα δωμάτια – σημείωση: και εδώ επικρατεί χάος καθώς οι δικές μας συνειδητοποιούν ότι οι πρίζες του ξενοδοχείου δεν κάνουν για τα πιστολάκια τους και ότι όλα τα βύσματα από τη reception τα έχουν πάρει οι Φιλοσοφικίνες, αποφασίσαμε να δούμε τη Ρώμη by night . Μετά το πρώτο λογαριασμό των 510€ καταλαβαίνουμε ότι θα βγάζαμε τις υπόλοιπες μέρες με πίτσες on hand.

Μέσα σ’αυτές τις τρεις μέρες θαυμάσαμε το μεγαλοπρεπές Καπιτώλιο, τη θαυμάσια εκκλησία του Αγίου Πέτρου και την Capella Sixtina, κάναμε ευχή στην καταπληκτική Fontana di Trevi, και τρελό shopping therapy στην «επώνυμη» Piazza Di Spagna, πήγαμε γήπεδο και παίξαμε στο υπαίθριο λούνα παρκ της Piazza Navona.

Τη Δευτέρα το πρωί πήραμε το δρόμο της επιστροφής.

Η ιταλική συγκοινωνία

Το Κολοσαίο της Ρώμης

Έκπληκτοι μείναμε με τα λεωφορεία της πόλης και συγκεκριμένα με τους οδηγούς τους, οι οποίοι -δεν μου το βγάζεις απ’το μυαλό- είναι οι αποτυχημένοι οδηγοί της Formula 1 και έχουν ως εθνικό τους ύμνο το… «κι όπως θα παίρνω τις στροφές…»

Ο Βilly και οι Need for Speed

Θα ήταν γαϊδουριά βέβαια, να μην αναφερθεί και η μούσα του συγκροτήματος Need for Speed, ο Billy-οδηγός μας, οι οποίοι εμπνεύστηκαν τα τραγούδια του πρώτου τους CD «Ο Γιος του Ανέμου» από τις μηδενικές ταχύτητές του. Μάλλον ο Billy δεν είχε ξαναδεί τριψήφιο νούμερο. (Έτσι, για την ιστορία, οι Need for Speed είναι το συγκρότημα των φοιτητών που δημιουργήθηκε κατά τη διάρκεια του ταξιδιού. Τα μεγαλύτερα σουξέ τους: «You ‘ re my Driver with Altsheimer » , και «Μου ανήκει η εκδρομή μου, που την πλήρωσα με το ψωμί μου»).

Τα…απρόοπτα

Όπως σε κάθε εκδρομή υπάρχουν και απρόοπτα, σ’ αυτή δεν αρκεστήκαμε μόνο στο να χαθούμε στα στενά της Ρώμης, αλλά μας έκλεψαν και στο μετρό.

Παρ όλα αυτά όμως περάσαμε υπέροχα και τις έξι μέρες και σίγουρα αυτή η εκδρομή θα μείνει χαραγμένη στη μνήμη όλων μας και φυσικά… ΑΞΕΧΑΣΤΗ!!!!

Βαγγέλης Στολάκης
stolakis@gmail.gr

No related posts.