Αυτοί απλώς βάζουν το καλάθι… Sep09

Θεματικη

ΠΟΤΕ ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ;

Σχετικα αρθρα

Μοιρασου το!

Αυτοί απλώς βάζουν το καλάθι…

Όταν ο Κώστας Καραμανλής μιλούσε στη Δ.Ε.Θ. για τα ποσοστά της ανεργίας, για το που θα πάει το 5% του Α.Ε.Π., για τους καλούς και αποτελεσματικούς υπουργούς του, όταν ο Γιώργος Παπανδρέου μιλούσε για τα φυλαχτά του Χριστόδουλου, το ρολόι του παππού και το όνομά του, για την ανεργία και την κυβερνητική ανικανότητα, όταν η Αλέκα Παπαρήγα μιλούσε για τον «κακό» δικομματισμό, που όμως οι περισσότεροι τον θέλουν γιατί οι περισσότεροι τον ψηφίζουν, όταν ο Αλέκος Αλαβάνος μιλούσε για τις ανύπαρκτες (ας γελάσουμε) συνεργασίες, όταν ο Γιώργος Καρατζαφέρης απαντούσε στην οχτάχρονη Αναστασία, όταν ο Στέλιος Παπαθεμελής μιλούσε για την σταθερή (!) πολιτική του, στην Ηλεία υπήρχαν ακόμα στάχτες, οι συγγενείς των 70 θυμάτων από τις φονικές πυρκαγιές ακόμα θρηνούσαν, οι κάτοικοι της Ζαχάρως και της Αρεόπολης ακόμα δεν είχαν σπίτι, οι μαθητές της έκτης τάξης του δημοτικού ακόμα δεν είχαν βιβλία ιστορίας, οι συνταξιούχοι ακόμα έπαιρναν 500 ευρώ στην καλύτερη των περιπτώσεων…

Εκλογές, πυρκαγιές, debate , ασύμμετρες απειλές και… καλό μας χειμώνα! Από πού ν’ αρχίσει και πού να τελειώσει κανείς με τα όσα ήρθαν και μας βρήκαν τον τελευταίο καιρό.

Το ζήτημα δεν είναι ούτε η πολιτική κατάσταση της χώρας, ούτε η κατάντια του κρατικού μηχανισμού, ούτε τα λόγια των πολιτικών αρχηγών. Όλα αυτά που ζήσαμε τον προηγούμενο μήνα δε μας έδωσαν να καταλάβουμε κάτι περισσότερο από αυτό που ήδη ξέραμε. Το κακό είναι ότι μας έκαναν να απογοητευτούμε. Άλλωστε πώς να κάνεις καινούρια όνειρα πάνω στις στάχτες; Κι εδώ αξίζει να σημειώσουμε ότι ίσως στην περίπτωση των πυρκαγιών ήταν από τις λίγες φορές που τα ΜΜΕ δεν προσπάθησαν να δημιουργήσουν καταστάσεις. Η κατάσταση ήταν τόσο τραγική από μόνη της, που οι δημοσιογράφοι –και αυτοί που κόντευαν να καούν, και αυτοί που ήταν στα στούντιο με τα ταγιέρ και τα κοστούμια- δε χρειάστηκε να κάνουν τίποτα παραπάνω για να μεγαλοποιήσουν τα πράγματα. Αλλά άντε να αποφύγεις την κάλπη… Έλληνας είσαι, ο παππούς σε μεγάλωσε με τις μπλε, τις πράσινες τις κόκκινες σημαίες, και θα πας να ψηφίσεις προς τιμήν του… Καμιά απογοήτευση ποτέ δε θα μας οδηγήσει μακριά από την κάλπη. Ακόμα κι αν η αποχή είναι αυξημένη, οι μπλε, οι πράσινοι, οι κόκκινοι και τα άλλα παιδιά θα είναι πάντα εκεί για να μας θυμίζουν ποια είναι η πολιτική μοίρα αυτού του τόπου. Κι ας μη γελαστεί κανείς από μας και βγάλει τον εαυτό του απ’ έξω. Όλοι είμαστε μέλη του «κακού» κατεστημένου, γιατί όλοι το δημιουργούμε. Στην ουσία κανείς δεν εθελοτυφλεί -κάτι είναι κι αυτό. Όλοι κάνουν αυτό που έχουν μάθει να κάνουν… Και το κάνουν καλά…

Τι μπορούμε να κάνουμε εμείς από εδώ και πέρα; Το λιγότερο που μπορούμε: να θυμόμαστε ότι δεν φταίνε πάντα οι άλλοι. Και να μην ξεχνάμε το εξής: η πολιτική δεν είναι μονόδρομη, και οι πολιτικοί -ανεξαρτήτου κόμματος- δεν κάνουν ό,τι κάνουν από μόνοι τους, εμείς τους δίνουμε την πάσα και αυτοί βάζουν το καλάθι…

 

Αφροδίτη Ξενίδου

afroditi_xen@yahoo.gr

 

No related posts.