Απών και Παρών

Η παρουσία σου σαν ήχος από μήνυμα της Πολιτικής Προστασίας στην καρδιά μου. Μάλλον είναι σοβαρά τα πράγματα. Το διάγγελμα έχει σπείρει πανικό, αλλά εγώ θα είμαι μαζί σου και δεν βλέπω τίποτε άλλο.

Ημέρα 1η
Αναστενάζω μόνο για να σου τραβάω την προσοχή.

Ημέρα 2η
Ξύπνησα νωρίτερα για να σε βλέπω όταν κοιμάσαι. Όλος ο χρόνος μου δικός σου.

Ημέρα 3η
Σκεφτόμουν κάποια πράγματα που θέλω να δοκιμάσω. Και σε όλα θέλω να σε εντυπωσιάσω. Σου μαγείρεψα, σε ζωγράφισα και έμαθα τη γλώσσα από τον αγαπημένο σου προορισμό. Φωτογράφισα την αυλή και τα γατιά που τόσο σου αρέσουν.

Ημέρα 4η
Εσύ. Η συντροφιά μου στο κόκκινο φιλί του.

Ημέρα 5η
Κοιμόμαστε αργά και ξυπνάμε αργά.
Τι να το κάνω το φως της μέρας άμα ο ήλιος ανατέλλει από τις κόρες των ματιών σου.
Τρώμε πολύ και δεν περπατάμε καθόλου.

Ημέρα 6η
Μίλησες για τις κακές συνήθειες που αποκτήσαμε μέσα σε λίγες μέρες. Πάντα ήσουν προγραμματισμένος. Το ξανασκέφτηκες. Το κατάλαβα.

Ημέρα 7η
Ας μιλήσουμε για τα όνειρα που χάθηκαν.

Ημέρα 8η
Ξέχασες την οδοντόβουρτσα σου.

Ημέρα 9η
Μυρίζω εσύ.
Περιοριστικά μέτρα. Απαγόρευση κυκλοφορίας.

Ημέρα 10η
Αλήθεια, παύουν οι ερωτευμένοι να κυκλοφορούν; «Το μυαλό τους αληταριό που όλο δραπετεύει».

Ημέρα 11η
Είσαι η άσκοπη μετακίνηση μου μέσα στην πόλη.

Ημέρα 12η
Μου λείπεις ήδη.

Ημέρα 13η
Θέλω να γκρινίαξω λίγο που είμαι σπίτι και όχι σε κάποιο παλιό σινεμά μαζί σου. Θέλω να γκρινιάζω που δεν μπορείς να με αγγίξεις. Λιγάκι μόνο. Με ξέρεις. Πάντα θέλω και άλλο. Πάντα ανικανοποίητη με όσα μου χαρίζονται.

Ημέρα 14η
Έπρεπε να σε είχα φιλήσει περισσότερο.

Ημέρα 15η
Με σκέφτεσαι όσο εγώ;

Ημέρα 16η
Ήθελα απόψε να πάμε σινεμά. Σε κάθε γωνία του σπιτιού είσαι εσύ και δεν αντέχω. Διάλεξα μια ταινία από τα Top10 του Netflix. Ξάπλωσα και κοιμήθηκα.

Ημέρα 17η
Γυμναστική. Ταινίες. Βιβλία. Σκίτσα. Μαγειρική.
Μέρα γεμάτη. Το κενό τεράστιο.

Ημέρα 18η
Τελικά και από την καραντίνα μπορεί κάποιος να αρρωστήσει. Εγώ από την έλλειψη σου και εσύ από την υπερβολική μου δόση. Δεν θα μας σκότωνε η υπερβολική δόση. Για λίγο θα ήταν μα φοβήθηκες. Φοβήθηκες ότι οι τέσσερις αυτοί τοίχοι θα σε έφερναν αντιμέτωπο με εσένα.

Ημέρα 19η
Δεν ήθελες να ρίξεις τις άμυνές σου και να γαντζωθείς πάνω μου. Δεν θέλησες να ερωτευτούμε ξανά. Προτίμησες να σκοτωθείς για να γλυτώσεις από τον εαυτό σου.

Ημέρα 20η
Δεν θυμάσαι που είπαμε «Ή και οι δυο μας ή κανείς – Ή μαζί ή με κανέναν άλλο»;

Ημέρα 21η
Μου ξέφυγες. Ξέφυγες.

Ημέρα 22η
Δεν μπορώ να απαλλαγώ από εσένα.

Ημέρα 23η
Άνοιξη.
–Άνοιξε.
Στο θυροτηλέφωνο εσύ.
–Θα φύγω πολύ γρήγορα άλλα έπρεπε να σε δω.

Ημέρα 24η
Καταζητούμενος. Ερωτευμένος και πολύ χαρούμενος.

Ημέρα 25η
Τελικά και η πανδημία χρειάζεται τον επαναστάτη και τον ποιητή. Και το καλύτερο είναι ότι ο ερωτευμένος είναι και τα δυο.

Ημέρα 26η
Κοιτώντας σε φεύγοντας σκέφτηκα πότε θα σε ξαναδώ. Ελπίζω το επόμενο ραντεβού μας να μην είναι στο θερινό, παρόλο που το έχω δει να περνάει από μπροστά μου.
1η προβολή, όπως κάθε χρόνο. “Cinema Paradiso”. Ανάμεσα στις φλόγες και στο γεμάτο αγωνία «Αλφρέντο, το δάκρυ μου θα στάξει και τα χείλια θα σουφρώσουν δειλά», εσύ θα με κοιτάξεις με ένα ελαφρύ μειδίαμα, το έχεις ξαναδεί το επεισόδιο. Ξεκινάς να στρίβεις ένα τσιγάρο και μετά βάζεις τη ζακέτα σου στους ώμους μου. Βγήκε αεράκι ξαφνικά.

Ημέρα 27η
Πριν το θερινό, στα ίδια μέρη θα ξαναβρεθούμε. Θα χαϊδέψω κάθε κόκκαλο που σχηματίζει το πρόσωπό σου και θα μπλέξω τα δάκτυλά μου στα δικά σου.

Ημέρα 28η
Όσο και αν σε τρόμαζε η αγάπη μου, δεν μπορείς χωρίς αυτήν.

Ημέρα 29η
Σκεφτόμουν και εκείνο το πικ απ που θέλαμε να αγοράσουμε. Θα το πάρουμε, εντάξει; Όχι άλλες αναβολές.

Ημέρα 30η
Και όταν τελειώσει όλο αυτό, ποιος ξέρει; Μπορεί να είναι η αρχή για κάτι ακόμα πιο όμορφο, που θα το φροντίζουμε κάθε μέρα, λες και θα είναι η τελευταία μέρα που θα το έχουμε.

Υ.Γ. Σταμάτησα να μετράω…

No related posts.