Δερματοστιξία… κοινώς, τατουάζ

Ο κ. Νίκος Κατσούλης

Πολλοί μύθοι αιωρούνται γύρω από τη μόνιμη διακόσμηση του ανθρώπινου σώματος με διάφορα σχέδια και χρώματα, που έχει τις «ρίζες» της στους πρωτόγονους λαούς. Λίγοι είναι αυτοί που πραγματικά γνωρίζουν τι ακριβώς είναι η δερματοστιξία και πώς επιτυγχάνεται η χάραξη του δέρματος με ανεξίτηλα σημάδια, έπειτα από την εισαγωγή χρωστικών ουσιών.

Ο όρος τατουάζ προέρχεται από τη λέξη «τατάου», η οποία στη γλώσσα των αυτοχθόνων της Ταϊτής σημαίνει συνήθεια. Πράγματι, διάφορες φυλές, στο παρελθόν, έκαναν τατουάζ στο σώμα τους, κατά τη διάρκεια τελετών μύησης, προκειμένου να δείξουν ότι το άτομο ήταν ώριμο πλέον για την κοινωνική ζωή ή για να το διακρίνουν από τις άλλες φυλές ή για να το τιμήσουν. Έτσι, με βελόνες από σκληρό αγκάθι ψαριού ή από κόκαλο και με τη βοήθεια ενός σφυριού, τρυπούσαν το δέρμα και εισήγαγαν σε αυτό τη χρωστική ουσία.

Από εκείνη την εποχή, τα πράγματα άλλαξαν αρκετές φορές. Το 1891, ο Σάμιουελ Ο’ Ράιλυ κατασκεύασε την πρώτη ηλεκτρική μηχανή για τη χάραξη τατουάζ, έχοντας ως βάση ηλεκτρικό εργαλείο του Τόμας Έντισον, με το οποίο τρυπούσε χαρτί με μια βελόνα. Το εργαλείο του τατουάζ κινεί μια βελόνα -προσαρτημένη σε ειδικό ηλεκτρικό πιστόλι- πάνω-κάτω με ρυθμό αρκετών εκατοντάδων δονήσεων το λεπτό και διεισδύει στο δέρμα σε βάθος ενός χιλιοστού περίπου. Έτσι, τοποθετούνται μέσα στο δέρμα βαφές. Σήμερα, βέβαια, η σύγχρονη τεχνολογία έχει επιτρέψει και τη χρήση λέιζερ για τη δημιουργία τατουάζ.

Από το εργαστήριο του κ. Κατσούλη

«Πριν μερικές δεκαετίες, τατουάζ έκαναν οι τρόφιμοι φυλακής, οι ναυτικοί, οι εγκληματίες. Το τατουάζ δεν ήταν τέχνη, ήταν στίγμα. Δεν είχε καλή φήμη, χωρίς αυτό να σημαίνει πώς σήμερα η μόδα το έχει απενοχοποιήσει εντελώς. Άλλωστε, πριν από 20 χρόνια, τρία άτομα κάναμε τατουάζ στη Ελλάδα. Σήμερα, τα εργαστήρια που κάνουν τατουάζ ξεφυτρώνουν σαν μανιτάρια, γιατί υπάρχουν πολλά άτομα που ενδιαφέρονται γι’ αυτήν την τέχνη και ψάχνουν σε ποιο εργαστήριο και υπό ποιες προϋποθέσεις θα κάνουν το τατουάζ που επιθυμούν», αναφέρει ο κ. Νίκος Κατσούλης, ιδιοκτήτης ενός από τα πρώτα εργαστήρια δερματοστιξίας στην Ελλάδα και διεθνώς βραβευμένος για τη δουλειά του.

Πολλοί είναι οι λόγοι που μπορεί να ωθήσουν κάποιον να «σημαδέψει» το σώμα του για όλη του τη ζωή. «Κάποιοι κάνουν τατουάζ είτε για να ξεχωρίσουν είτε γιατί είναι μόδα είτε γιατί θέλουν να δείξουν την υποταγή τους σε ένα είδωλό τους είτε την αγάπη τους σε κάποιο πρόσωπο είτε ακόμα γιατί θέλουν να μιμηθούν κάποιον. Οι γυναίκες το θεωρούν σέξι, ενώ οι άνδρες θεωρούνται δυνατοί μετά από αυτό», λέει ο κ. Κατσούλης.

Τα άτομα που προσέρχονται πλέον σε κάποιο τέτοιο στούντιο δεν ανήκουν απαραίτητα σε κάποια ιδιαίτερη ομάδα ούτε έχουν κάποια ξεχωριστή κουλτούρα. Είναι ηλικίας 18 έως 50 ετών, που θέλουν να ζωγραφίσουν το σώμα τους και να εκφραστούν μέσω του τατουάζ. «Έκανα το πρώτο μου τατουάζ μετά τα 30. Ήμουν συνειδητοποιημένη. Ήθελα να κάνω και σε μικρότερη ηλικία αλλά οι γονείς μου δεν με άφηναν. Αυτό δεν σημαίνει ότι και σήμερα ο σύζυγος μου συμφωνεί με τα τέσσερα τατουάζ που έχω πάνω μου. Θεωρώ ότι οι άνδρες βλέπουν τα τατουάζ των γυναικών σαν μια κίνηση ανεξαρτησίας, γι’ αυτό αντιδρούν. Εγώ, όμως, τα κάνω για μένα και αν κάποιος απορρίπτει τα τατουάζ μου είναι σαν να απορρίπτει και εμένα την ίδια ταυτόχρονα», υποστηρίζει τακτική πελάτης του κ. Κατσούλη.

Από το εργαστήριο του κ. Κατσούλη

«Είναι παράνομο να κάνεις τατουάζ σε άτομα ηλικίας κάτω των 18 ετών. Υπάρχουν, όμως, κάποια στούντιο που κάνουν. Όταν έρχεται σε εμάς κάποιος έφηβος και μας ζητά να του κάνουμε ένα μόνιμο τατουάζ -συνήθως με όνομα αγαπημένου προσώπου ή συγκροτήματος- του προτείνουμε να κάνει χένα, που εξαφανίζεται μετά από 10 μέρες. Τα άτομα μικρής ηλικίας μπορεί να θέλουν να το κάνουν από ενθουσιασμό ή αντίδραση. Εμείς δεν θέλουμε πελάτες μη συνειδητοποιημένους και αναποφάσιστους που μπορεί να μετανιώσουν αργότερα. Είμαστε πλέον σε θέση να επιλέγουμε τα άτομα στα οποία θα κάνουμε τατουάζ», επισημαίνει ο κ. Κατσούλης.

Τα σχέδια και τα χρώματα ποικίλουν. Οι άνδρες προτιμούν συνήθως σχέδια με αγγέλους ενώ οι γυναίκες κάνουν τατουάζ με νεράιδες. Σε γενικές γραμμές, η ποικιλία είναι μεγάλη ενώ δίνεται η δυνατότητα στον πελάτη να επιλέξει ένα σχέδιο «εμπορικό», ένα σχέδιο που του προτείνει ο καλλιτέχνης, να δείξει φωτογραφία με τατουάζ άλλου που θέλει να αποκτήσει και ο ίδιος ή απλά να ζωγραφίσει σε χαρτί το μελλοντικό του τατουάζ και να ζητήσει να του το κάνουν. «Τα χρωματιστά τατουάζ είναι περισσότερο χρονοβόρα και ακριβά από τα ασπρόμαυρα. Συνήθως οι τιμές κυμαίνονται από 50 έως 200 € ανάλογα με το μέγεθος του τατουάζ, τα εργαλεία μιας χρήσης που θα χρειαστούν αλλά και το χρόνο που θα απασχοληθεί ο καλλιτέχνης για να το φτιάξει», λέει ο κ. Κατσούλης.

Την ίδια στιγμή, όμως, που το τατουάζ γίνεται μόδα και αρκετοί νέοι ονειρεύονται ν’ αποκτήσουν ένα, πολλοί κίνδυνοι ελλοχεύουν. Αυτοσχέδια «χειροκίνητα πιστόλια» τατουάζ, που χρησιμοποιούνται από μη έμπειρους και ανεύθυνους «καλλιτέχνες», σε μη ελεγμένα και μη νόμιμα εργαστήρια, μπορούν να γίνουν αιτία για τη μετάδοση ηπατίτιδας, συνδρόμου τοξικού σοκ και, σε εξαιρετικές περιπτώσεις, ακόμη και του ιού HIV, που προκαλεί το AIDS, όταν οι βελόνες δεν έχουν αποστειρωθεί σωστά. Επιπλέον, ενδέχεται να παρουσιαστούν αλλεργίες και μολύνσεις ή ακόμα και ουλές στο δέρμα, όταν τα χρώματα που χρησιμοποιούνται δεν είναι κατάλληλα ελεγμένα. «Δεν υπάρχει σχολή στην Ελλάδα που να μπορεί να πάει κάποιος να μάθει να κάνει τατουάζ, παρά μόνο υπάρχει η δυνατότητα να πάει στο εξωτερικό να κάνει κάποια σεμινάρια. Οι περισσότεροι που κάνουν τατουάζ είναι αυτοδίδακτοι ή έμαθαν δίπλα σε κάποιον άλλο καλλιτέχνη. Το σίγουρο είναι, όμως, πως για να αποφύγει κανείς δυσάρεστες καταστάσεις, καλό θα ήταν να ενημερωθεί καλά για τα διάφορα στούντιο, να επιλέξει έπειτα από πολύ ψάξιμο και να απαιτήσει να τηρηθούν όλες οι συνθήκες υγιεινής», αναφέρει ο κ. Κατσούλης.

Από το εργαστήριο του κ. Κατσούλη

Λέγεται ότι το τατουάζ «πονάει»… οι καλλιτέχνες υποστηρίζουν ότι ο πόνος εξαρτάται από την ψυχολογία που έχει το άτομο εκείνη τη στιγμή καθώς και από το πόσο καλή τεχνική ή όχι έχει ο καλλιτέχνης. «Αυτό που θα νιώσει κάποιος την ώρα που κάνει τατουάζ είναι κάτι σαν τσούξιμο. Αυτό τελειώνει εκείνη τη στιγμή, μετά όμως πρέπει να είναι πολύ προσεκτικός και να ακολουθήσει κατά γράμμα τις οδηγίες που θα του δώσουμε, όπως το να βγάλει τη ζελατίνα μετά από έξι ώρες και να καθαρίσει το τατουάζ με νερό και χαρτί κουζίνας -όχι με σφουγγάρι, όχι με σαπούνι- , να επαναλάβει το ίδιο το πρωί και το βράδυ της επόμενης μέρας αλλά και να βάζει αλοιφή Bepanthol κόκκινη ανά τρεις ώρες για 10 μέρες. Σημαντικό είναι για 10 μέρες να μην βρέξει αλλά και να μην ξύσει το τατουάζ, ενώ μετά το πρώτο 10ήμερο να βάζει αλοιφή δυο φορές τη μέρα για 10 ακόμα μέρες. Γενικά, θα πρέπει να αποφύγει την έκθεση στον ήλιο για έξι εβδομάδες, αλλά και να βάζει αντηλιακό με υψηλό δείκτη προστασίας πάντα πάνω στο τατουάζ», εξηγεί ο κ. Κατσούλης.

Η αφαίρεση ενός τατουάζ, αποτελεί μία εξαιρετικά δύσκολη υπόθεση, αφού όπως έχει αποδειχθεί ακόμα και αυτοί που κάνουν τα λεγόμενα «ημι-μόνιμα» τατουάζ, δεν απαλλάσσονται από αυτά έπειτα από πέντε ή έξι χρόνια, όπως τους έχουν υποσχεθεί. Υπάρχουν διάφορες μέθοδοι. Το ποσοστό των πιθανών λεκέδων ή δυσχρωμιών, που μπορεί να παραμείνουν μετά την αφαίρεση, ποικίλλει ανάλογα με το μέγεθος του σχεδίου, την περιοχή του σώματος, την ικανότητα του δέρματος να επουλώνει πληγές, το είδος του τατουάζ και τη διάρκεια ζωής του. Μέχρι πριν από λίγα χρόνια, η εξάλειψη ενός σχεδίου από το δέρμα απαιτούσε επίπονες επεμβάσεις που άφηναν ουλές. Τα λέιζερ, η χρήση των οποίων ξεκίνησε στις αρχές της δεκαετίας του 1980, έδωσαν μία λύση, αφού έχουν ελάχιστες παρενέργειες. «Όταν πας να κάνεις τατουάζ πρέπει να ξέρεις γιατί το κάνεις, έτσι ελαχιστοποιείται η πιθανότητα να μετανιώσεις μετά. Έχω δει να μένουν απαίσια σημάδια σε ανθρώπους που έκαναν λέιζερ, για να απαλλαγούν από το τατουάζ τους. Καλό θα ήταν να φροντίζει κάποιος να κάνει τατουάζ σε σημεία του σώματός του που μπορεί να τα κρύψει. Κανείς δεν ξέρει σε τι είδους εργασιακό περιβάλλον, για παράδειγμα, μπορεί να βρεθεί κάποιος έπειτα από χρόνια και πώς θα τον αντιμετωπίσουν εξαιτίας του τατουάζ του. Υπάρχουν άτομα που σε θεωρούν φρικιό, επειδή έχεις τατουάζ», υπογράμμισε τακτική πελάτης του κ. Κατσούλη, που ισχυρίζεται πως ποτέ δεν θα αφαιρέσει τα τατουάζ της.

Τον Μάιο πρόκειται να πραγματοποιηθεί διεθνές φεστιβάλ τατουάζ, στην Αθήνα, όπου θα υπάρχει έκθεση τατουάζ αλλά και διαγωνισμός, με μόνο έπαθλο την ηθική ικανοποίηση που θα απολαύσει ο νικητής, όταν θα αναγνωριστεί από όλους ότι έχει το καλύτερο τατουάζ πάνω του. Στο φεστιβάλ αυτό θα δοθεί η δυνατότητα στους επισκέπτες να ενημερωθούν για τα τατουάζ, να επιλέξουν κάποιο σχέδιο και να το αποκτήσουν εκεί, με τη βοήθεια έμπειρων επαγγελματιών καλλιτεχνών.

Για να αποκτήσει κάποιος ένα τατουάζ σαν αυτό του Michael Scofield (πρωταγωνιστή του δημοφιλούς “Prison Break”) θα χρειαστεί 200 ώρες και περίπου 20.000 $. Αν θέλετε και εσείς να αποκτήσετε ένα «στολίδι» -σίγουρα μικρότερου μεγέθους- θα πρέπει να το ψάξετε πολύ αλλά και σκεφτείτε, αν το θέλετε πραγματικά και αν είστε έτοιμοι να «σημαδέψετε» για πάντα το σώμα σας…

No related posts.