Εργαζόμενες μητέρες: καθημερινές ηρωίδες

Εάν έλεγαν σε μια ανύπαντρη κοπέλα, κατά τη διάρκεια συνέντευξης για μία θέση εργασίας. ότι θα πρέπει να εργαστεί τουλάχιστον 12 ώρες την ημέρα, χωρίς να υπάρχει αμοιβή, δηλαδή να μην πληρωθεί, εννοείται ότι δεν θα δεχόταν και θα απέρριπτε τη θέση χωρίς καν να το σκεφτεί.

Σε αυτή τη θέση, όμως, «εργάζονται» εκατομμύρια γυναίκες και όχι μόνο δεν έχουν ωράριο αλλά ανταποκρίνονται με επιτυχία σε αυτόν τον δύσκολο και απαιτητικό ρόλο, που λέγεται «εργαζόμενη μητέρα». Ένας ρόλος που χρειάζεται μεγάλες αντοχές και πολλή υπομονή.

Ο αγώνας αυτός ξεκινάει από τις πρωινές ώρες (εγερτήριο με ξυπνητήρι), που ετοιμάζει τα μικρά για να πάνε σχολείο (σημ: το πρωινό ξύπνημα δεν είναι όπως στις διαφημίσεις), φροντίζει να τρώνε το πρωινό τους, να ελέγχει τις τσάντες τους, αν όλα είναι σωστά, και, έπειτα, να τα συνοδεύει μέχρι το προαύλιο του σχολείου. Έπειτα, θα πρέπει να τρέξει να προλάβει το λεωφορείο ή το μετρό, ή το τρένο για να φτάσει εγκαίρως στη δουλειά της. Αν εργάζεται οκτάωρο (υπάρχουν αυξημένες ανάγκες) και σχολάει στις 16:00 (στην καλύτερη περίπτωση), έχει σκεφτεί κανείς πώς θα προλάβει να παραλάβει τα παιδιά της από το σχολείο ή το νηπιαγωγείο;

Μιλάμε για τις περιπτώσεις στις οποίες τα μικρά φοιτούν σε ολοήμερο σχολείο. Πώς να το καταφέρει; Να διακτινιστεί, να αποκτήσει υπερφυσικές δυνάμεις; Ποια είναι η υποστήριξη που παρέχει το ελληνικό κράτος σε αυτές τις εργαζόμενες μητέρες; Εάν δεν υπάρχει κάποιο άτομο που να τη βοηθήσει, παίρνοντας τα παιδιά της, κάποιο συγγενικό πρόσωπο, τέλος πάντων (συνήθως παππούς ή γιαγιά), τότε είναι αναγκασμένη να πληρώνει κάποια κοπέλα να φροντίζει τα τέκνα της, μέχρι να επιστρέφει η ίδια στο σπίτι. Αυτή η φροντίδα, έστω για λίγες ώρες, επιβαρύνει σημαντικά τον οικογενειακό προϋπολογισμό.

Όσον αφορά την επιστροφή στο σπίτι, όλοι περιμένουν τα πάντα από αυτήν. Παντού χρησιμοποιείται η κλιτική πτώση του ουσιαστικού «μαμά»: «Μαμά, έλα να με βοηθήσεις», «μαμά, τι έχεις μαγειρέψει», «μαμά, τι ρούχα να φορέσω αύριο στο σχολείο;». Ουσιαστικά είναι σαν να ξεκινάει ακόμη μία βάρδια στη δουλειά. Φροντίδα των παιδιών, βοήθεια στην προετοιμασία των μαθημάτων για την αυριανή μέρα, χώρια του ότι η ίδια θα πρέπει να φέρει σε μια τάξη αυτό το οικοδόμημα που λέγεται «σπίτι».

Αφού τελειώσουν οι εργασίες και τα μαθήματα, έρχεται η σειρά των απογευματινών δραστηριοτήτων. Κάποιος έχει να πάει στο φροντιστήριο για τα Αγγλικά και κάποιος άλλος να πάει στη σχολή πολεμικών τεχνών. Καθημερινά δρομολόγια πάνω-κάτω. Άφησε το ένα παιδί και τρέξε για το άλλο. Όταν φτάνει η πολυπόθητη στιγμή που έχει μαζευτεί όλη η οικογένεια στο σπίτι, αφού έρθει κι ο μπαμπάς (κουρασμένος ως συνήθως), αρχίζει η προετοιμασία για την αυριανή μέρα. Ποιος θα μαγειρέψει; Η μητέρα. Κανείς δεν τη ρωτάει αν είναι κουρασμένη και αν μπορεί.

Στο τέλος της ημέρας, είναι εξουθενωμένη σωματικά και ψυχικά. Δεν υπάρχουν άλλες αντοχές. Πότε να βρει χρόνο για τον εαυτό της; Σαν αυτή τη μητέρα υπάρχουν χιλιάδες που καλούνται να ανταποκριθούν σε πολλούς ρόλους, ως εργαζόμενες, ως μητέρες, ως σύζυγοι και, προπάντων, ως γυναίκες!

Κι αν δεν ανταποκρίνεται «σωστά», όπως πρέπει, όπως «προστάζει» η κάθε κοινωνία, σε έναν από αυτούς τους ρόλους, τότε ξεκινάει ο κάθε ένας να στάζει τον «καλό» του λόγο… Αυτές είναι οι καθημερινές ηρωίδες. Μην τις αγνοείτε!

No related posts.