Σίμος Ιωαννίδης: Ο Διευθυντής Ορχήστρας της “La Traviata” απαντά στις ερωτήσεις μας

Ο Σίμος Ιωαννίδης, ενώ διευθύνει την ορχήστρα

Συναντήσαμε τον Σίμο Ιωαννίδη λίγες ώρες πριν την πρώτη του εμφάνιση ως Διευθυντής Ορχήστρας στο ελληνικό κοινό στην Όπερα « La Traviata » του Giuseppe Verdi. Πολύ ευγενικός και με χαλαρή διάθεση μας μίλησε για τη ζωή και την καριέρα του.

-Γεννηθήκατε και μεγαλώσατε στη Θεσσαλονίκη. Εδώ κάνατε τα πρώτα σας βήματα στη μουσική;

Έχω σπουδάσει πιάνο και βιολί στο Κρατικό Ωδείο και μετά έφυγα στο εξωτερικό, στη Γερμανία.

-Είναι η πρώτη σας φορά που διευθύνεται έργο στην Ελλάδα;

Ναι, είναι η πρώτη φορά. Πρώτη φορά που διευθύνω ο,τιδήποτε στην Ελλάδα. Είναι η πρώτη φορά που έχω την τιμή.

-Τι σας έκανε να επιλέξετε το επάγγελμα του Διευθυντή Ορχήστρας;

Επειδή κατείχα δύο όργανα που είναι βασικά για ένα μαέστρο. Ειδικά στη Γερμανία πρέπει να ξεκινήσει κανείς ως βοηθός, χρειάζεται να διαβάζεις την παρτιτούρα και να παίζεις με άνεση το πιάνο. Επιπλέον κατείχα ένα όργανο που είναι βασικό για ορχήστρα, όπως το βιολί και είχα μια σχετική ευκολία στην κίνηση, που πιστεύω ότι είναι βασική. Μέχρι στιγμής δεν έχει αποδειχθεί λανθασμένη επιλογή να σπουδάσω Διευθυντής Ορχήστρας.

-Στην όπερα της Θεσσαλονίκης σας δίνεται η ευκαιρία να διευθύνετε ένα από τα σημαντικότερα έργα. Τι είναι αυτό που το κάνει να ξεχωρίζει και να έχει τόσο μεγάλη επιτυχία;

Από τις πρόβες για την "La Traviata"

Είναι ένας πολύ ώριμος Verdi με έντονη κοινωνική συνείδηση. Χτυπάει ένα στίγμα της εποχής, το θέμα της φυματίωσης, είναι κάτι σας το AIDS στο δικό μας κόσμο και έχει ένα εξαιρετικά ενδιαφέρον λιμπρέτο. Είναι συνδυασμός ενός Verdi που είναι πολύ ώριμος στα μουσικά πράγματα και που μπόρεσε μαζί με τον Πιάβε να κάνει ένα τόσο καλό λιμπρέτο, με κεντρικό θέμα ως τρίτο παράγοντα φυσικά, το έργο «Η Κυρία με τις καμέλιες», του Αλέξανδρου Δουμά του νεότερου, το οποίο βασίζεται σε μια πραγματική ιστορία. Είναι δηλαδή ένα ενδιαφέρον θέμα με μια πολύ καλή μουσική και ένα πολύ προσεγμένο λιμπρέτο, πιστεύω ότι αυτό είναι η συνταγή της επιτυχίας.

-Με τη δική σας διεύθυνση, όμως, τι είναι αυτό που θέλετε να περάσετε μέσα από το έργο;

Δεν είναι μόνο το συγκεκριμένο έργο, είναι μια γενική φιλοσοφία που έχω. Αυτό που θέλω είναι να επικοινωνήσω με τον κόσμο, πρώτα, όμως, επικοινωνώντας με τους μουσικούς και τους τραγουδιστές. Όπως έχει εξελιχθεί η συνεργασία με τη Δημοτική Ορχήστρα και με τα παιδιά της χορωδίας και τους σολίστες, αυτό το πράγμα περνάει, αγγίζει τον κόσμο κάτω. Το θέμα δεν είναι να γίνει μια παράσταση που θα είναι άψογη καλλιτεχνικά αλλά να υπάρχει μια επικοινωνία. Ο άνθρωπος που θα φύγει από την όπερα να τον έχει αγγίξει κάτι, να έχουμε κάνει ένα διάλογο χωρίς να χρησιμοποιήσουμε τη γλώσσα μας, απλά με τις δυνατότητες που δίνει η μουσική να επικοινωνούμε με τον κόσμο, άσχετα με την κουλτούρα και τη γλώσσα που κατέχει ο καθένας.

-Με τα δεδομένα που υπάρχουν στην Ελλάδα και συγκεκριμένα στη Θεσσαλονίκη, που ο κόσμος δεν είναι εκπαιδευμένος στην όπερα, τι απήχηση πιστεύετε ότι θα έχει μια τέτοιου είδους παράσταση στο κοινό;

Από τις πρόβες για την "La Traviata"

Με μεγάλη χαρά διαπίστωσα ότι η όπερα στη Θεσσαλονίκη και ιδίως η τελευταία Διεύθυνση με τις προσπάθειες που έχει κάνει, με τα έργα που έχει ανεβάσει και με τον τρόπο που τα έχει ανεβάσει, έχει δημιουργήσει ένα κοινό στη Θεσσαλονίκη. Μου μιλάνε για παραστάσεις οι οποίες πηγαίνουν πολύ καλά και όχι μόνο η Traviata, η Παλιάτσικο, η AIDA , μιλάμε για επιτυχίες που δε θα τις φανταζόμουν εγώ. Υπάρχει δηλαδή ένας κόσμος ο οποίος ενδιαφέρεται, πηγαίνει στην Όπερα και ξαναπηγαίνει. Μην ξεχνάμε ότι δεν έχουμε το πολύ μεγάλο κοινό στη Θεσσαλονίκη, μιλάμε για μία πόλη δύο εκατομμυρίων.

-Εσείς ζείτε και εργάζεστε στο εξωτερικό, με βάση τα δεδομένα που υπάρχουν στην Ελλάδα, όσον αφορά στο επάγγελμά σας που είναι πολύ δύσκολο να ανοίξουν πόρτες, σκέφτεστε να γυρίσετε πίσω;

Να γυρίσω πίσω μόνιμα, όχι. Αυτό που με ενδιαφέρει είναι να μπορώ να επισκέπτομαι την Ελλάδα, να κάνω καλλιτεχνικά, ενδιαφέροντα πράγματα στην Ελλάδα, αλλά επειδή ζω και στο Βερολίνο, που είναι μια ιδιαίτερα ενδιαφέρουσα πόλη, μου είναι δύσκολο να φανταστώ ότι θα υπάρξει μια πρόταση τόσο δελεαστική ώστε καλλιτεχνικά να με καλύψει και να καλύψει την ποιότητα ζωής που απουσιάζει στην Ελλάδα.

-Κάτι ακόμα, για τους νέους που έχουν το ίδιο ταλέντο με σας, τις ίδιες φιλοδοξίες, πιστεύετε ότι στην Ελλάδα υπάρχουν προοπτικές ώστε τα επαγγέλματα αυτά να έχουν μεγαλύτερη αναγνώριση εδώ και να μην χρειάζεται αυτοί οι νέοι να φύγουν στο εξωτερικό, όπως εσείς;

Γίνεται μία προσπάθεια και από το Πανεπιστήμιο εδώ, έχουν δημιουργηθεί Τμήματα Μουσικής. Γιατί μέχρι στιγμής η μουσική είναι ακόμη αδιαβάθμιτη στην Ελλάδα, δεν υπάρχει δηλαδή κατώτερη, μέση και ανώτερη Παιδεία. Πιστεύω ότι κάποια στιγμή θα φτάσουμε στο επίπεδο να έχουμε μια Ακαδημία στην Ελλάδα, όπως είναι και στο εξωτερικό, τουλάχιστον οργανικά. Αλλά δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι υπάρχει μία τεράστια παράδοση στο εξωτερικό, δε μπορεί κάποιος που θέλει να σπουδάσει σοβαρά να το αποφύγει. Ό,τι και να κάνουμε στην Ελλάδα, πιστεύω ότι θα υπάρχει πάντα -και είναι καλό αυτό- κάτι παραπάνω να κερδίσουμε από το εξωτερικό.

Το κοινό της Βόρειας Ελλάδας είχε τη δυνατότητα να απολαύσει το Σίμο Ιωαννίδη σε δύο από τις έξι παραστάσεις της όπερας La Traviata, η οποία γνώρισε μεγάλη επιτυχία και άφησε τις καλύτερες εντυπώσεις.

Έφη Βότσου
e.votsou@hotmail.com
Αναστασία Σπύρτου
Παναγιώτα Τολίκα

No related posts.