Όταν λείπει ο λόγος, αρχίζουν τα τιτιβίσματα

Η απόφαση του Twitter να κλείσει τον λογαριασμό του προέδρου των Η.Π.Α., Donald Trump, έχει προκαλέσει αμηχανία στους κύκλους των ανθρώπων που ασχολούνται με τα πολιτικά δικαιώματα. Τα ερωτήματα που τίθενται είναι πολλά και οι απαντήσεις που δόθηκαν από τους ιδιοκτήτες και διευθυντές αυτών των εταιρειών των διάφορων κοινωνικών δικτύων δεν φέρουν εφησυχασμό στους χρήστες τους.

Το Twitter αιτιολόγησε την ακραία του κίνηση, εξηγώντας ότι, μέσω των δημοσιεύσεών του, ο Trump ενθάρρυνε τη βία και μία σημαντική μερίδα χρηστών θα μπορούσε να ερμηνεύσει τις λέξεις ως προτροπή για ακραίες συγκρούσεις. Στην ίδια κατεύθυνση κινήθηκαν και άλλα Μέσα Κοινωνικής Δικτύωσης, όπως το Facebook και το Reddit.

Στην περίπτωση του Trump, όμως, τίθεται και ένα εύλογο ερώτημα: Για ποιον ακριβώς λόγο ένας πρόεδρος των Η.Π.Α. να δημοσιεύει αμέτρητα τιτιβίσματα σε ένα κοινωνικό δίκτυο; Αυτός είναι ο τρόπος του για να επικοινωνεί με το κοινό του, με τους εκατομμύρια οπαδούς του; Γιατί ένας πρόεδρος των Η.Π.Α. να χρησιμοποιεί το Twitter; Δεν του φτάνουν οι ολόκληρες στρατιές των γραμματέων του Τύπου που φροντίζουν για τη δημόσια επικοινωνία του; Δεν θα έπρεπε να ξέρει ένας άνθρωπος με τη δική του θέση και το δικό του κύρος ότι ο δημόσιος λόγος ενός Προέδρου έχει άλλη βαρύτητα από αυτήν που έχει ένας κοινός χρήστης που «τιτιβίζει» στο Twitter η δημοσιεύει στο Facebook;

Κάποια πράγματα για έναν οποιοδήποτε άλλο Πρόεδρο των Η.Π.Α. μπορεί να ήταν αυτονόητα, όχι, όμως, και για τον Donald Trump. Ωστόσο, ο δημόσιος λόγος του Προέδρου, όταν αυτός εκφράζεται υπό την ιδιότητα του Προέδρου των Η.Π.Α., έχει εκτελεστικό χαρακτήρα. Ο πρόεδρος ασκεί κι αναπαράγει την εξουσία που του έχει δοθεί από τον νόμο και το Σύνταγμα. Εδώ δεν μιλάμε για προσωπικές δημοσιεύσεις του Προέδρου που εντάσσονται στα θέματα του lifestyle. Εδώ οι δημοσιεύσεις/ ανακοινώσεις του, που ακολουθούνται από εκατομμύρια χρήστες, αποτελούν προϊόν έκφρασης ενός θεσμού, του θεσμού του Προέδρου των Η.Π.Α., κι όχι του Donald Trump ως ενός απλού πολίτη. Το μεγάλο λάθος του Trump είναι η προσωποποίηση του θεσμού του Προέδρου. Η μεγαλύτερη πρόκληση για τον Πρόεδρο των Η.Π.Α. δεν είναι τόσο η ελευθερία του λόγου όσο η χρήση του λόγου με σύνεση και σύμφωνα με το νόμο και το Σύνταγμα.

Κάποιος, βέβαια, μπορεί να πει ότι ο λόγος που ο Donald Trump χρησιμοποιούσε το Twitter εκτεταμένα ήταν και η χείριστη σχέση που είχε με τα Μέσα Επικοινωνίας. Τα Μέσα Κοινωνικής Δικτύωσης ήταν το ιδανικό περιβάλλον για έναν νάκρισσο και λαϊκιστή πολιτικό, ώστε να επικοινωνεί με τους φανατικούς οπαδούς του επί 24ωρου βάσεως.

Κι έτσι φτάσαμε σε μία μέρα όπου ένας άνθρωπος, όπως ο Jack Dorsey, ο CEO της ηλεκτρονικής πλατφόρμας τους Twitter, έκλεισε το κανάλι επικοινωνίας του Προέδρου των Η.Π.Α. με το πάτημα ενός πλήκτρου.

Κάποιοι ισχυρίζονται ότι αυτές οι πλατφόρμες θα πρέπει να εκτιμηθούν ως δημοκρατικές αξίες, όμως δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι τέτοιου είδους μεγάλες εταιρείες, όπως, για παράδειγμα, το Twitter και το Facebook, δεν είναι θεσμοί που έχουν ως αποστολή τους να διαφυλάττουν τις αξίες του Πολιτισμού και της Δημοκρατίας, αλλά ιδιωτικές εταιρείες που ως σκοπό έχουν το κέρδος και δεν το έχουν σε τίποτα να θυσιάσουν το δικαίωμα των τρίτων να ασκούν την ελευθερία του λόγου, αν αυτή η τελευταία τους φέρνει οικονομικές ζημίες.

No related posts.