Ηλίας Κυρατσούς: «Η μοτοσικλέτα δεν βολεύει τον Καραγκιοζοπαίκτη»

Δεν χωράνε τα εργαλεία του για μεταφορά.

Ο άνθρωπος πίσω από τον μπερντέ, που κάνει το κοινό του να ξεσπάει στα γέλια και να ξεχνιέται από την καθημερινότητα και τα προβλήματά του, είναι ο Ηλίας Κυρατσούς. Ο Ηλίας είναι ένα 16χρονο αγόρι το οποίο έχει χαράξει μόνος του πορεία. Ασχολείται με την παράδοση από μικρό παιδί. Επιλέγει τον «Καραγκιόζη» για να πετύχει τον στόχο του, που είναι, μέσω της παράδοσης και της ιστορίας, να προωθήσει την πρόοδο. Στο πλαίσιο αυτού του στόχου συνεργάστηκε με τον Μ.Ο.Θ (Μοτοσικλετιστικό Όμιλο Θεσσαλονίκης), για μία πρωτοποριακή και φρέσκια παράσταση με τίτλο: «Ο Καραγκιόζης μοτοσικλετιστής».

-Πώς ξεκίνησε η ενασχόληση σου με το Θέατρο Σκιών;

Οι δραστηριότητές μου έχουν να κάνουν με την παράδοση γενικότερα. Το Θέατρο Σκιών, και πιο συγκεκριμένα ο «Καραγκιόζης», είναι ένα μικρόβιο το οποίο ξετυλίγεται ακόμα και με το πιο μικρό ερέθισμα. Ξεκίνησα με κάποια παιδικά σετ από φιγούρες του εμπορίου. Ωστόσο, ενεργά ασχολούμαι από τη Γ’ Δημοτικού, όταν παρακολούθησα κάποια σεμινάρια στη Θεσσαλονίκη. Δεν με παρότρυνε κάποιος να το κάνω, ήταν κάτι που το διάλεξα μόνος μου και η οικογένεια μου με στήριξε. Από τότε και όλα τα καλοκαίρια ξεκίνησα να παίζω με τους φίλους μου, έβλεπαν εμένα πώς το έκανα και μάθαιναν και αυτοί. Όχι ότι ήξερα τότε πώς γίνεται, αλλά πειραματιζόμουν.

-Η επιλογή των σεναρίων που πρόκειται να παίξεις πως γίνεται;

Τα σενάρια που διαλέγω είναι κυρίως κλασικά. Σε αυτά προσθέτω πάντα τα δικά μου στοιχεία. Είναι μία προφορική τέχνη, η οποία δεν γίνεται να παραμένει στάσιμη. Μια παράσταση δεν μπορεί να παιχτεί με τον ίδιο τρόπο που παιζόταν το ‘70 και το ‘80 το 2019. Χρειάζεται ανανέωση.

-Η παράσταση με τίτλο «Καραγκιόζης και μοτοσικλέτα» είναι ένα κλασικό έργο;

Κάποιες φορές διασκευάζω κλασικά έργα του «Καραγκιόζη». Έτσι έγινε και με τον «Καραγκιόζη Μοτοσικλετιστή». Στη συγκεκριμένη παράσταση ένωσα έξι παραστάσεις. Πήρα στοιχεία από αυτές και έφτιαξα κάτι δικό μου. H παράσταση αυτή δεν έχει παιχτεί από άλλον Καραγκιοζοπαίκτη.

-Πώς προέκυψε η ιδέα αυτού του σεναρίου;

Η ιδέα αυτού του σεναρίου προέκυψε από μία συνάντηση με τον πρόεδρο του Μ.Ο.Θ., τον κ. Ανέστη Ευγενίδη. Ο κ. Ευγενίδης πρότεινε να κάνω μία παράσταση με τον «Καραγκιόζη» και τη μοτοσικλέτα και έτσι το βάλαμε σε εφαρμογή.

-Ποια ήταν η διαδικασία προετοιμασίας της συγκεκριμένης παράστασης;

Για την απόφαση του σεναρίου ήμασταν κάθε μέρα σε επαφή με τον πρόεδρο, για να μπορέσουμε να φτιάξουμε μία παράσταση που θα άρεσε τόσο στους μοτοσικλετιστές όσο και σε εμένα. Προσθέσαμε πράγματα στο σενάριο, τα οποία ήθελε ο Σύλλογος να αναδείξει και αστεία κοντινά στους μοτοσικλετιστές. Ήταν μία ειδική, αλλά και ιδιαίτερη συνεργασία. Η προετοιμασία της παράστασης πήρε έναν μήνα περίπου, για να ετοιμαστεί το σενάριο, αλλά και οι φιγούρες τις οποίες φτιάχνω μόνος μου. Σχέδια άλλων, αλλά δικής μου κατασκευής. Με βοήθησε ο φίλος μου, Νίκος Κούλελης, ο οποίος μου έδωσε πολλές ιδέες για αυτή την παράσταση. Ήταν μια πολύ απαιτητική παράσταση «Ο Καραγκιόζης μοτοσικλετιστής», επειδή υπήρχαν πολλές φιγούρες. Ήμασταν τρία άτομα. Εγώ, δύο βοηθοί και, σε κάποια σημεία, βοηθούσε κι ένας ακόμη Καραγκιοζοπαίκτης.

-Τα στοιχεία που ήθελε να αναδείξει ο Όμιλος ποια ήταν;

Είναι κάποιες ακριβές μάρκες μηχανών, οι οποίες χαλάνε εύκολα και γρήγορα. Στην αρχή, ήμουν λίγο αρνητικός προς την ανάδειξη τέτοιου ζητήματος, αλλά με συζήτηση έγινε κατανοητό ότι αυτό πράγματι συμβαίνει και, έτσι, δεν είχα αμφιβολία πια. Έχουν βγει και κάποια λογοπαίγνια με τις μάρκες αυτές, τα οποία εντάχθηκαν στην παράσταση και το γέλιο ήταν άφθονο.

-Με ποια πλοκή αναδείχθηκε αυτό το ζήτημα;

Ο Πασάς της περιοχής ψάχνει να βρει έναν άνθρωπο να πάει στη ζούγκλα, να πάρει την κόρη του, την όποια την έκλεψε ένας Μάο-Μάο, Ζουλού, τον οποίο τον είχε κηπουρό. Μετά από δύο χρόνια που κάθεται και κλαίει και νοσταλγεί, ο Πασάς αποφασίζει να βρει έναν άνθρωπο να πάει να φέρει την κόρη του από τη ζούγκλα. Έτσι, βρίσκει τον Καραγκιόζη. Ο Καραγκιόζης, με συνοδό του τον Μπάρμπα-Γιώργη, πάνω σε μία μηχανή, ξεκινάνε για τη ζούγκλα. Στο ταξίδι συμβαίνουν διάφορα ευτράπελα, αλλά στο τέλος καταφέρνουν να βρουν και να επιστρέψουν πίσω το κορίτσι στον πατέρα του.

-Ποιο ήταν το μήνυμα που ήθελες να δώσεις με αυτή την παράσταση;

Το μήνυμα το επιλέγει ο Καραγκιοζοπαίκτης, εκείνη τη στιγμή, ανάλογα με τις αντιδράσεις του κοινού. Υπάρχει ο βασικός κορμός και οι βασικοί διάλογοι, τους οποίους λίγο-λίγο τους μαθαίνουμε στις πρόβες, αλλά υπάρχει και το προσωπικό στοιχείο του Καραγκιοζοπαίκτη. Η παράσταση είναι 50-50.

-Είχες κάποιο άγχος για τη συγκεκριμένη παράσταση που δεν το είχες στις υπόλοιπες;

Η διαφορά αυτής της παράστασης από τις υπόλοιπες, που απευθύνονται σε κοινό ηλικίας 3 – 103 ετών, ήταν ότι απευθυνόταν σε συγκεκριμένο κοινό. Προσπάθησα πάρα πολύ να ικανοποιήσω τους μοτοσικλετιστές, να κάνω την παράσταση καθώς παιζόταν να τους αφορά ακόμα πιο πολύ. Στον «Καραγκιόζη» υπάρχει η δυνατότητα του αυτοσχεδιασμού. Επομένως παρατηρούσα αντιδράσεις και έπραττα ανάλογα. Ήθελα να έχω ένα ενεργό κοινό. Το ενδιαφέρον ήταν η αντίθεση ανάμεσα στο κοινό. Στα κλασικά αστεία του «Καραγκιόζη» γελούσαν οι δικοί μου άνθρωποι, οι φίλοι μου, οι γνωστοί μου, που είχαν έρθει να παρακολουθήσουν, ενώ στα αστεία που είχαν να κάνουν με μηχανές άκουγες το κοινό να ξεσαλώνει. Χειροκροτήματα, «κι άλλο, κι άλλο», κ.λπ. Ήταν κάτι άλλο, εξίσου εκπληκτικό.

-Πώς συνδέεις στο μυαλό σου τη μοτοσικλέτα με το Θέατρο Σκιών;

H μοτοσικλέτα έχει χρησιμοποιηθεί ως μέσο διαφήμισης παλαιότερα. Κάποιοι έβαζαν ηχείο πάνω στη μηχανή και φώναζαν «Απόψε Καραγκιόζης», ωστόσο για έναν Καραγκιοζοπαίκτη δεν είναι τόσο βολική γιατί δεν χωράνε τα εργαλεία του!

-Θα ήθελες να αποκτήσεις μοτοσυκλέτα στο μέλλον;

Ναι θα ήθελα, αλλά έχω άλλο πάθος. Οι μηχανόβιοι έχουν πάθος για τη μηχανή, το δικό μου πάθος είναι ο «Καραγκιόζης». Όταν παίζω, ξεχνάω τα πάντα, ξεχνάω ποιος είμαι και δίνομαι εκεί.

_______

Ευχαριστώ πολύ τον Ηλία Κυρατσούς για την όμορφη κουβέντα που είχαμε!

No related posts.