Η θλίψη του Δεκέμβρη

Ποίημα: «Βαρόμετρο Δεκέμβρη», της Leigh Anne Hornfeldt

Μετάφραση: Δήμητρα Φουρκαλίδου

_______

Ο καιρός είναι κακή επιρροή
για τους συναισθηματικά ελλιπείς
που τρων το φως του ήλιου σαν βιταμίνες.

Τη συγκεκριμένη στιγμή
η ζεστασιά του ήταν σαν παρότρυνση.

Η αγάπη δεν πήγαζε
από μένα, όπως πηγάζουν οι ακτίνες απ’ τον ήλιο,
κι έτσι έμενε η παγωμένη
έκφρασή μου να συμπιέζεται
σε «αποτύπωμα» του περιβάλλοντος.

Τότε, ένας χημικός
μού νάρκωσε την ορθή σκέψη
μέχρις ότου η ζωή να είναι αλάθητη
και αξιαγάπητη και εθιστική.

Ακόμη και μια πισίνα από υδράργυρο
που βουλιάζει στον καλύτερο βυθό
έμοιαζε ελαφριά σαν δακτύλιος από τιτάνιο,
σαν ένα στεφάνι
που κρεμάσαμε το Μάρτιο.

Η ύπαρξή μου
ήταν μόνο ένα κουτό χαμόγελο.

Καθόμουν ασύνδετη,
ολοκληρωμένη σαν μια σφαίρα
με μια ουλή
της οποίας την προέλευση
δεν μπορούσα πια να αντιληφθώ.

 

*Αναδημοσίευση από dimifou.wordpress.com.

Related posts:

  1. Ηλεκτρισμός
  2. (θα έχω) χρώμα
  3. Ο Ιδεοκλόπος
  4. Βιολετί
  5. Οι καθρέφτες της ψυχής της
  6. Πετράδι στέμματος
  7. «Καλή μου»
  8. Νότες κορυφής
  9. Rage
  10. Σε παιχνίδι στημένο
  11. Λαμαρίνες
  12. Εστίαση
  13. Κράμα
  14. Αντανάκλαση
  15. Να σε ακούω
  16. Τα βέλη που κρατώ
  17. Παγκάκι
  18. Λέξη ασφαλείας
  19. Ασύγχρονη εκπαίδευση
  20. Να με φωνάζετε «Ατυχία»