Οι οδυνηροί συμβιβασμοί ενός χαρισματικού ηγέτη!

Πώς ένας ανασφαλής φοιτητής Νομικής με υπαρξιακές ανησυχίες κατόρθωσε να εκλεγεί 44ος Πρόεδρος των ΗΠΑ; Μπορεί ένας ιδεαλιστής πολιτικός να αλλάξει την πορεία μίας χώρας αναλαμβάνοντας την ηγεσία της; Το βιβλίο «Γη της Επαγγελίας» επιχειρεί να απαντήσει στα συγκεκριμένα ερωτήματα, παρουσιάζοντας στους αναγνώστες του το πολιτικό όραμα του Μπαράκ Ομπάμα για την Αμερική και παράλληλα τα μεγάλα διλήμματα με τα οποία ήρθε αντιμέτωπος στη διάρκεια της οχτάχρονης προεδρίας του.

Ένα ολόκληρο κεφάλαιο από τον πρώτο τόμο των απομνημονευμάτων του Μπαράκ Ομπάμα αφιερώνεται στην προεκλογική του εκστρατεία για τις προεδρικές εκλογές του 2008. Περιγράφεται λεπτομερώς η αμφίρροπη μάχη μεταξύ του ιδίου και της Χίλαρι Κλίντον για την κατάκτηση του χρίσματος των Δημοκρατικών. Ο πρώην πρόεδρος των Η.Π.Α. παρουσιάζει πώς το αουτσάιντερ του κόμματος μετατράπηκε στη μεγάλη ελπίδα εκατομμυρίων ανθρώπων για την επίτευξη της αλλαγής στη χώρα. Κατακρίνει την εξιδανίκευση του από μερίδα των οπαδών του, θεωρώντας πως η ανάδειξη του σε είδωλο της pop κουλτούρας δεν συμβάδιζε με το βαρύ φορτίο των καθηκόντων του. Αναγνωρίζει, όμως, την τεράστια συνεισφορά χιλιάδων εθελοντών στη διεξαγωγή μίας ιδιαίτερα επιτυχημένης προεκλογικής εκστρατείας.

Στα επόμενα κεφάλαια, ο συγγραφέας μιλά για τη δύσκολη πραγματικότητα της προεδρίας, η οποία ερχόταν σε πλήρη αντίθεση με τις μέρες ενθουσιασμού της προεκλογικής περιόδου, όταν κυριαρχούσε η ελπίδα για την αλλαγή. Ο πρώτος μεγάλος συμβιβασμός επήλθε στη διαχείριση της κατάρρευσης του χρηματοπιστωτικού τομέα και στο πακέτο τόνωσης εκατοντάδων δισεκατομμυρίων δολαρίων προς τους πτωχευμένους τραπεζικούς κολοσσούς. Ο Μπαράκ Ομπάμα δεν κρύβει το γεγονός ότι υπήρξε δυσαρέσκεια από υποστηρικτές του κόμματος τού για τη στάση του απέναντι στους υπαίτιους της κρίσης. «Ένα μέρος της εκλογικής βάσης των Δημοκρατικών ρωτούσε γιατί δεν ήμασταν πιο σκληροί με τις τράπεζες. Για παράδειγμα, γιατί η κυβέρνηση δεν έπαιρνε την ιδιοκτησία τους και δεν πουλούσε τα περιουσιακά τους στοιχεία ή γιατί κανένας από εκείνους που είχαν προκαλέσει τεράστια ζημιά δεν είχε πάει στη φυλακή» αναφέρει χαρακτηριστικά. Στη συνέχεια του κεφαλαίου, ωστόσο, δικαιολογείται για τις υποχωρήσεις του επισημαίνοντας: «Σε τέτοιες συνθήκες, το να κυνηγάς την τέλεια λύση οδηγεί σε παράλυση».

Το στοιχείο της αυτοκριτικής δεν απουσιάζει από τη «Γη της Επαγγελίας», ωστόσο, δημιουργείται η εντύπωση στον αναγνώστη πως αποφεύγονται οι εκτενείς αναφορές στις πιο σκοτεινές πλευρές της προεδρίας Ομπάμα. Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί το ζήτημα της απέλασης τριών εκατομμυρίων μεταναστών την περίοδο 2008-2016. Ο πρώην πρόεδρος αφιερώνει μόνο μία παράγραφο σε αυτό, χωρίς να αναγνωρίζει το μερίδιο ευθύνης της διακυβέρνησης του. Ουσιαστικά, επιρρίπτει την ευθύνη για τον μεγάλο αριθμό απελάσεων στη θεσπισμένη από την κυβέρνηση Μπους, νομοθεσία.

Συνολικά, ο Μπαράκ Ομπάμα διακρίνεται στα απομνημονεύματά του από την τάση να παρουσιάζει αμφιλεγόμενους συμβιβασμούς ως αναπόφευκτες πράξεις, τις οποίες επέβαλε το εθνικό συμφέρον των Η.Π.Α. Οι αποφάσεις του για κρίσιμα θέματα εσωτερικής και εξωτερικής πολιτικής φαίνεται ότι πάρθηκαν περισσότερο με βάση τη λογική της ρεαλπολιτίκ και λιγότερο τα προσωπικά ιδανικά του πρώτου Αφροαμερικάνου Προέδρου στην ιστορία της χώρας.

Παρά την αφηγηματική του δεινότητα και την επιδέξια χρήση της γλώσσας, ο Μπαράκ Ομπάμα, μέσα από τη «Γη της Επαγγελίας», δεν καταφέρνει να υπερασπιστεί αποτελεσματικά τα πεπραγμένα της διακυβέρνησης του. Ο ίδιος αναφέρει ως σκοπό του βιβλίου του να εμπνεύσει τους νέους, ώστε να διεκδικήσουν δυναμικά την υλοποίηση του ονείρου για την ανάδειξη της πιο φωτεινής πλευράς της Αμερικής.

Και, πράγματι, η εξιστόρηση του προσωπικού του αγώνα, από τα γεμάτα αμφιβολίες νεανικά χρόνια μέχρι την ιστορική ανάδειξη του στο ύπατο αξίωμα της χώρας, προσφέρει μία νότα αισιοδοξίας σε κάθε νέο άνθρωπο, που ονειρεύεται τη δυναμική του είσοδο στην πολιτική, ανεξαρτήτως καταγωγής. Ωστόσο, οι αναγνώστες του βιβλίου αποκομίζουν την εντύπωση ότι το πανίσχυρο οικονομικό, πολιτικό και στρατιωτικό κατεστημένο των Η.Π.Α. είναι ικανό να περιορίσει σημαντικά την ελευθερία κινήσεων ενός φιλόδοξου και χαρισματικού ηγέτη, καθιστώντας σχεδόν αδύνατη την αλλαγή πορείας της χώρας.

No related posts.