Ο Ιδεοκλόπος

Τον παρακολουθούσα. Σαν φίλος του στα κοινωνικά δίκτυα σημείωνα τις κοινοποιήσεις τοποθεσίας, αποθήκευα φωτογραφίες και διάβαζα τα κείμενα του. Τα δημοσίευε μετά την επιτυχία σε διαγωνισμούς. Είχα καταλήξει σε ετυμηγορία: ο τύπος ήταν Ιδεοκλόπος. Κατέγραφε τις ιδέες που απλόχερα του έδιναν οι συμμαθητές του. Έφευγε από τα σεμινάρια δημιουργικής γραφής κατάφορτος με λάφυρα. Τα θύματα κατέθεταν ανυποψίαστα τις ιστορίες τους και τις αποθησαύριζε, κοσκινίζοντας για ψήγματα χρυσού. Την επόμενη μέρα τις δημοσίευε ακόμη και ατόφιες. Η πρώτη του συλλογή διηγημάτων ήταν μία ανθολογία των ιδεών τους. Στην παρουσίαση πήγαμε όλοι. Όταν ο ψίθυρος έγινε βουητό, κάποιος φώναξε:

– Δεν έχεις γράψει λέξη μόνος σου.

Αυτή την ιστορία πρόλαβα και την έγραψα εγώ. Αυτός είναι ο δικός μου τρόπος να γράφω ιστορίες.

Related posts:

  1. Εμείς ολιγωρήσαμε
  2. Χρωματιστός καθησυχασμός
  3. Κλωνοποιείται ο έρωτας;
  4. Η τελευταία νύχτα
  5. Να με φωνάζετε «Ατυχία»
  6. Το νήμα της ζωής μας
  7. Leap of faith
  8. Ημέρα Νο «Άγνωστο»