Αυτά που πρέπει να μας μείνουν!

Ο εχθρός είναι κοινός, πανανθρώπινος και, για πρώτη φορά (τουλάχιστον όσο πολλοί από εμάς γνωρίζουμε και μπορούμε να θυμηθούμε), όλος ο πλανήτης αντιμετωπίζει το ίδιο πρόβλημα.

Ο κορωνοϊός μπήκε, σταδιακά, στις ζωές περίπου 2.5 δισεκατομμυρίων ανθρώπων. Ζωές που, ουσιαστικά, σταμάτησαν στα τέλη του περασμένου Φεβρουαρίου (στην Κίνα από λίγο πιο πριν) και, από εκείνο το σημείο και έπειτα, είναι σαν να έχουμε μπει σε μία παράλληλη με τη γη τροχιά, ή ακόμα… χειρότερα να μας έχουν εξαναγκάσει να παίζουμε σε ένα περίεργο ριάλιτι επιβίωσης!

ΟΚ, ας είμαστε ειλικρινείς, πρώτα απ’ όλα με τους εαυτούς μας, δεν μας έχουν ζητήσει τίποτα το δύσκολο ή το ακατόρθωτο! Πρέπει, απλά, να κάτσουμε σπίτι, και να κάνουμε υπομονή αφήνοντας τον χρόνο να κάνει τη δική του δουλειά, περνώντας και παίρνοντας μαζί του και τον Covid-19 με τις άσχημες επιπτώσεις του. Ευκαιρία, μάλιστα, για κάποιους να πατήσουν κι ένα “pause” στη ζωή τους, να ξεκουραστούν και γιατί όχι να αδειάσουν το μυαλό τους από τα περιττά άγχη της καθημερινότητας και να γεμίσουν τις μπαταρίες τους. Από την άλλη, βέβαια, υπάρχουν και αυτοί που, έτσι κι αλλιώς, ήταν συνηθισμένοι να δουλεύουν από το σπίτι (ή στο σπίτι) και, δη, πολλές ώρες την ημέρα, οπότε η καθημερινότητά τους δεν έχει πολυαλλάξει.

Εντάξει, οι συνθήκες είναι, όντως, ειδικές και κάθε συναίσθημα, αυτήν την περίοδο, είναι λογικό. Νιώθουν, ακόμη και οι φύσει σπιτόγατοι, μία αίσθηση ανελευθερίας, συχνά τους λείπουν τα αγαπημένα τους πρόσωπα (φίλοι, συγγενείς, σύντροφοι) και πράγματα που θα μπορούσαν να κάνουν. Γιατί το να είσαι σπιτόγατος δεν σημαίνει απαραίτητα ότι περνάς όλη την ημέρα μέσα στους τέσσερις τοίχους ενός σπιτιού και, σε κάθε περίπτωση, είναι εκνευριστικό να ξέρεις ότι δεν μπορείς να κάνεις όλα αυτά που θες. Και, φυσικά, υπάρχουν και αυτοί που είναι στην «καραντίνα» τους με παρέα και ζουν δύσκολες ή και άσχημες καταστάσεις. Για τους τελευταίους, ευτυχώς, το κράτος έχει προνοήσει ώστε να υπάρχουν γραμμές υποστήριξης με ειδικούς που δίνουν τις συμβουλές τους.

Ανεξάρτητα, όμως, από τις παραπάνω σκέψεις, που αυτονόητα μπορεί όλες να γυροφέρνουν, μέσα σε μία μέρα, σε ένα ανθρώπινο μυαλό, αξίζει και πάλι να τονιστεί ότι σύμπασα η ανθρωπότητα, σε παγκόσμιο επίπεδο, βιώνει ακριβώς το ίδιο πράγμα! Έχει αποδειχθεί περίτρανα ότι όλοι μας, ανεξαρτήτως κοινωνικής τάξης, θρησκείας, χρώματος του δέρματος ή σεξουαλικών προτιμήσεων, είμαστε πολύ μικροί και λίγοι μπροστά στις ορέξεις της φύσης!

Και αυτό ακριβώς είναι το ένα από τα δύο μαθήματα που οφείλουμε στους εαυτούς μας να πάρουμε από την όλη κατάσταση. Να αφήσουμε πίσω μας τους ηλίθιους διχασμούς και, όταν με το καλό τελειώσει αυτή η παράνοια, ενωμένοι να πορευτούμε προς το φως! Το δεύτερο μάθημα είναι πιο εσωτερικό και αφορά την ενδοσκοπική αναζήτηση του καθενός ξεχωριστά, για το αν και πόσο είναι πραγματικά ευτυχισμένος με τη ζωή που έχει δημιουργήσει και ζει…

No related posts.