Eurovision 2020: Μία βραδιά διαφορετική από τις άλλες

Κάθε χρόνο στα μέσα περίπου του Μάη πραγματοποιείται η Eurovision, ο μεγαλύτερος μουσικός διαγωνισμός της Ευρώπης, που δημιουργήθηκε με στόχο την ένωση και την ανταλλαγή κουλτούρας ανάμεσα στα κράτη-μέλη της.

Αποστολές από τις περισσότερες χώρες της Ευρώπης, με διάφορα σκηνικά και είδη τραγουδιών, θα περίμεναν υπομονετικά να έρθει η σειρά τους τόσο για τις πρόβες στο εκθεσιακό κέντρο “Rotterdam Ahoy”, της ομώνυμης ολλανδικής πόλης όσο και για την πολυπόθητη παρουσίαση του κομματιού τους, τηλεοπτικά, σχεδόν σε όλον τον κόσμο. Όλοι οι υποστηρικτές του διαγωνισμού θα είχαν και φέτος την ευκαιρία για συνάθροιση με φίλους, ώστε να παρακολουθήσουν και να σχολιάσουν τον διαγωνισμό, τρώγοντας πίτσα, και όλοι θα περίμεναν να μάθουν σε ποια πόλη της Ευρώπης θα έκαναν αστεία και όνειρα ότι θα μπορούσαν να την επισκεφτούν του χρόνου με αφορμή τον διαγωνισμό.

Όμως, το 2020, για πρώτη φορά στην ιστορία, του διαγωνισμού κάτι τέτοιο δεν συνέβη. Όπως όλα, έτσι και ο διαγωνισμός αναβλήθηκε για το 2021, με τους ιθύνοντες να προσπαθούν να βρουν λύση για τη διεξαγωγή του ήδη από τα τέλη Μάρτιου. Τα σενάρια ήταν πολλά. Κάποια ήθελαν την διεξαγωγή του χωρίς κοινό, έχοντας μόνο την τηλεοπτική προβολή. Όμως, το γενικό lockdown και οι απαγορεύσεις πτήσεων ανά την υφήλιο οδήγησαν σε ναυάγιο του σχεδίου. Οι υπεύθυνοι δεν ήθελαν να το βάλουν κάτω και προσπαθούσαν να βρουν τρόπο για να χαρίσουν στο κοινό του διαγωνισμού αυτό που επιθυμούσε, μία βραδιά αφιερωμένη στην Eurovision. Έτσι, η λύση ήταν να παρουσιαστούν μέσα σε ένα δίωρο και οι 41 συμμετοχές του διαγωνισμού, στη θέση του τελικού του Σαββάτου 16 Μαΐου.

Τελικά, με εικόνα από το στούντιο “Media Park” του Hilversum της Ολλανδίας και όχι το “Ahoy” του Ρότερνταμ, καθώς αυτό μετατράπηκε σε νοσοκομείο για την καταπολέμηση του COVID-19, και με ήχο από τη Μαρία Κοζάκου από το Ταλίν της Εσθονίας, όπου και αποκλείστηκε λόγω κορωνοϊού, παρουσιάστηκαν τα φετινά τραγούδια του διαγωνισμού. Σύνθημα ήταν το ‘Europe shine a light’ και όχι το ‘Open up’, που είχε αποφασιστεί για τον φετινό διαγωνισμό, και, έτσι, εκείνο το βράδυ παρακολουθήσαμε μια διαφορετική Eurovision, που έμεινε στην ιστορία.

Κάθε χώρα παρουσίασε μέσα σε ένα λεπτό και δέκα δευτερόλεπτα ένα μέρος του τραγουδιού, καθώς και τον εκπρόσωπό της να δίνει ευχές για γρήγορη επιστροφή στην κανονικότητα. Στο δίωρο αυτό σόου εμφανίστηκαν και παλιοί γνώριμοι του διαγωνισμού, όπως ο Måns Zelmerlöw, που ερμήνευσε το νικητήριο τραγούδι του, “Heroes”, σε μία ακουστική εκδοχή, ως ευχαριστώ στο ιατρικό και νοσηλευτικό προσωπικό για την υπεράνθρωπη προσφορά τους για την καταπολέμηση του COVID-19, αλλά και άλλοι καλλιτέχνες, όπως η Marija Šerifović, η οποία ερμήνευσε το “Molitva”, μέσα από τους άδειους δρόμους της Σερβίας, ο John Logan, ερμηνεύοντας το “What’s another year”, o Sergey Lazarev, ο Alexader Rybak, αλλά και η δική μας, Έλενα Παπαρίζου, που μέσα από ένα μικρό βίντεο είπε τι έκανε στη διάρκεια της καραντίνας, στέλνοντας ευχές. Ακόμη, οι φετινοί συμμετέχοντες ερμήνευσαν όλοι μαζί το “Love shine a light”, το νικητήριο τραγούδι του Ηνωμένου Βασιλείου του 1997, που αποτέλεσε και έμπνευση του φετινού συνθήματος για τη συγκεκριμένη εκπομπή. Κλείνοντας το σόου, ανακοινώθηκε από τους παρουσιαστές ότι ο διαγωνισμός θα πραγματοποιηθεί εκ νέου το 2021 στο Ρότερνταμ με σύνθημα “Open Up” και, έπειτα, επιβεβαιώθηκε ότι 18 από τις 41 χώρες θα παρουσιαστούν του χρόνου με τον ίδιο εκπρόσωπο.

Η αίσθηση που άφησε αυτή η εκπομπή δεν ήταν η ίδια με τις άλλες. Δεν έκρυβε χαρά ή λύπη για τον νικητή και τη θέση της χώρας μας στον διαγωνισμό. Δεν υπήρχαν την επόμενη μέρα συνεντεύξεις ή άρθρα από τους απεσταλμένους στο Ρότερνταμ, για να μας μεταφέρουν την αίσθηση της αρένας. Αντιθέτως, ήταν μία εκπομπή που δεν έκρυψε την επίδραση του κορωνοϊού και, σχεδόν, σε κάθε σημείο θύμιζε την κατάσταση στην οποία βρίσκεται ο πλανήτης, αυτήν την στιγμή, και πως ενωμένοι όλοι μαζί θα νικήσουμε αυτήν τη νέα ασθένεια. Μία εκπομπή που σε όλη σχεδόν την διάρκεια της αναφερόταν στη θλίψη που έχει δημιουργήσει αυτός ο ιός στον κόσμο, αλλά και στην ελπίδα ότι η ανθρωπότητα θα βρει τρόπο να το νικήσει όλο αυτό.

Οι γνώμες των fans για το σόου αυτό ήταν πολλές. Άλλοι ήθελαν να δουν κάτι παραπάνω, που θα τους έβγαζε από τη λύπη των ημερών αυτών, χαρίζοντάς τους ένα ταξίδι μέσα από τη μουσική. Άλλοι ήταν χαρούμενοι που έστω και με κάποιον τρόπο μπόρεσαν να παρακολουθήσουν την αγαπημένη τους συνήθεια. Το κοινό τους στοιχείο ήταν ότι παρακολούθησαν ένα δίωρο πρόγραμμα που τους θύμισε ότι όλοι μαζί, ενωμένοι, θα νικήσουμε αυτήν την ασθένεια και πως η μουσική πάντα θα μας αλλάζει τη διάθεση, ακόμα και στις πιο δύσκολες στιγμές.

No related posts.