Τίποτα δεν τελειώνει εδώ!

«Αύριο η θερμοκρασία θα είναι τρεις βαθμούς χαμηλότερη στην περιοχή σας». «Και γιατί να μας νοιάζει άλλωστε; Μήπως θα βγούμε»; σκέφτεσαι.

«Καληνύχτα ♥»! Αυτό όντως σε νοιάζει. Ένα χαμόγελο σχηματίζεται στα χείλη σου και κλείνεις το πορτατίφ. Όμορφες σκέψεις σε συντροφεύουν μέχρι να παραδοθείς στις αγκάλες του Μορφέα.

«Καλημέρα ♥», διαβάζεις και το χαμόγελό σου αγκαλιάζει το πρόσωπό σου. Δεν θα είναι μία διαφορετική μέρα, αλλά αυτή η ευχή με το συνοδευτικό της ίσως την κάνουν λίγο πιο ενδιαφέρουσα. Σηκώνεσαι, λοιπόν, και σκέφτεσαι αυτά τα ίδια που πρέπει να κάνεις και αν τα κάνεις, θα είναι μία κουραστική επανάληψη και αν δεν τα κάνεις, θα είναι μία ασυνεπής συμπεριφορά στη γραμμή που έχει χαράξει τόσο βαθιά η ρουτίνα.

«Τι κάνεις; ♥». Και δεν έχει σημασία η απάντηση, αλλά η ερώτηση και η έγνοια που κρύβει αυτή, η σκέψη που την τυλίγει, το συναίσθημα που τη διαποτίζει, και μαζί μ’ αυτή και όλα τα κύτταρά σου. Γιατί πάντοτε η ερώτηση είναι το μέτρο για όλα, ενώ η απάντηση υπολείπεται σαν κάτι που έρχεται να σφραγίζει αυτό που νιώθεις, όταν ρωτάς.

«Θυμάσαι εκείνη τη μέρα που… ♥» και η κοινή ανάμνηση έρχεται να καλύψει το κενό της απόστασης, να ζεστάνει τη στιγμή, να γλυκάνει την απουσία, να μεγαλώσει την προσμονή της αντάμωσης, που μοιάζει μακρινή αλλά τόσο επιθυμητή.

«♥♥♥» κοιτάς και χαμογελάς, γιατί λες απλά με θυμήθηκε και γιατί όχι ίσως σκέφτηκε πως είμαστε μαζί οπουδήποτε οποτεδήποτε χωρίς χωρικούς και χρονικούς περιορισμούς, χωρίς πρέπει και δεν πρέπει, χωρίς σημεία στίξης, παρά μόνο αυτό το σύμβολο που χωρά μέσα του όσα δεν γράφονται αλλά βιώνονται.

«Μου λείπεις ♥», δυο λέξεις που μπορούν να σε κάνουν να νιώσεις μέσα σε μερικά δευτερόλεπτα δεκάδες συναισθήματα να πλημμυρίζουν το νου, την ψυχή και το σώμα σου, συναισθήματα που αγγίζουν τα όρια της χαράς και της λύπης, συναισθήματα που σε φτάνουν στα όρια για να κάνεις όσα δεν τόλμησες ποτέ έως τότε, συναισθήματα και σκέψεις που το βότσαλο αυτό έφερε στην επιφάνεια, ταράζοντας την βυθισμένη σε λήθαργο ζωή σου…

…και μέσα σε όλα αυτά, πάντα σε όλα αυτά… μια καρδούλα, «♥», που κάνει το μυαλό σου να ταξιδεύει, την ψυχή σου να γαληνεύει, τη γραμμή των χειλιών σου να χάνει τη συνήθη αυστηρότητά της και να κυματίζει ελεύθερη, άγνωστο σε ποιες θάλασσες…

«Τόσα πολλά μπορεί να κάνει μία καρδούλα ♥ που έρχεται;», αναρωτιέσαι και σου φαίνεται αστείο και τραγικό μαζί πως κρέμεσαι από τα φύλλα της. «Και αν σταματήσει κάποια μέρα να έρχεται;», σκέφτεσαι και ξαφνικά συννεφιάζεις. Η καρδούλα ♥ έρχεται και απαντά μόνη της: «τίποτα δεν τελειώνει εδώ! ♥».

«Να με ονειρευτείς! Καληνύχτα ♥».

No related posts.