Ο Λάμπρος Φισφής στο εΜΜΕίς

Αστείος. Οξυδερκής. Ετοιμόλογος. Αυτά είναι μόνο τρία από τα επίθετα που μου έρχονται στο μυαλό για τον Λάμπρο Φισφή. Θα μπορούσα, επίσης, να πω ότι είναι ένας από τους καλύτερους κωμικούς στην Ελλάδα, αλλά αυτό είναι κάτι που αν το διαβάσει, πιθανότατα να μην το δεχτεί και να κάνει πλάκα, ακριβώς όπως στη συνέντευξη που ακολουθεί…

-Η παρουσία σου στα social media ήταν ιδιαίτερα ενεργή τους περασμένους μήνες. Κι έχω να σου πω ότι εμείς την «καταβρήκαμε» στην καραντίνα με το “Big Talk”. Νομίζω ότι είστε πέντε τελείως διαφορετικά άτομα, ως προσωπικότητες, και γι’ αυτό έχετε δέσει και τόσο μεταξύ σας…

Λατρεύω αυτές τις ερωτήσεις που δεν είναι ερωτήσεις. Είναι σαν τις εκθέσεις, που μας δίνανε ένα απόσπασμα και μετά λέγανε «σχολιάστε» (γέλια). Πάμε να σχολιάσω λοιπόν… Ναι, μέσα στην καραντίνα αποφασίσαμε με τα παιδιά να ξεκινήσουμε ένα “Big Talk”, μέσω Ζoom, το οποίο έβγαινε live στο Youtube. Η σκέψη ήταν να φτιάξουμε μία παρέα στο Internet, καθότι κανείς δεν μπορούσε να βρεθεί με κανέναν. Όντως, είμαστε πολύ διαφορετικοί άνθρωποι μεταξύ μας, αλλά σίγουρα έχουμε την κοινή γλώσσα της κωμωδίας που μας ενώνει!

-Για το καλοκαίρι; Έχεις προγραμματισμένο τίποτα;

Ελάχιστα πράγματα. Θα είναι ένα δύσκολο καλοκαίρι. Προσπαθώ να εστιάσω σε γράψιμο και να ετοιμαστώ για τον χειμώνα. Ώστε, όταν έρθει το επόμενο lockdown, να ακυρώσω ότι έχω σχεδιάσει και πάλι (γέλια)!

-Είσαι, κατά γενική ομολογία, ένας από τους καλύτερους κωμικούς στην Ελλάδα, τα τελευταία χρόνια. Νιώθεις ως τέτοιος;

Άλλη μία τέλεια ερώτηση! Ότι ας πούμε υπάρχει περίπτωση να απαντήσω «ναι». Πόσο τέλειο θα ήταν; -Νιώθεις ότι είσαι ένας από τους καλύτερους κωμικούς στην Ελλάδα; -Εεεε, προφανώς! Πάμε να δώσω τώρα τη σωστή απάντηση… Γενικά, ο καθένας έχει το δικό του γούστο στην κωμωδία. Κάποιοι μπορεί να γελάνε με την κωμωδία μου και κάποιοι μπορεί να μην με αντέχουν. Δεν θεωρώ ότι στέκει ο όρος «ο καλύτερος κωμικός», καθότι η κωμωδία είναι πολύ προσωπική υπόθεση.

-Θα ήθελα να μου περιγράψεις λίγο τη διαδικασία που γράφεις τα κείμενά σου. Γράφεις όποτε σου έρθει η έμπνευση ή, ουσιαστικά, την προκαλείς, γιατί έχει έρθει η ώρα και πρέπει να γράψεις καινούργιο κείμενο;

Κρατάω σημειώσεις πάντα. Και όταν μου έρθει μια ιδέα, προσπαθώ να την αναπτύξω. Αλλά τα τελευταία χρόνια γράφω τις παραστάσεις μου stand-up comedy μέσα σε ένα συγκεκριμένο χρονικό διάστημα που αφιερώνω αποκλειστικά σε αυτό! Παίρνω ένα δίμηνο, που κάθε μέρα, για οχτώ ώρες, απλά γράφω. Είτε έχω έμπνευση είτε όχι. Για αυτό άλλωστε είμαι και ένας από τους καλύτερους κωμικούς στην Ελλάδα (γέλια).

-Βλέποντας παραστάσεις σου (live και στο Youtube) και έχοντας παρακολουθήσει πολλές ώρες “Big Talk”, αλλά και «Κάψε το Σενάριο», κατά τη δική μου κρίση, κινείσαι, συχνά, στα όρια της πολιτικής ορθότητας…

Στο κομμάτι του stand-up comedy είμαι από τους πιο politically correct κωμικούς. Στο «Κάψε το Σενάριο» παίζουμε με βάση τις προτάσεις του κοινού και δημιουργούμε φανταστικά και κάπως σουρεάλ σκηνικά, που, ακόμα και αν δεν πατάνε 100% στις γραμμές της πολιτικής ορθότητας, θεωρώ ότι δεν ενοχλούν. Στο “Big Talk”, από την άλλη, γίνεται μία συζήτηση σε επίπεδο χαβαλέ. Γενικά ένα σημαντικό κομμάτι της πολιτικής ορθότητας είναι το αν καταλαβαίνει το κοινό το πλαίσιο που λέγονται κάποια πράγματα και την πρόθεση του κωμικού. Το δικό μας κοινό, πιστεύω ότι, ξέρει ότι ακόμα και αν κάτι δεν είναι εντελώς politically corrrect, αυτό δεν γίνεται με πρόθεση να προσβάλει και, συνεπώς, δεν παρεξηγείται και γελάει.

-Έχοντας ζήσει πολλά χρόνια στην Ολλανδία, πιστεύεις ότι θα μπορούσες να είσαι stand-up comedian στην Ολλανδία (δεν αναφέρομαι, προφανώς, στο ζήτημα της γλώσσας – ας πάρουμε ως δεδομένο ότι μιλάς άπταιστα τα Ολλανδικά);

Θα μπορούσα, αλλά όχι τόσο πετυχημένα όσο στην Ελλάδα. Η γλώσσα είναι, πάντα, ένα θέμα, αλλά ένα μεγαλύτερο είναι η κοινή κουλτούρα και το χιούμορ κάθε λαού. Είναι μία άλλη γλώσσα που πρέπει να μάθεις και είναι αρκετά πιο δύσκολη από τα Ολλανδικά αυτά-καθαυτά. Και τα Ολλανδικά είναι πολύ δύσκολη γλώσσα. Έχει πέντε κανόνες, αλλά κάθε κανόνας έχει εκατό εξαιρέσεις.

-Είσαι ναυαγός σε ένα απομονωμένο ξερονήσι, με τον Ζήση Ρούμπο και τον Δημήτρη Μακαλιά. Συναντάς ένα τζίνι, το ελευθερώνεις και σου δίνει μία βάρκα να επιστρέψεις στον πολιτισμό, αλλά στη βάρκα αυτή χωράνε μόνο δύο άτομα. Ποιον από τους άλλους δύο θα έπαιρνες μαζί σου, ποιον θα άφηνες πίσω και γιατί;

Τζίνι που σου δίνει βάρκα; Τι τζίνι είναι αυτό; Γιατί δεν δίνει ευχή; Το ελευθέρωσα και εκείνο απλά μου δίνει μία βάρκα; Και ούτε καν μία βάρκα που να χωράει τρία άτομα; Μία που παίρνει μάξιμουμ δύο; Νομίζω ότι η υπόθεσή σου μπάζει. Όπως λογικά θα μπάζει και η βάρκα από το μούφα τζίνι (γέλια).

_______

Κυρίες και κύριοι, χωρίς περαιτέρω σχόλιο, αυτός είναι ο Λάμπρος Φισφής! Κι εγώ τον ευχαριστώ πολύ για την κουβέντα που είχαμε!

No related posts.