Η εξουσία μας φέρνει πιο κοντά

O Ole von Beust, πρώτος Δήμαρχος του Αμβούργου, από τους Χριστιανοδημοκράτες τόλμησε τη συνεργασία με τους Πρασίνους

Στο Αμβούργο αποφασίστηκε η συγκρότηση συγκυβέρνησης Χριστιανοδημοκρατών και Πρασίνων. Έχει ελπίδες μία τέτοια συνεργασία;

Η αγάπη φέρνει κοντά τους ανθρώπους, ακόμη κι αυτούς που δεν έχουνε πολλά κοινά. Αυτό βλέπουμε τον τελευταίο καιρό να συμβαίνει και στο Αμβούργο. Η αγάπη για εξουσία έφερε κοντά τους Χριστιανοδημοκράτες και τους Πράσινους, δύο κατά τα άλλα εκ διαμέτρου αντίθετα κόμματα. Μετά τις εκλογές της 24ης Φεβρουαρίου και αφού κανένα κόμμα δεν εξασφάλισε την απαιτούμενη πλειοψηφία, ξεκίνησαν τα σενάρια συνεργασιών. Την τελευταία εβδομάδα του Απριλίου τα δύο κόμματα συμφώνησαν στο συμβόλαιο συγκυβέρνησης.

Η Christa Goetsch, Πρόεδρος των Πρασίνων στο Αμβούργο, αναμένεται να γίνει αναπληρώτρια δήμαρχος Αμβούργου και να αναλάβει την εκπαιδευτική πολιτική της πόλης

Σε ένα πεντακομματικό Κοινοβούλιο, όπως έχουν ξεκινήσει να γίνονται όλο και περισσότερα τοπικά Κοινοβούλια στη Γερμανία κατά κύριο λόγο μετά την άνοδο του Κόμματος «Η Αριστερά», είναι φυσικό να επιχειρούνται συνεχώς νέοι συνδυασμοί. Οι κλασσικοί συνδυασμοί στη Γερμανία, δηλαδή Σοσιαλιστές (Κόκκινοι) – Πράσινοι και Χριστιανοδημοκράτες (Μαύροι) – Ελεύθεροι (Κίτρινοι) φαίνεται ή να μη λειτουργούν πλέον ή να μην επαρκούν για το σχηματισμό κυβέρνησης. Ο Γιόσκα Φίσερ, πρώην Υπουργός Εξωτερικών και για χρόνια ηγετικό μέλος των Πρασίνων, δε διστάζει να κάνει λόγο για «πρόβα για την Ομοσπονδιακή Κυβέρνηση», μια και η «μεγάλη συγκυβέρνηση», όπως αποκαλείται η συγκυβέρνηση Χριστιανοδημοκρατών και Σοσιαλιστών, που κυβερνούν αυτή τη στιγμή τη Γερμανία, δεν αφήνει τις καλύτερες εντυπώσεις. Είναι, άραγε, η συνεχής αλλαγή χρωμάτων στην διακυβέρνηση της Γερμανίας η καλύτερη λύση;

Οι Πράσινοι προσπαθούν να εφησυχάσουν τους ψηφοφόρους τους, λέγοντας ότι δεν θα απαρνηθούν την «πράσινη συνείδησή τους». Ωστόσο, εξακολουθεί να παραμένει ασαφές πώς θα λειτουργήσει το συγκεκριμένο σχήμα συγκυβέρνησης. Διότι τέτοιοι φαινομενικά αταίριαστοι συνδυασμοί συγκυβέρνησης εμπεριέχουν συμβιβασμούς, οι οποίοι συνήθως αποδεικνύονται πολύ ακριβοί – κυρίως για τον πιο αδύναμο. Στο συμβόλαιο συγκυβέρνησης το χάσμα ανάμεσα στα δύο κόμματα εξωραΐζεται. Η ευθύνη για τη λύση επίμαχων θεμάτων, όπως είναι η λειτουργία μονάδας παραγωγής ενέργειας με καύση άνθρακα στο Moorburg και η εμβάθυνση του λιμανιού στον Έλβα, μετατοπίζεται στις «αρμόδιες αρχές». Το όλο σκηνικό μοιάζει να είναι πολύ πειραματικό – κλείσε τα μάτια και βούτα. Μετά από όλους αυτούς τους μήνες διαπραγματεύσεων, μας μένει η εντύπωση ότι όλοι ψάχνουν τον δρόμο προς τα πάνω. Με κάθε τίμημα . Και κάτι τέτοιο δε θα έπρεπε να το επιτρέπουν κόμματα που θέλουν να θεωρούνται σοβαρά.

Από την Ληψία: Έφη Μουργελά
efi.mourgela@gmail.com

No related posts.