COMICDOM CON 2008: Been There, Done that, Wrote the Article

Εάν κάποιος από σας, αγαπητοί αναγνώστες θυμάται το πρώτο μου άρθρο ή πολύ περισσότερο εάν με έχει γνωρίσει, θα έχει βγάλει πιθανότητα το εξής συμπέρασμα: Μου αρέσουν τα κόμικς. Το συμπέρασμα αυτό, όσο βιαστικά ή επιπόλαια και να είναι βγαλμένο, θα ήταν κατά βάση σωστό. Μου αρέσουν τα κόμικς. Και εννοώ μου αρέσουν τα κόμικς. Θα μου πείτε: «Και τι μας το λες ρε καρντάση, τι θες, χειροκρότημα; Άιντε άδειασέ μας τη γωνιά μπας και διαβάσουμε κάνα σοβαρό άρθρο!!!» ΟΚ, ΟΚ, μπήκα στο νόημα…

Το σημείο στο οποίο θα ήθελα να καταλήξω πάντως, μέσω αφόρητης φλυαρίας και θλιβερής λογοδιάρροιας είναι πως ένας τύπος σαν και μένα δεν θα μπορούσε να χάσει ένα Φεστιβάλ όπως το Comicdom Con 2008.

Ο κύριος χώρος

Για οποιονδήποτε φιλότεχνο άνθρωπο δεν υπάρχει μεγαλύτερη απόλαυση από το να περιτριγυρίζεται από ανθρώπους με το ίδιο πάθος. Το να ασχολείται κάποιος με οτιδήποτε «ασυνήθιστο» ή διαφορετικό κουβαλάει μια δικιά του κατάρα… αυτή της απομόνωσης. Με έκκληση λοιπόν προς κάθε ανοιχτόμυαλο άνθρωπο να ρίξει μια ματιά, παρουσιάζω το μεγαλύτερο και δυστυχώς σχεδόν μοναδικό Φεστιβάλ για κόμικς στην Ελλάδα, Comicdom Con, που διοργανώθηκε και φέτος για τρίτη συνεχή χρονιά στην Ελληνοαμερικανική Ένωση, Μασσαλίας 22 στην Αθήνα.

Η τρίτη φορά στο οτιδήποτε είναι πάντα δύσκολη. Υπολείπεται δυσκολίας μόνο ίσως της πρώτης. Έχοντας αυτό στο μυαλό και με την περσινή εξαιρετική εμπειρία ακόμα στη μνήμη, πέρασα στις 5 Απριλίου την πόρτα της Ένωσης ώστε να περιηγηθώ στο διήμερο Φεστιβάλ… και έμεινα άναυδος.

Ο Ethan Van Sciver δημιουργεί

Καθότι εγώ και η παρέα μου είχαμε πάει σχετικά νωρίς, το τελευταίο που περίμενα να δω ήταν το χώρο να σφύζει από ζωή. Και τότε, ως λόχος στρατιωτικός με σχέδιο μάχης άγνωστο, η παρέα μου κι εγώ σκορπίσαμε προς γαίες ομιχλώδεις.

Τις ατραξιόν του Φεστιβάλ τις βλέπετε στην αφίσα. Όσο για το ιστορικό, εξασφάλισα μια συνέντευξη παρακάτω. Εγώ θα περιοριστώ σε μια περιγραφή των όσων είδα, με το ένστικτο του δημοσιογράφου προσωρινά κοιμισμένο και αυτό του κομικσά να οσμίζεται με ορθωμένο το κεφάλι τον αέρα, σίγουρο ότι βρίσκεται σε γνώριμα νερά.

Ο μέγας David Lloyd

Τι να πω; Η διοργάνωση ξεπέρασε και τις καλύτερές μου προσδοκίες. Τα παιδιά της ομάδας Comicdom Press δούλεψαν σκληρά και κατάφεραν μεταξύ άλλων να φέρουν πολύ μεγάλα ονόματα, πράγμα άγνωστο για τα ελληνικά δεδομένα, μεταξύ των οποίων τους τιτάνες David Lloyd και Mark Buckingham. Για όσους τα ονόματά αυτά δεν σημαίνουν κάτι, τότε επιτρέψτε μου να πω ότι συγκριτικά μιλάμε για μια συναυλία των Pink Floyd στην Ελλάδα. Και δεν υπερβάλλω.

Όλα τα μεγάλα καταστήματα και εκδοτικές ήταν εκεί, αλλά για καλό και για κακό θα τα απαριθμήσω. Ήταν λοιπόν εκεί από εκδοτικές οι εκδόσεις ΚΨΜ, η Giganto Books, η Jemma Press, η Anubis Comics, η Comicworld, οι ίδιες οι εκδόσεις Comicdom καθώς και ο Βενιαμίν της παρέας, Helm Online, για την οποία έχω ένα μικρό αφιέρωμα παρακάτω, η οποία διατηρούσε και πάγκο. Πάγκο επίσης διατηρούσαν και οι υπόλοιπες εταιρείες, εκτός από το Solaris που, αν και συμμετείχε ως χορηγός, έλαμψε δια της απουσίας του στους πάγκους… κρίμα κιόλας γιατί έψαχνα έναν τόμο του Spectre που… τέλος πάντων. Παρών στους πάγκους ήτανε και το Tilt, ο ιδιοκτήτης του οποίου μου παραχώρησε μία μίνι συνέντευξη στο τέλος του άρθρου.

Το περίπτερο της Jemma

Υπήρχαν οι κλασσικές επιδείξεις art, και για πρώτη φορά είδα έναν πάγκο αφιερωμένο αποκλειστικά στα figurines. Στο ισόγειο φιλοξενούνταν όλοι οι πάγκοι, η reception, στην οποία τα κορίτσια υπήρξαν εξαιρετικά ευγενικά και εξυπηρετικά, καθώς και η έκθεση του μέγιστου Will Eisner, θεμελιωτή των κόμικς και δημιουργού του πασίγνωστου Spirit, ενός από τους διασημότερους ήρωες της ένατης τέχνης. Η έκθεση αυτή, όπως με ενημέρωσαν αργότερα τα παιδιά της ComicdomPress, δεν έχει εμφανιστεί ποτέ ξανά στη Ευρώπη, κάτι που ίσως πάει το επίπεδο από συναυλία των Floyd σε συναυλία των Stones.

Το περίπτερο της Giganto

Οι παρουσιάσεις των εκδοτικών εταιρειών γίνονται στο αμφιθέατρο του πρώτου ορόφου, όπου φιλοξενούνται επίσης η καφετέρια της ένωσης (εξαιρετική ζεστή σοκολάτα) καθώς και ο τομέας των ελληνικών φανζίν και ανεξάρτητων. Με μεγάλη μου χαρά είδα πως ο αριθμός τους έχει αυξηθεί σημαντικά. Παρουσιάστηκαν μάλιστα και κάποιες hardcover εκδόσεις του αθάνατου Storm, τον οποίο ίσως να θυμούνται οι λίγο παλιότεροι αναγνώστες κόμικς.

Στις παρουσιάσεις δυστυχώς δεν παρευρέθηκα αλλά έμαθα πως η προσέλευση του κόσμου ήταν ενθουσιώδης (χμ… να πως εξηγείται το ότι κατάφερα να ψωνίσω ανενόχλητος). Επίσης την προσοχή του κόσμου τράβηξαν και τα workshops των σχεδιαστών, όσον αφορά τα οποία όμως, μου κόπηκαν τα φτερά μόλις έμαθα ότι ήταν περιορισμένων θέσεων.

Ο Mark Buckingham με μία τυχερή fan

Εκεί που παρευρέθηκα, βρέθηκα, άκουσα, πήρα μέρος και βρίστηκα με τον διπλανό μου ήταν στις ομιλίες και ερωτήσεις / απαντήσεις καθώς φυσικά και υπογραφές αντιτύπων των David Lloyd και Mark Buckingham. Ένα γεμάτο αμφιθέατρο, δύο κορυφαίοι δημιουργοί, εμπνευσμένες ερωτήσεις και εκπληκτικές απαντήσεις από δύο ανθρώπους που μάλλον έχουν κουραστεί να θαυμάζονται από ανθρώπους σαν κι εμάς αλλά παραμένουν προσιτοί και φιλικοί. Παρόλα αυτά όμως και όσο και αν τους εκτιμώ, νομίζω ότι η κορυφαία Q/A ομιλία ήταν αυτή του Ethan Van Sciver, σχεδιαστή κατ’ εξοχήν υπερηρωικού. Ευτύχησα μάλιστα να μου φτιάξει και ένα σκιτσάκι πάνω σε ένα αντίτυπο, όλως περιέργως πολύ μεγαλύτερο από αυτά που έφτιαξε στους υπόλοιπους. Άβυσσος η ψυχή του κομίστα.

Μ’ αυτά και μ’ αυτά έφτασε η ώρα των βραβείων, στο τέλος της δεύτερης ημέρας, και η ώρα για μένα να αρχίσω να τρέχω με το μαγνητοφωνάκι στο χέρι για τις παρακάτω συνεντεύξεις και φωτογραφίες. Βάζοντας στην άκρη για μία ακόμη φορά το ένστικτο του δημοσιογράφου ομολογώ πως η πίκρα μου για την περσινή βράβευση ενός ανθρώπου ανάξιου, με ώθησε φέτος να απουσιάσω.

Ελπίζω αγαπητέ αναγνώστη πως απόλαυσες το άρθρο αυτό και θα απολαύσεις και τις συνεντεύξεις που μου έκαναν την τιμή να μου παραχωρήσουν άνθρωποι που εκτιμώ και ευχαριστώ βαθύτατα για την τιμή αυτή. Αν τα ως τώρα γραπτά μου ωθήσουν τον οποιονδήποτε να ενδιαφερθεί για την αγαπημένη μου αυτή τέχνη, αν θέλει ας επικοινωνήσει μαζί μου.

Μέχρι την επόμενη φορά.

Φώτης Γιάντσιος
scouterorama@gmail.com

No related posts.